Bekijk het origineel

Strauss wil redder van de natie zijn

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Strauss wil redder van de natie zijn

Kandidaatstelling nieuw hoogtepunt voor Beierse leider

4 minuten leestijd

BONN — Franz Josef Strauss, in zijn lange, geruchtmakende politieke carrière al herhaaldelijk ,,politiek dood" verklaard, is maandagavond gekozen tot gemeenschappelijk lijstaanvoerder van de Westduitse oppositiepartijen CDU en CSU. Na een dramatische, besloten marathonzitting wezen de bondsdagfracties van CDU en CSU de „Beierse stier" aan als hun kandidaat voor het bondskanslierschap, die het zal moeten opnemen tegen de huidige bondskanslier Helmut Schmidt bij de bondsdagverkiezingen van 1980.

Sinds het eind van de oorlog heeft Strauss een ongekend aantal schandalen overleefd. Met een opmerkelijk spel heeft hij nu opnieuw alle politieke prognoses gelogenstraft.

Juist toen de CDU in mei het presidentschap van de Bondsrepubliek in de wacht kon slepen voor haar kandidaat Karl Carstens, liet de leider van de Beierse zusterpartij weten dat hij ,,beschikbaar" was voor de verkiezingen van herfst 1980. De verklaring sloeg in als een bom. CDU-voorzitter Helmut Kohl, vanwege zijn functie de aangewezen kandidaat voor het lijsttrekkerschap, trok zich terug.

Sinds Kohl in 1973 de leiding van de CDU overnam, heeft Strauss hem bekritiseerd wegens zijn ,',zwak leiderschap" en zijn bereidheid tot compromissen.

Maar op voorstel van Kohl, en met unanieme steun van het partijbestuur van de CDU, werd Ernst Albrecht, minister-president van Neder-Saksen, aangewezen als voorzitter van de Christendemocratische Unie.

Snelle beslissing

De strijd zou echter in snel tempo beslecht worden in het voordeel van de meest vastberaden en de minst scrupuleuze Franz Josef Strauss, die in 1978 zijn bondsdagzetel had opgegeven om minister-president te worden van Beieren. Vanuit zijn bolwerk Miinchen heeft Strauss zijn onverwachte, maar niet minder triomfantelijke terugkeer in de landelijke politiek voorbereid: een nieuwe politieke herrijzenis van een der briljanste figuren — en ongetwijfeld de meest omstreden — uit de politieke geschiedenis van de Bondsrepubliek. Strauss is een ongeëvenaard spreker, die zowel economische kwesties als de internationale politiek tot in de details beheerst, een verklaard vijand van het communisme, maar voorstander van toenadering tot China.

Dreigement

De keuze van Strauss blijft verrassend. Uit opiniepeilingen was een voorkeur gebleken voor Albrecht, met 35 procent van de stemmen tegen 31 voor Strauss. Als de keus gaat tussen Schmidt en Albrecht gaven 51 procent van de ondervraagden hun stem aan Schmidt, maar met een keus tussen Schmidt en Strauss ging de voorkeur van 58 procent uit naar de huidige bondskanselier.

Strauss' dreigement dat hij van de CSU eeC landelijke partij zou maken als het lijsttrekkerschap hem niet ten deel zou vallen, kan voor veel CDUparlementariërs doorslaggevend zijn geweest bij het bepalen van hun keus. De oppositie heeft nog een jaar de tijd om de wonden in eigen gelederen te helen. Strauss rekent erop dat de Bondsrepubliek in een economische crisis zal belanden, die hem in staat zal stellen de rol van ,,redder van de natie" te spelen; een rol die hij zichzelf altijd graag heeft toebedacht.

Frans Joset Strauss werd in 1915 geboren in Unterwendling, in Beieren. Hij studeerde economie en klassieke letteren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij bij de artillerie. Zijn politieke carrière begon hij in 1945, het jaar van de oprichting van de Christelijk-Sociale Unie. Vanaf 1948 werkte hij samen met Ludwig Erhard aan het Westduitse Wirtschaftswunder. In 1953 werd hij minister zonder portefeuille in de regering-Adenauer. In 1955 minister van kernenergie, het jaar daarna minister van defensie.

De kwestie met ,,Uer Spiegel" maakte üi 1962 een abrupt einde aan zijn ministeriële carrière. In opdracht van Stfauss waren enkele journalisten van Der Spiegel in hechtenis genomen wegens ,,bedreiging van de staatsveiligheid".

Hij keerde terug naar Beieren, maar maakte in 1966 zijn rentree in Bonn als minister van financiën in de ,,grote coalitie" van CDU/CSU en SPD. De verkiezingsoverwinning van de sociaaldemocraten in 1969, die vervolgens gingen regeren in een coalitie met de gberale FDP, bracht Strauss terug in de oppositie. In 1978 vertrok hij uit Bonn om minister-president van Beieren te worden. Sindsdien heeft hij zich ingespannen om zijn eigen voorspelling waar te maken: ,,De geest van Franz Josef Strauss zal altijd over de wateren van Bonn waren".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 3 juli 1979

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Strauss wil redder van de natie zijn

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 3 juli 1979

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken