Bekijk het origineel

Marchais en Mitterand slaags in zicht van de verkiezingen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Marchais en Mitterand slaags in zicht van de verkiezingen

Franse communisten en socialisten willen beiden winnen

7 minuten leestijd

PARIJS — De Franse socialistenleider Mitterrand heeft vorige week een persconferentie gegeven die opviel door de agressieve toon. Hij zette zich scherp aftegen de communistische partij.

Mitterrand zei onder meer: ,,De Socialistische Partij is de partij van de toekomst. Zij is in staat de regeringsverantwoordelijkheid te dragen als de linkerzijde de verkiezingen wint. De communisten daarentegen zijn nog in het tijdperk van Stalin blijven steken. Wij hebtjen de sleutels van de stembusoverwinning in handen, de communisten hebben niets anders dan de sleutels van de nederlaag. De socialisten willen, zodra er een nieuw parlement gekozen is, een politieke activiteit ontplooien op alle gebied: woningbouw, stedebouw, groenzones en milieu. (Mitterrand noemde niet economie en financiën!).

De Socialistische Partij is de enige partij die streeft naar een geheel nieuwe maatschappij. Zij streeft naar een debat met de rechterzijde en ik ben van plan een boek te publiceren onder de titel: ,,De fantastische berekeningen van Giscard, Barre en Chirac". In de internationale politiek is Giscard heel, scheutig met het afleggen van verklaringen, maar hij weet bitter weinig resultaten te behalen. Ik wil geen oordeel uitspreken over de vraag of Klaus Croissant schuldig is of niet, maar de uitlevering van Croissant aan West-Duitsland is een grote fout van de Franse regering, die het recht van politieke gevangenen had moeten erkennen.

Minimumlonen

Wat de verhouding met de communisten betreft, willen we niet te lang meer redeneren, maar samenwerken. Het minimumloon moet verhoogd worden tot 2200 frank per maand. (De communisten vragen 2400 frank; dit is ^en van de punten waarop de samenwerking is afgeketst.) Tijdens de verkiezingen willen de socialisten hun stem overbrengen op een communistische kandidaat, als die meer stemmen krijgt. Helaas moet ik constateren dat de Communistische Partij streeft naar één demagogische verkiezingscampagne, door maar van alles en nog wat te beloven. Wij houden ons aan het Gemeenschappelijk Programma uit 1972, omdat wij oprecht streven naar de eenheid van de linkerzijde. Daarom handelen de kiezers in hun eigen belang als ze op ons, socialisten, stemmen. Dat is' hun plicht, want stemmen op ons is stemmen voor de overwinning, stemmen op de communisten is stemmen voor de nederlaag.

Programma

Wij willen een dynamische regeringspolitiek voeren en de huidige crisis bestrijden die een erfenis is van het westerse kapitalisme. Tegelijkertijd wijzen we alle communistische demagogie af. De Fransen wensen dat wij ons keren zullen tegen de monopoliepositie van de multinationals, maar zij moeten niets hebben van een communistische maatschappij. Niet alleen de socialisten, maar ons hele land.

Wij zullen trachten het gemeenschappelijk programma - dat op ondergeschikte punten gewijzigd moet worden - in de regering van ons land te verwezenlijken. Maar een volledige herziening van dit programma (zoals de communisten willen) is niet aan de orde."

Toen een journalist Mitterrand vroeg hoe hij dacht over de slechte overdracht van socialistische stemmen op communistische.kandidaten, gaf Mitterrand geen rechtstreeks antwoord maar zei: „Niets zou schadelijker zijn in deze verkiezingscampagne, niets kunnen we beter doen om veel stemmen te verliezen, dan het Stalinisme weer op te laten leven. Nu de communisten begrepen hebben dat ze op de verkeerde weg zijn, vragen we hen alleen maar terug te keren tot de eenheid, de eenheid van de linkerzijde, zodat we gezamenlijk de macht van het kapitaal uit de regering kunnen verwijderen en eendrachtig tot actie kunnen overgaan."

Groot kapitaal

Dezelfde dag, 11 december, legde Georges Marchais overdag nog voor hij kennis genomen had van Mitterrands interview, een verklaring af, waaruit we ook de voornaamste punten weergeven.

„Op het ogenblik lukt het de regering niet ons land uit de economische impasse te halen. Dat komt doordat Barre en Giscard de overheersing van het grootkapitaal niet in gevaar willen brengen. Onze samenwerking met de socialisten komt in gevaar door hun afwijzing van meer minimumloon en het schéppen van meer arbeidsplaatsen, en ook door hun afwijzing van onze voorstellen over belastingvermindering en verlaging van de pensioengerechtigde leeftijd. Deze opsomming zou ik helaas nog veel langer kunnen maken. Mitterrand en Fabrewillen een linkse regering die niets anders doet dan onze kritieke economie beheren ten koste van de werkers, in het belang van het grootkapitaal. Zij nodigen ons in feite uit een sociaal-democratische regering te vormen volgens Brits of Westduits model. (In Frankrijk en Zuid-Europa maakt men onderscheid tussen de gematigde sociaal-democraten en de veel linksere socialisten.) Het is onmiskenbaar dat Mitterrand een draai naar links heeft gemaakt."

Marchais

's Avonds reageerde Marchais in een persconferentie op het interview van Mitterrand waarvan hij inmiddels kennis had genomen:

„Wij willen het gemeenschappelijk programma niet door een communistisch programma vervangen. En winnen bij de verkiezingen in maart, dat willen v«ij ook. Maar ik moet u vrijuit zeggen: een definitieve bepaling van ons standpunt is pas mogelijk op ons congres in januari. Tot zolang kunnen we niets anders doen dan vasthouden aan onze redelijke eisen die we steeds naar voren gebracht hebben.

Niemand zal Mitterrand au sérieux nemen in zijn beweringen dat er een objectieve alliantie bestaat tussen communisten. Barre, Giscard d'Estaing en Chirac. Mitterrand heeft zijn koelbloedigheid verloren. Ik kan u verzekeren dat er geen enkele ontmoeting heeft plaatsgevonden tussen leidende figuren uit de Communistische Partij en de rechterzijde.

Geen verschil?

Giscard d'Estaing wil het percentage communistische stemmen terugbrengen tot 15% (het is ongeveer 20%) en Mitterrand wil ons 3 miljoen stemmen ontnemen. Tot nog toe zijn al hun pogingen mislukt. In onze eenheidspolitiek staan we open voor alle krachten van links. Het perspectief dat veel Fransen weer zijn gaan zien in de politiek is te danken aan ons en niet aan Mitterrand.

Wij hebben kritiek uitgeoefend op de socialisten, maar wat we zeggen wordt door pers, radio en tv doodgezwegen. Wij moeten terug naar de NAVO en, evenals onder Barre, zullen de werkers onder Mitterrand moeten geloven aan een bestedingsbeperking."

Hier greep een journalist Marchais op zijn woord en vroeg: nis er voor u dus geen verschil tussen Barre en Mitterrand?" Antwoord van Marchais: „Eh... In veel opzichten niet. Bestedingsbeperking is bestedingsbeperking. Als er offers gevraagd worden van de werkers dan doet het er niet toe, dan is er geen verschil tussen Barre en Mitterrand."

Te vroeg

Marchais ging nog een poosje door met dit interview. Hij zei (terecht) dat de Socialistische Partij niet zo jong is als Mitterrand eerder op de dag beweerd had, dat waren maar praatjes.

Verder betreurde hij (ten onrechte) dat de Franse stakingen zo weinig politiek effect hebben. Hij eindigde met te verklaren dat het nog veel te vroeg is om nu al de communistische gedragslijn bij de verkiezingen in maart te bepalen. „Dat kunnen we altijd nog doen als de resultaten van de eerste ronde bekend zijn".

Politieke waarnemers in Parijs menen uit de verklaringen van de rode leiders te kunnen concluderen dat de kloof tussen beide partijen groter wordt. Marchais beschuldigt de socialisten ervan dat ze al conservatief zijn. Ook op het economische vlak wordt de kloof dieper. Beiden hebben in veel opzichten oude standpunten herhaald, maar ze zijn daarbij vervallen in wederzijdse beschuldigingen die nog maar zelden zo fel geweest zijn en elkaar zelden zo snel hebben opgevolgd.

Voorspellingen

Men verwacht dat de grote verschillen in mening in maart zullen resulteren in grote verschillen in stemmenaantal, de socialisten meer en de communisten minder. Het lijkt er inderdaad veel op dat de maandelange anti-socialistische propaganda van Marchais zijn Communistische Partij niet populairder heeft gemaakt, integendeel.

Marchais en Mitterrand hebben zelf getoond hoe diep de onderlinge impasse is. Zij hebben afgesproken elkaar te ontmoeten op de avond van de twaalfde maart als de eerste ronde van de verkiezingen al achter de rug

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 20 december 1977

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Marchais en Mitterand slaags in zicht van de verkiezingen

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 20 december 1977

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken