Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Wat Van der Klaauw gemakshalve maar niet uitsprak

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Wat Van der Klaauw gemakshalve maar niet uitsprak

4 minuten leestijd

Het is onthutsend te moeten ervaren, hoe gemakkelijk beleidswijzigingen in de buitenlandse politiek in ons land tot stand komen. Dat leert ons de les van het bezoek dat de Palestijn Sartawi aan ons land bracht. Zijn bezoek vorige maand aan het ministerie van Buitenlandse Zaken was niet bekend gemaakt, maar bleef niet verborgen. Want zo gaat dat vandaag in onze maatschappij. Op zich niets om over te vallen, we raken er wel asm gewend.

Het gesprek dat Satawi met de adviseur van de minister voor het Midden-Oosten voerde was echter geen onschuldig gesprek. Niet zo in de trant van: „He, blij je weer eens even te zien, hoe gaat het met je familie?". Integendeel, het gesprek stond in de weloverwogen strategie van het PLO om Israel in Europa te isoleren. Daarin''stond ook ons land op de agenda.

Sartawi was niet voor de eerste keer in ons land. Hij ontmoette reeds eerder — tot drie maal toe — Den üyl, die tot nog toe binnen de Socialistische Internationale zijn vriendschap voor Israel niet onder stoelen of banken stak. Uiteraard ging de voorkeur van Den Uyl daarbij uit naar de Israëlische socialisten.

Die voorkeur was het aanknopingspunt voor Sartawi om binnen de Nederlandse gemeenschap begrip te kweken voor de nieuwe strategie die de PLO in de laatste jaren toepast. Geweld en terreur zijn vergeten, en het door velen onschuldig geachte kleed van een politieke organisatie is omgehangen.

De strategie heeft succes, dat moet worden toegegeven. Zelfs minister Van der Klaauw is daarvan onder de indruk gekomen. Hij zei deze week, en dan citeren we het dagblad Trouw van 3 april dat met de bewindsman een uitvoerig interview publiceerde :„De opvattingen van de PLO zelf zijn gewijzigd en daardoor konden we onze houding ook wijzigen. Het gaat erom de PLO van een strijdorganisatie naar een politieke organisatie te ontwikkelen, en dat is nu gaande".

Dat de PLO in de afgelopen jaren terreur en geweld heeft laten rusten is natuurlijk een goede zaak. We moeten onze ogen echter niet sluiten voor de redenen waarom ze zich deze houding kan veroorloven. Er bestaat voor de PLO vandaag geen enkele reden waarom ze gewelddadig zou optreden. Noch de Verenigde Staten, noch Europa blijkt meer in staat en gewild om zich tegen de sluipende winnende invloed van de Arabische wereld te verzetten. De macht van de oliekraan is veel effectiever, dan welke bloedige terreuraanslag ook.

Wanneer op 3 maart de Franse president in Koeweit de geruchtmakende uitspraak doet, dat het Palestijnse volk recht heeft op zelfbeschikking, zonder daarbij voorwaarden te stellen, slaat de PLO toe. Een uitgebreide topdelegatie uit de PLO zwermt over Europa uit. Deze bezoekt Londen, Bonn en Parijs, bezoeken die gunstig verlopen. Farouk Kaddoumi „de minister van Buitenlandse Zaken binnen de PLO", kan tenminste nogal verheugd in een interview zeggen dat de Europese Gemeenschap haar standpunt ten aanzien van de Palestijnse kwestie in gunstige zin tracht bij te stellen. Hij vergeet natuurlijk niet daaraan toe te voegen, dat Moskou reeds lang volledig achter de Palestijnen staat.

Het is binnen dit kader dat Sartawi weer in Den Haag was. Want het komende topgesprek tussen Carter, Begin en Sadat nadert met rasse schreden. Voor dat gesprek moet het de deelnemers duidelijk zijn, dat slechts door het oprichten van een Palestijns „thuisland" op de westoever van de Jordaan onder de vleugels van Jordanië, de dreiging van een Sovjet-expansie rond de Arabische Golf een halt kan worden toegeroepen.

Daarom wijzigt het beleid zich in Den Haag en niet omdat de PLO, zoals Van der Klaauw beweert, haar opvattingen wijzigt. Die zijn nog niets anders dan in vroeger dagen, de vernietiging van Israel.

Die dringende expansie veroorzaakte enkele weken geleden in Washington paniek, bracht de Franse president in het geweer en plaatst Van der Klaauw voor een nieuw beleid binnen zijn burelen uitgedokterd. Of zou Van der Klaauw van die Russische dreiging niets weten? Dat is natuurlijk ook nog mogelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 5 april 1980

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Wat Van der Klaauw gemakshalve maar niet uitsprak

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 5 april 1980

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken