Bekijk het origineel

Rust rond Wiersinga moet terugkeren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Rust rond Wiersinga moet terugkeren

Niet "drijven" betekent geen zwijgplicht

3 minuten leestijd

LUNTEREN — Er is een dreigend conflict met Amsterdam voorkomen. En nu moet de rust rond dr. H. Wiersinga terugkeren. Dat staat alles los van het besluit waarin het "ontoelaatbaar" werd uitgesproken over diens verzoeningsleer, een besluit dat overigens recht overeind blijft staan.

Die gedachte beheerste de Gereformeerde synode woensdagavond bij het afliandelen van het „staartje" dat de kwestie-Wiersinga hun opgeleverd had. Wat was het geval?

Op 3 maart 1976 nam de synode het besluit het „ontoelaatbaar" uit te spreken over de opvattingen van dr. Wiersinga over de verzoening. Op 14 oktober van dat jaar schreef de kerkeraad van Amsterdam een brief aan de synode dat de opvattingen van Wiersinga volgens haar in de ruimte van het belijden wél toelaatbaar zijn. De kerkeraad was door de synode namelijk gevraagd om — zoals dat in het kerkelijk leven behoort — toezicht te houden hierop dat het tekort doen aan en weerspreken van het belijden der kerk zoals dat bij Wiersinga geconstateerd was, niet plaatshad.

Daartoe door de synode speciaal benoemde deputaten hebben toen de kerkeraad van Amsterdam onder ogen gebracht dat deze revisie van het synodebesluit kon aanvragen. Als dat niet zou gebeuren zouden de brieven moeten worden ingetrokken. Nu is door gesprekken met de deputaten gebleken dat Amsterdam het allemaal niet zo bedoeld heeft en alleen maar erg geschrokken was. De kerkeraad van Amsterdan heeft zich accoord verklaard met de synode-uitspraak. Dr. Wiersinga heeft inmiddels een beroep aangenomen naar Leiden.

Niet „drijven"

De kerkeraad van Amsterdam heeft inmiddels schriftelijk toegegeven erop toe te zullen zien dat de zaak door dr. H. Wiersinga niet wordt „gedreven". En dat vormde voor de synode voldoende waarborg om de brief van Amsterdam van 14 oktober waardoor alles aan het rollen gekomen was nu dan maar voor kennisgeving aan te nemen.

Het besluit werd genomen met één stem tegen. Dat was die van ds. D. H. Borgers uit Den Ham. Kern van de zaak is, zo zei hij, de betekenis van het woord „drijven". Betekent dit dat je deze opvattingen op de catechisatie mag vertellen als je het maar niet drammerig doet, of betekent het datje erover moet zwijgen. Alleen gast ds. G. Bouma van de Christian Reformed Church viel Borgers hierin bij. Spreek nu toch duidelijk: er is besloten dat de opvattingen in zijn ambtelijke werkzaamheden niet worden „gedreven". Als de nadruk dan valt op „ambtelijke werkzaamheden", wat doet Wiersinga dan daarbuitenom?

Geen zwijgverbod

Ouderling M. H. L. Westrate zette uiteen dat het niet „drijven" zeker geen zwijgverbod of het afzweren van bepaalde opvattingen inhield. Ze mogen niet geleerd worden in prediking en catechese, er moet tolerantie betracht worden, tenzij iemands wijze van optreden een bedreiging inhoudt voor de goede gang van zaken in het kerkelijk leven.

Op vragen naar de consequenties voor de kerk van Leiden antwoordde Westrate, dat het synode-besluit van het „niet-toelaatbaar" voor elke kerk rechtovereind blijft staan. Daarop moet iedere kerk toezien, ook die van Leiden. Een speciaal schrijven daarover zou van wantrouwen ten opzichte van Leiden spreken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 november 1977

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Rust rond Wiersinga moet terugkeren

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 november 1977

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken