Bekijk het origineel

Franse rechterzijde in twee kampen gesplitst

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Franse rechterzijde in twee kampen gesplitst

Persoonlijke strijd tussen Chirac en de president

4 minuten leestijd

Van een medewerker) tijd geleden kwamen er regelmatig berichten uit Frankrijk over Chirac. Di? klaagde steen en been over het complot dat er tegen hem werd gesmeed. Dit bestond hierin dat er langzamerhand een scheiding kwam \tussen de Franse regeringspartijen, lenerzijds de R.P.R. van Chirac, anderzijds de drie kleine centrumpartijEn. Door aaneensluiting kreeg het Centrum weer de nodige kracht en verminderde de verdeeldheid van het (politieke leven in Frankrijk. Het centrum dat zich graag nieuw noemt in uegenstelling tot de gaullisten, wordt 'bezield door de ideeën van Giscard.

Door het samengaan van de drie 'centrumpartijen kwamen die veel (sterker te staan, want ze hebben onderling afgesproken maar één kandidaat per district te stellen. Toen Chirac hier lucht van kreeg, ageerde hij sterk tegen dit z.g. complot. Terwijl Barre een pelgrimstocht maakte naar Peking, schreef Chirac zelfs brieven aan Soisson en Lecanuet, de leiders van de republikeinen en het Centrum. Hij nodigde ze uit tot een nauwere samenwerking met de RPR. Chirac vond het niet de moeite waard een velletje papier te besteden aan Servan-Schreiber, de leider van de rechts-radicalen, die zich altijd het felst tegen ,,gaullistische overheersing" heeft verzet.

Kloof nog breder

Al de pogingen van Chirac hebben niet gebaat, integendeel. Na de terugkomst van Barre hebben de centrumpartijen zich nog meer aaneengesloten. Zp kwamen voor de dag met honderden kandidaten onder één naam: „Union pour la Democratie franpaise" (Unie voor de Franse democratie). De naam is ontleend aan het boek van Giscard: ,,Democratie franpaise". De splitsing van de rechterzijde is dus openbaar geworden: van nu af kan men spreken van gaullisten en giscardisten. Waarom heeft Chirac niet ingegrepen en de concentratie die steeds duidelijker werd, niet aan de kaak gesteld? Dat is zo helder als glas. Tegen het eind van januari voorspelde de zoveelste opiniepeiling een overwinning voor links. Statistici berekenden dat de rechterzijde alleen maar kon winnen door een nauwe samenwerking tussen de aanhangers van de rechtse partijen. Het is nodig dat er in de tweede ronde vrijwel geen rechtse stemmen verloren gaan. Daarom moeten de gaullisten in-de tweede ronde trouw op de centrumkandidaat stemmen, als die meer kiezers heeft behaald en omgekeerd. Men heeft berekend dat dit de enige mogelijkheid is om een linkse overwinning te vermijden.

Gas terugnemen

Chirac en Giscard hebben goed begrepen dat ze niet een half jaar of langer een hetze tegen elkaar kunnen voeren en dan na de stemming van 12 maart hun aanhangers nog ervan kunnen overtuigen dat de rechterzijde eigenlijk één is en dat ze dus in de tweede ronde op de enige kandidaat van de rechterzijde moeten stemmen. Daarom spreekt Chirac voorlopig niet of weinig meer over een complot. En Giscard? Die deed hetzelfde in zijn redevoering in Verdun. In „Democratie fran^aise" zijn de centrum-rechtse en de centrumlinkse partijen ongeveer gelijkwaardig. In zijn verkiezingsrede viel het accent heel anders. Er zijn twee stromingen voortgekomen uit de ideeën van de GauUe: Chiracs RPR en de UDR onder leiding van Barre. Beide stromingen hebben recht van bestaan als vertolking van het gaullisme.

Moeilijke jaren

Het lijkt of de opzet van Giscard mislukken zal. De frank daalt sterk in waarde, de berichten over zijn verkiezingstoespraak werden overstemd door de ontvoering van baron d'Empain. Men spreekt al over terrorisme op zijn Italiaans en ove minderheidsregering, een eventuele socialistische mindrheidsregering. De communisten eisen namelijk zoveel zetels in een links kabinet dat Mitterrand dit vermoedelijk zal weigeren.

Het is mogelijk dat zo'n regering die het Franse prestige alleen maar nog verder zou schaden, tot stand komt. Giscard heeft gezegd dat hij blijven wil tot 1981. Dan kunnen er moeilijke jaren komen, ondanks zijn ideeën uit „Democratie franpaisc".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 februari 1978

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Franse rechterzijde in twee kampen gesplitst

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 februari 1978

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken