Bekijk het origineel

Muskusrat g'evaar voor onze dijken

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Muskusrat g'evaar voor onze dijken

Aantal ratten verdubbelt jaarlijks

4 minuten leestijd

OEN HAA6 — De muskusratten In het waterrijke westen van ons land nemen onvoorstelbaar snel toe. De provincie Zuid-Holland, waar d^kdoorbraken zeker niet ultgresloten mogen worden gpeaeht, drelgrt te worden overspoeld. In v^f Jaar t^d Is het aantal gevang'en blsamratten g^egroeld van 2Q naar 800. VoIg«ns de statlstlekjes verdubbelt dit aantal zich leder Jaar. Dit Jaar wordt een vang'st van zeker 1600 ratten verwacht.

Een muskitsrat tussen het riet

Ck>minissie

De vangers, Rijk en Provincie kunnen de steile groei van de muskusratten in het westen niet bijbenen. Hoewel de dieren zich enorm snel voortplanten is er in dit geval ook sprake van een trek van de beesten uit het zuiden en oosten van ons land naar de lagere delen. De cijfers spreken boekdelen: in 1971 werden slechts twee muskusratten in de provincie aangetroffen. In 1872 waren dit er acht en in 1973, 20. Een jaar later (1974) was het aantal gevangen blsamratten al 261. In 1977 groeide dit aantal verder tüt tot 396 en vorig jaar tot 800.

In de eerste tien maanden van dit Jaar zijn er al ruim 1130 van deze beesten gevangen. De eerste drie maanden van 1979 leverden er 140 op, het tweede kwartaal 272, het derde 403. Alleen al over de maand oktober werden 312 muskusratten gevangen. Voor 1979 wordt een vangst van ruim 1600 verwacht.

Regrio's

Bij een uitsplitsing naar gebieden komt het Eiland van Dordrecht er het slechtst af. Werd tot voor enkele jaren geen enkele bisamrat in deze streek gesignaleerd, dit Jaar zullen er 700 800 worden gevangen. Iets minder, maar ook al flink „besmet" zijn de Hoeksche Waard en de Alblasserwaard. Vooral deze laatste polder biedt de ratten een goede mogelijkheid om via de rivier de Lek het „groene hart" te bereiken. In hoeverre deze trek op gang is weet niemand.

Zo worden bijvoorbeeld in de omgeving van Noordeloos erg veel ratten gevangen. Daar is evenwel een provinciale vanger gestationeerd. Het blijkt dat op andere plaatsen waar de vangers niet regelmatig komen, ook muskusratten voorkomen. „We weten niet hoever ze sommige regio's al hebben bezet", zo verzuchten ambtenaren van provinciale waterstaat van Zuid-Holland. Als brandhaard voor de Hoeksche Waard noemen zij een buitendijks grindgebied bij Heinenoord. Ook vanuit Utrecht rukken de ratten op. Onlangs is bij Harmeien door een rattenvanger een haard van 40 muskusratten opgeruimd.

Schade

Een belangrijk euvel bij de rattenbestrijding, die al langere tijd zijn doel bleek te bereiken, is de schade die door de Rijks- en Provinciale rattenvangers officieel dient te worden gemeld. In vele gevallen gebeurt dit niet eens zo vertelt men bij provindale waterstaat. Met het herstellen van de schade is het nog veel droeviger gesteld. Verantwoordelijk hiervoor zijn de beheerders (meestal de waterschappen), die nalaten dit deugdelijk aan te pakken. Een verzakking of afkalving veri>eteren is nog wel te doen, maar voor de vele gangenstelsels bestaat niet eens een goede oplossing. Bij provincitüe waterstaat van Zuid-Holland heeft men geconstateerd dat de betreffende gaten vaak met plaggen worden afgedekt, zodat complete gangenstelsels blijven liggen. Zo hoopt de schade zich op.

Hinder

De bestrijding, die in Zuid-Holland door negen provinciale vangers en een Rijksrattenvanger wordt uitgevoerd, ondervindt ook vaak hinder van burgers. Niet zelden worden fuiken of klemmen weggehaald. „De vanger kijkt om zich heen als hij de klem zet of iemand hem ziet. Het gebeurt vaak dat de materialen worden weggenomen door mensen die Een van de rattenvangers in actie het zonde vinden dat de muskusrat, die ze een aardig dier vinden, wordt gevangen", aldus provinciale waterstaat.

Centenkwestie

De provincies hebben zelf weinig mogelijkheden de golf van muskusratten tegen te gaan. Momenteel zijn gesprekken gaande om onder meer de waterschappen in te zetten bij de bestrijding. Over het effect van steeds meer rattenvangers bestaat verschil van mening. Hoewel niemand twijfelt aan het nut vaa een vanger is het afgelopen jaar gebleken dat in de kwetsbare gebieden het aantal ratten en ook de schade toeneemt. Overigens bestaat van rijkswege niet of nauwelijks de bereidheid meer geld voor vangers uit te trekken. Daar wordt alle hoop gevestigd op onderzoeken naar alternatieve methoden de ratten te bestrijden, maar dat zal nog wel enige Jaren in beslag nemen. Een ambtenaar van provinciale waterstaat: „Wanneer extra geld beschikbaar komt? Het Deltaplan was ook niet gerealiseerd zonder ramp".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 24 november 1979

Reformatorisch Dagblad | 100 Pagina's

Muskusrat g'evaar voor onze dijken

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 24 november 1979

Reformatorisch Dagblad | 100 Pagina's

PDF Bekijken