Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kalkar verder, maar dan,,,?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kalkar verder, maar dan,,,?

7 minuten leestijd

BONN — In de strijd om de snelle kweekreactor in Kalkar is de regering in Bonn er opnieuw met slechts een blauw oog vanaf gekomen, 330 afgevaardigden stemden voor en 225 tegen de resolutie van de bondsdag, waarin de regering van Düsseldorf wordt opgedragen de derde fase van de bouw goed te keuren.

Er wordt dus verder gebouwd, maar de omstandigheden waaronder de stemming plaatsvond tonen nog eens duidelijk de onzekerheid van de Westduitse politici omtrent het kernenergievraagstuk.

Hoewel de overgrote meerderheid van de parlementariërs in Bonn en Düsseldorf er voorstander van zijn verder te gaan op de ingeslagen weg, tekende zich de afgelopen maanden een steeds groter wordende angst voor de gevaren, die aan deze nieuwe technologie kleven, af. Ook de ongerustheid van de Westduitse bevolking nam toe. Kort voor de stemming meldde zich een Kalkar-werkgemeenschap uit Nederland die er bij de afgevaardigden op aandrong het project te verwerpen.

De reactor in Kalkar is inmiddels een kwestie geworden waarover de meningen bijzonder verdeeld zijn. Oorspronkelijk ging het erom, dat de Bondsrepubliek met de toepassing van deze nieuwe technologie minder afhankelijk zou worden van de overzeese uraniumleveranciers. De snelle kweekreactor kan namelijk plutonium verrijken en dit opent nieuwe mogelijkheden voor West-Duitsland. De vraag dringt zich echter steeds meer op wat er gedaan moet worden met het radioactieve afval.

Het is duidelijk dat het juist om deze reden is dat Kalkar het onderwerp van gesprek werd in politieke kringen. Het verrijkte plutonium kan worden gebruilct voor de vervaardiging van atoombommen en hoewel de Bondsrepubliek reeds lang geleden, door de ondertekening van een atomair non-proliferatieverdag, hiervan afstand heeft gedaan, wordt deze begende minister van buitenlandse zaken, Phan Dien, op reis om de ASEAN en haar vrienden in Japan, Australië en Nieuw-Zeeland het vredesplan van zijn regering voor te leggen en 'hun synijJathie daarvoor te winnen. Had Hanoi de ASEAN van de ene op de andere dag stilzwijgend erkend? Nog in januari had de Vietnamese minister van buitenlandse zaken, Nugyen Duy Trinh, de ASEANpolitici laten weten, dat de tijd aangebroken was, dat de ASEAN „in erkenning van de nieuwe situatie van de grond af aan opnieuw gereorganiseerd moest worden". Op de vraag van de Thaise minister-president Kriangsak, of Hanoi ook in de toekomst een reorganisatie van de ASEAN blijft nastreven, antwoordde Phan Dien met een vastbesloten ,ja".

Begin augustus zette Moskou een nieuw pro-ASEAN-campagne op touw. Radio Moskou verklaarde in een feUcitatieboodschap ter ere van het elfjarige bestaan van de ASEAN, dat de Sovjetunie „het eerst land" was geweest, dat het vredesplan van de ASEAN had ondersteund, plan heeft inmiddels een wereldwijde erkenning verkregen, maar er zijn nog altijd „reactionaire" en ,4mperiaUstische" krachten die het plan trachten te saboteren. De Sovjet-propagandisten zijn begonnen, uit zwart wit en uit wit zwart te maken en de geschiedenis op een dergelijke wijze te omschrijven, dat zij de nieuwe politiek ten opzichte van de ASEAN als een logisch gevolg van de politiek van gisteren kunnen verklaren.

In haar nieuwe politiek noemt Moskou de ASEAN een onderdeel van de vrede- lievende machten, die zich „tegen de duistere plannen van Washington en Peking" zou moeten verzetten en haar vriendschap en samenwerking met Vietnam verstevigen.

Teleurstelling

Toen de Vietnamese minister-president Pham van Dong in september een „tournee" door Zuidoost-Azië maakte, dacht hij de vruchten van de nieuwe Vietnamese initiatieven reeds te kunnen plukken. Maar Pham van Dong vergiste zich. Geen van de vijf ASEAN-landen was bereid over het door hem voorgestel

^SEAIMH

^Ocman^
perking in het licht van de nieuwe technologie bijzonder onzeker.

De liberale FDP, die zowel in Bonn als in Difisseldorf samen met de SPD in de regering zit, kwam als eerste partij met deze bezwaren aandragen. De liberale ministers van economie en binnenlandse zaken spraken zich tegen de verdere bouw van de reactor in Kalkar uit. De minister van binnenlandse zaken, Hirsch, overhandigde zelfs een op 4 straat gevonden brief, waarin bouwtekening van de kweekreactor, als bewijs voor de gebrekkige veiligheidsmaatregelen.

De tekeningen bleken echter verouderd en de minister moest zich voor de Landdag voor zijn vergissing openlijk verontschuldigen. In de bondsdag in Bonn weigerden zes FDP'ers voor de resolutie te stemmen. Eerst toen Wolfgang Mischnick dreigde als fractievoorzitter van de FDP in de bondsdag te zullen aftreden, zegden zij toe zich van stemming te zullen onthouden.

Al deze gebeurtenissen hebben het coalitieklimaat weinig goed gedaan en het was daarom ook niet verwonderlijk, dat de oppositionele CDU/CSU een eigen besluit presenteerde, om de coalitie in moeilijkheden te brengen. De politici waren echter al voor het blok gezet door de uitspraak van het „Bundesverfassungsgericht", de hoogste grondwettelijke beroepsinstantie. Volgens deze instantie kan het conflict niet op juridische wijze worden opgelost.

Met de stemming in de bondsdag zijn de problemen echter nog niet opgelost. Een speciale onderzoekscommissie zal nu de gevaren, die aan Kalkar kleven, nog eens gaan onderzoeken. Ook de strijd in het Düsseldorfse kabinet is voorlopig nog niet uitgestreden. De mogelijkheid bestaat nog steeds, dat zelfs dan, wanneer de reactor klaar is en zo'n vier vijf miljard mark eraan gespendeerd is, het zijn eigenlijke werk nog niet zal kunnen doen. Dit is een somber vooruitzicht voor zowel voor- als tegenstanders van kernenergie in West-Duitsland. de vriendschaps- en samenwerkingsverdrag te praten, laat staan het te ondertekenen. Daarbij verzekerde Pham van Dong zijn gastheren uitdrukkelijk, dat Vietnam zijn hulp aan de communistische landen in het gebied zou staken. Wanneer deze woorden door iemand anders waren uitgesproken dan door Pham van Dong zou de ASEAN ze van hart hebben toegejuicht.

Nauweiyks twee weken later ondertekenden Pham van Dong en de Vietnamese partychef Le Duan het vriendschaps- en samenwerkingsverdrag met Moskou. Hiermee pogen belde landen de soclallstlsehe krachten in het gebied te bundelen.

„Cuba'*

Is Vietnam de .Junior-partner van Moskou", het „Cuba in het Verre Oosten", zoals de Chinese vice-premier zei toen hij van 5 tot 14 decemt>er de drie ASEAN-landen, Thailand, Maleisië en Singapore bezocht? Wijzend op de mogelijke gevolgen van een actief „Cuba in het Verre Oosten" meende Teng, dat een eensgezinde ASEAN, die haar eigen gekozen koers vastbesloten zoortzet, ertoe bij kan dragen, de dreiging van een derde wereldoorlog af te schuiven.

Dit indirecte beroep, dat gedaan wordt op de landen van de ASEAN, in hun betrekkingen met Moskou en Hanoi grote voorzichtigheid in acht te nemen, is duidelijk te verstaan. En zelfs zonder deze waarschuwing van Peking zullen de betrekkingen van de ASEAN met de vijanden van China door een groot wantrou_wen overschaduwd zijn.

Vluchtelingen

Juist in deze weken werd het de ASEAN duidelijk wat zü van een vriendschaps- en samenwerkingsverdrag met Hanoi verwachten kan. Duizenden Vietnamezen werden, vaak op aandrang van de Vietnamese regering, in kleine en grote boten de zee opgestuurd en moes'ten een beroep doen op de humanitaire en economische welwillendheid van de ASEAN-landen. Op zijn Zuidoost-Azië reis beloofde Pham van Dong plechtig de v^chtelingenstroom een halt toe te roepen. Het resultaat hiervan zien we vandaag...

Het schijnt echter de propagandisten in Moskou en Hanoi niet op te vallen, dat deze exodus van Vietnamezen het vertrouwen van de ASEAN in de vriendschappelijke bedoelingen van Hanoi aan-; zienlijk heeft geschokt. Russische persberichten spreken nog steeds vol lof over „gemeenschappelijke bemoeienissen" en over de opbouw van „nieuwe structuren voor regionale samenwerking".

Steunpilaar

Geen woord van dit alles is echter waar. De politici van de ASEAN hebben hun gasten uit de communistische wereld duidelijk gemaakt, dat zij aan de oude structuren zullen blijven vasthouden en dat ook van de oprichting van een nieuwe, gemeenschappelijke organisatie geen sprake zal zijn. De vurige wens van de ASEAN is neutraal te blijven, een streven dat door de vnje wereld graag wordt ondersteund. Een sterke en eensgezinde ASEAN is een van de steunpilaren van de wereldvrede geworden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 december 1978

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Kalkar verder, maar dan,,,?

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 december 1978

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken