Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Andrew Young struikelde over eigen diplomatie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Andrew Young struikelde over eigen diplomatie

Openhartigheid bracht wereld vaak in verwarring

3 minuten leestijd

ANDREW YOUNG soms in opperste verwarring. Zo ook de Britten, de Zweden, de Arabieren en zelfs zijn eigen regering. Zijn diplomatiek einde kwam toen hij de Israëli's tot verontwaardiging bracht.

Hij bood woensdag zijn ontslag aan nadat Israël geprotesteerd had tegen het feit dat hij problemen, die de VN Veiligheidsraad aangaan, had besproken met de PLO-waarnemer bij de Verenigde Naties, Zehdi Labib Terzi. Young (47) was de eerste neger die Amerika vertegenwoordigde bij de VN.

King

Hij werd geboren als zoon van een tandarts in New Orleans. Hij was de rechterhand van Martin Luther King ten tijde van de burgerrechten-beweging. Later werd Young gekozen als democratisch lid van het Congres voor Georgia.

Op 31 januari 1977 trad hij voor de Verenigde Staten in dienst van de VN en op dezelfde dag bracht hij een beleefdheidsbezoek aan het VN-kantoor van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid. Dat was het begin van de goede band met de machtige, uit 49 staten bestaande Afirkaanse VN groepering, die bleef duren tot de dag van vandaag.

Hij heeft talloze malen een bezoek gebracht aan verschillende Afrikaanse staten en onderhield zich regelmatig met de Afrikaanse en Caraïbische leiders wanneer deze in New York waren.

Zuid-Afrika

In zijn eerste termijn als president van de VN-Veiligheidsraad, in maart 1977, stelden de Afrikaanse leiders zijn loyaliteit op de proef door de kwestie Zuid-Afrika in de Raad aan te kaarten.

Om het gevaar, dat hij over dit vraagstuk zijn veto zou moeten uitspreken, af te wenden bracht hij hen tot onderhandeling over de tekst van een resolutie die voortduurden totdat zij moesten terugkeren voor een zomerconferentie in Afrika..

In oktober daaropvolgend werd Young door Washington gedwongen om mee te gaan met een drietal veto's van Engelse en Franse delegaties over Afrikaanse resoluties tegen het Zuidafrikaanse optreden tegen opponenten van zijn apartheidspolitiek.

Maar na een periode van intensieve onderhandelingen tussen de leden van de Veiligheidsraad kwam er een tussen-resolutie uit de bus. Op 4 november stemde Young dan ook glimlachend voor een VN mandaat dat een wapen-embargo tegen Zuid-Afrika inhield.

Young, een aantrekkelijke, stevig gebouwde, bruingekleurde man is een goed tennisspeler en is geliefd bij zijn gehoor. Hij houdt lange redevoeringen zonder aanwijzingen op papier te hebben staan in een gemakkelijke, vloeiende en directe spreekstijl die zijn gehoor enthousiast maakt.

Openhartig

Young had, buiten zijn gesprek met de PLO-vertegenwoordiger, altijd een openhartige manier van spreken. Maar juist dit bracht hem soms in moeilijkheden.

De afgelopen zomer, toen de Russische processen tegen dissidenten dow de Verenigde Staten werd bekritiseerd, verklaarde Young aan een Franse verslaggever dat er in Amerika ook politieke gevangenen waren. Young werd hiervoor óp het matje geroepen bij Carter maar hij bleef op zijn post.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 augustus 1979

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Andrew Young struikelde over eigen diplomatie

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 augustus 1979

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken