Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Watenwinning in de Biesbosch afgerond

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Watenwinning in de Biesbosch afgerond

Na De Gijster voorlopig geen grote bouwwerken

4 minuten leestijd

BIESBOSCH — De aanleg van de waterbekkens voor de drinkwatervoorziening van een groot deel van Zuidwest-Nederland Is (voorlopig) voltooid. Woensdag 10 september stelt minister dr. L. Ginjaar van Volksgezondheid en Mileuhygiëne het spaarbekken De Oester In de Brabantse Biesbosch officieel in gebruik. De eerstkomende decennia zal de aanleg van een nieuw spaarbekken niet nodig zijn.

De aanleg van De Gijster heeft jaxen geduurd. In 1970 was het terrein, bestemd voor het spaarbekken, nog hoofdzakelijk landbouwgebied. De naam De Gijster is dan ook afkomstig van een van de oude polders. Vijf jaar later, in 1975, werd het zandlichaam van de ringdijk en de bekleding van het talud van die dijk voltooid. Begin november 1979 begon men met het vullen van het bekken. Het duurde ongeveer drie weken voor het maximiunpeil van 6.70 meter boven NAP was bereikt. Met het gereed komen, van De Gijster hebben de bouwwerken van de NV Waterwinningbedrijf Brabantse Biesbosch voorlopig een einde bereikt.

Vervuiling

Midden in het waterrijke natuurgebied de Brabantse Biesbosch liggen nu een drietal bekkens, waarvan de aanleg met name voor Botterdam noodzakelijk was. In de Maasstad was de nood in de jaren zestig hoog gestegen door de voortschrijdende vervuiling van de Rijn, waarop men was aangewezen voor het inlaten van water.

Het drinkwater smaakte steeds slechter en in januari 1963 was mede als gevolg van weersomstandigheden het water zo zout geworden dat het vier dagen ondrinkbaar was. Gedachten om tot verbetering van de drinkwatervoorziening te komen, waren er al. De „zoutlnvasie" bracht de vaart erin. Uitvoerige studies leidden tenslotte tot de plannen voor de aanleg van spaarbekkens in de Biesbosch. De waterbekkens in de Biesbosch zouden water gaan 'verzamelen van een andere rivier: de Maas. Deze regenrivier gaf schoner water dan de Rijn, zeker in perioden waarin het water uit eerstgenoemde rivier rijkelijk stroomde. Het plan was in deze perioden water uit de Maas op te sparen voor de slechte perioden waarin het water minder overvloedig zou stromen. Als tweede functie van de bekkens werd gedacht aan een mogelijke overbrugging van een periode waarin door een calamiteit het Maaswater tijdelijk niet bnükbaar zou zijn. Tijdens de verblijftijd van het water in de bekkens verbetert het ook nog aanzienlijk in kwaliteit. Het wordt zo helder dat'je er vaak dieper dan vijf meter in kunt kijken.

In april 1973 werden de eerste twee bekkens in gebruik genomen. Ruim een jaar later, op 13 augustus 1974, vond de officiële ingebruikname van de bekkens met de oude Biesboschnamen Fetrusplaat en Honderd en Dertig plaats door prins Claus.

Bevolkingsgroei

De aanleg van een derde bekken. De Gijster, was toen al begonnen. De plannen voor een eventueel vierde bekken. Zuiderklip, bestaan nog steeds, maar de uitvoering is verschoven tot na het Jaar 2000, in verband met de afnemende bevolkingsgroei.

De functie van De Gijster is anders dan die van de voorraadbekkens Petrusplaat en Honderd en Dertig. Het spaarbekken wordt tijdens de normale rivierafvoer steeds maximaal gevuld. In een droge periode zakt het niveau totdat weer wat water uit de Amer (verlengde van de Maas) kan worden ingenomen. Het laagste niveau waartoe het spaarbekken De Gijster kan zakken is negen meter beneden NAP. De bekkens Honderd en Dertig en Fetrusplaat worden meer als zuiveringsbekken gebruikt. Het is nog steeds een hardnekkig misverstand dat de NV Waterwinningbedrijf Brabantse Biesbosch kant en klaar drinkwater levert. De Vennootschap zorgt echter voor zogenaamd „ruw water" voor Rotterdam, een klein deel van NoordBrabant en in de toekomst mogelijk Zeeland. De aihemers ontvangen water dat door onder meer stilstand en toevoeging van zuurstof al een zekere zuivering heeft ondergaan.

Capaciteit

Ruw water uit de spaarbekkens in de Biesbosch wordt via pijpleidingen naar de beide Rotterdamse zuiveringsbedrijven Kralingen en Berenplaat en naar West-Brabant getransporteerd. Alleen al Rotterdam en omgeving (een twintigtal andere gemeenten plus de industrie) gebruiken jaarlijks ongeveer 126 miljoen kubieke meter ruw water. West-Brabant vraagt momenteel nog slechts enkele miljoenen kubieke meter. De maximale capaciteit van het waterwinbedrijf bedraagt ongeveer 250 miljoen kubieke meter water per jaar. Bij de aanleg van het spaarbekken Zuiderklip zou dit kunnen worden verdubbeld.

Zeeland

De aandelen van de NV Waterwinningbedrijf Brabantse Biesbosch zijn voornamelijk in handen van de gemeente Rotterdam en de provincie Noord-Brabant, die elk voor 40% deelnemen. Met de provincie Zeeland worden momenteel onderhandelingen gevoerd om ook deel te nemen in de vennootschap. Zeeland wil zo lang mogelijk grondwater gebruiken voor de drinkwatervoorziening van de bevolking. Ruw water uit de Biesbosch is daar voorlopig nodig voor de industrie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 6 september 1980

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Watenwinning in de Biesbosch afgerond

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 6 september 1980

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken