Bekijk het origineel

Hulp Cambodja niet zonder vrucht ondanks vraagtekens

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Hulp Cambodja niet zonder vrucht ondanks vraagtekens

5 minuten leestijd

BANGKOK — Alhoewel de honderden miljoenen guldens die door vooral Westerse staten en particulieren in die landen aan getroffen Cambodja zijn uitgegeven voor een niet onbelangrijk deel goed zijn besteed, kleven er helaas toch vragen aan de verlening. Niet alleen is er sprake geweest van zwendel- en tingspraktijken, ook verkwisting is voorgekomen.

Nadat januari vorig jaar de restanten van het terreurbewind van Pol Pot het oerwoud in gedreven waren stond Cambodja voor het absolute niets. De Vietnamese troepen die Pol Pot verdreven installeerden een marionettenregime onder leiding van president ier Heng Samrin. Daarna werd een internationale hulpactie op touw gezet onder toezicht van de Verenigde Staten. De VN en tal van particuliere organisaties waren toen trouwens al lang in touw om de honderdduizenden vluchtelingen uit Cambodja, Laos en Vietnam op te vangen.

Het blijkt nu dat de hulpverlening voor Cambodja vruchten afwerpt, ? situatie in de dichtbevolkte gebieden is enigszins gestabiliseerd en de rijstoogst voor dit jaar staat er goed voor, zo meldden onlangs inspecteurs van de VN-Voedsel- en bouworganisatie (FAO). Wat niet wegneemt dat Cambodja toch rijst zal moeten importeren.

Luxe

Wie zich een ogenblik bezighoudt met de hulpverleningsprojecten aan Cambodja merkt echter al spoedig dat ?ter deze zaak nogal wat vraagtekens gezet moeten worden. De argeloze bezoeker vraagt zich in Bangkok bijvoorbeeld af waarom de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de VN in een luxueus opgetrokken dertig verdiepingen hoog flatgebouw in Bangkok moet zetelen. Hij en zijn staf verblijven in een gebouw waar dat van de Nederlandsche Bank schril bij afsteekt. Alleen al met het geld dat aan het met veel marmer uitgevoerde ' is uitgegeven zouden honderden vluchtelingen maandenlang ge kunnen worden.

Ook bij verschillende particuliere hulpverleningsorganisaties kom je andere dingen tegen dan je verwacht zou hebben. Het komt gewoonweg absurd voor dat bijvoorbeeld Amerikaanse hulpverleners zich in uit eigen land afkomstige slagschepen van luxe wagens verplaatsen. Kon dat nu niet wat minder zo vraag je je dan af. Het is moreel op z'n minst pijnlijk om met een Buick of Ford te rijden bij werk voor vluchtelingen die werkelijk aan allles gebrek lijden. Waaronder kinderen die door de ellende die zij hebben gehad eruit zien als oude mensen!

Oplichting

Veel erger zijn echter de berichten in Bangkok dat verscheidene instellingen zich doelbewust verrijken ten koste van deze arme stakkerds. Verscheidene organisaties hebben dik verdiend aan de rijstleveringen. Deze gingen alleen maar in zee met leveranciers en transporteurs die bereid waren te knoeien in de opgegeven hoeveelheden rijst en de geldbedragen. In één bekend geval werd zelfs een prijs van 1000 dollar per ton rijst opgegeven terwijl de werkelijke waarde niet meer dan 350 dollar bedroeg. Dat betekent dat de bewuste hulpverleners ook zichzelf niet vergaten en maar liefst 1300 gulden per ton in eigen zak konden steken.

En of dit allemaal nog niet genoeg is krijgt de hulpverlening aan de Cambodjanen ook nog steeds meer een politiek karakter. Het is namelijk zo dat de door Vietnam geïnstalleerde regering van Heng Samrin hier de enige instantie is die zegt Cambodja te vertegenwoordigen. In het oerwoud vechten nog steeds de tte bloedige dictator Pol Pot en de zijnen. De derde partij is die hmers Serai, de zogenaamde Khmers die Cambodja een democratisch meer-partijenstelsel geven. Ook deze groep is in het oerwoud actief.

Slinks

Het is begrijpelijk vanuit hun zienswijze dat Vietnam, met op de achtergrond de Sovjet-Unie, weinig zin heeft er aan mee te helpen dat deze mensen hulp krijgen. De Verenigde Naties hebben echter, gesteund door de Westerse landen die miljoenen in Cambodja steken, steeds gezegd dat bij de hulp de humaniteit voorop moet staan. Politiek mag geen rol spelen en elke nooddruftige heeft recht op hulp.

De Rode Khmers van Pol Pot en de Vrije Khmers worden tot op heden voornamelijk bevoorraad via de grens van Cambodja met Thailand. Langs deze kant kwamen ook de duizenden vluchtelingen Thailand binnen. Op het ogenblik is het aantal mensen in het grensgebied dat als vluchteling aangemerkt wordt teruggelopen tot beneden de honderdduizend.

Op slinkse wijze probeert men nu om de bevoorradingsroute over land de nek om te draaien. Tot verbazing en ergernis van de Westerse landen is er in het hulpverleningsplan van de VN voor 1981 helemaal geen rekening gehouden met de hulproute via Thailand. Ook is er geen geld uitgetrokken voor de aanvullende voedselleveranties. Er wordt in het 160 miljoen gulden kostende plan slechts gesproken van ontwikkelingsprojecten.

Diplomaten in Bangkok merken op dat uitvoering van dit plan inhoueft dat de Rode Khmers, de Vrije Khmers van verdere hulp verstoken blijven. Niet alleen deze bewegingen worden er het slachtoffer van. Tussen de Vietnamese soldaten die voor het bewind van Heng Samrin de Vrije en Rode Khmers bestrijden bevinden zich vluchtelingen die ook van broodnodige voedselleveringen verstoken blijven indien de route over Thailand opdroogt.

Partijdigheid

Hier is volgens de diplomaten in Bangkok duidelijk sprake van partijdigheid. Ook het VN-kinderfonds Unicef en het Internationale Rode Kruis zijn hier schuldig aan. De nieuwe politiek komt er in feite op neer dat de hulpgoederen alle via de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh worden vervoerd. Dat men van hieruit de andere strijdende partijen humanitaire bijstand zal verstrekken gelooft hier niemand. En dat terwijl journalisten die onlangs het oerwoud bezochten hebben geconstateerd dat de Vrije Khmers juist heel hard hulp, humanitaire welteverstaan, nodig hebben.

Op de achtergrond van de perikelen staat de groeiende irritatie bij Vietnam en zijn bondgenoten dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties het regime van Pol Pot nog altijd als de wettige vertegenwoordiger van Cambodja beschouwt. In oktober bleek bij een stemming nog dat de meeste lidstaten van de VN er op staan dat alle Vietnamese troepen uit Cambodja worden teruggetrokken. Van een erkenning van het bewind van Samrin zal geen sprake kunnen zijn indien niet minstens aan deze voorwaarde is voldaan.

Onbaatzuchtige hulp

De schaduwkanten ten spijt kan gelukkig gezegd worden dat er ook goedwillende hulpverleners zijn die zich geheel ten dienste stellen van de nooddruftige medemens. Tienduizenden levens konden gered worden door de inzet van vooral ook particuliere instellingen. Met deze gedachte in het achterhoofd laten veel gevers zich gelukkig dan ook niet afschrikken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 december 1980

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Hulp Cambodja niet zonder vrucht ondanks vraagtekens

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 december 1980

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken