Bekijk het origineel

kaaltJQ5l^ok Oudejaarsdag

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

kaaltJQ5l^ok Oudejaarsdag

10 minuten leestijd

Iet is bijna oudejaarsdag, ten is het koud. Prachtige te sneeuwvlokjes dwarrelen r beneden. In het bos, en in :uinen. Ook in de grote tuin het kinderziekenhuis. De deren in het ziekenhuis •ben er de hele morgen naar eken. Niet allemaal...Luister ar... Iet is héél...héél stil in het cenzaaltje yan het grote cenhuis. Twee uur slaat de k. De meeste kinderen )en. Behalve Mieke, die in, hoekje bij het raam ligt. En ije, het kleine meisje met de nde krullen. Die liggen wel hun ogen dicht, maar slapen t. O nee...! Ze zijn morgen geopereerd, en iben daarom veel pijn. Mieke I haar buikje geopereerd. I standaard met een grote hangt aan haar bed. Een IS, heet dat. Mieke weet dat ! van oma. Oma heeft leden jaar in het ziekenhuis ;gen. Het leek Mieke maar 1 erg, om in een ziekenhuis te en. En nu...nu ligt ze er zelf Ze hoort Ansje kreunen. Zou >ok pijn hebben? O ja, nu :t Mieke het weer. Ansje ft een ongeluk gehad. En nu ben de dokters haar arm pereerd. iieke probeert te slapen, ir ze wordt opgeschrikt door Eusterdie binnenkomt. Iter Lia schuift de gebloemde dijnen open. Ze vraagt ïndelijk: „Hebben jullie ker geslapen?" „O ja," kken de meesten, en wrijven I ogen uit. Zuster Lia roept letogen: „Kijken jullie eens r buiten. Wat een prachtige te wereld!" Nu zien Mieke \nsje het ook. O...wat oi!" Ze zouden allemaal wel r buiten willen. Lekker en door de sneeuw, en euwballen gooien. Maar dat natuurlijk niet. Zieke deren horen in bed. !uster Lia wast de gezichtjes de kinderen. Ze moeten ter fris zijn, als het bezoek nt. Ansje begint te huilen, ister, ik...ik hebzo'n pijn!" snikt het uit. „Ja meisje, je 1 is geopereerd, en je moet I stil blijven liggen hoor! Ik je een pijnstillend tabletje en." Meteen haalt zuster Lia tabletje en een glas water. )rzichtig geeft ze het aan ;je. Die trekt een vies icht, maar slikt het toch ^ r. Want die pijn... Als de deren klaar zijn en netjes en te wachten, komt het oek al binnen, nsje's mama en papa gaan Irietig bij haar bed zitten, ir ligt hun meisje. O, wat en ze geschrokken! Vlak r het huis, reed Ansje met r fietsje tegen een auto op. ekt moest ze naar het :enhuis. En nu vanmorgen, ben ze haar arm geopereerd. ; zal dat aflopen? De dokter k heel zorgelijk. Zou Ansje r arm later weer goed nen gebruiken? Papa houdt r andere handje vast en zegt loedigend: .,Wie weet sje, kun je van de winter nog een keer in de sneeuw en. En je weet, de dokters zijn heel kundig. Maar bovenal kan de Heere in de hemel je helpen. Hij weet en ziet alles. We mogen bidden om genezing, en dat mag jij ook doen Ansje." Ansie knikt, „O ja paps, dat heb ik afgedaan."

Mama vertelt, dat de buurvrouw met Ineke ook een keer komt kijken. Ineke is de vriendin van Ansje. Altijd spelen ze samen. Dat begon al op de kleuterschool. En nu zijn ze op de grote school. Het duurt niet lang, of het bezoek moet' weer afscheid nemen. Hè, het bezoek is zo gauw om! „Mam," vraagt Ansje nog, „neemt u de volgende keer mijn pop mee?" Natuurlijk wil mama dat.

De volgende dag kijkt Ansje al weer uit naar bezoek. En...wat een verrassing...Ineke is er ook met haar moeder. Ineke heeft een bos prachtige rozen meegenomen. „Uit m'n spaarpot betaald," fluistert ze. Mama heeft Loeky, de pop in de tas. Ze stopt Loeky bij Ansje onder de dekens. Nu lijkt de pop ook een beetje ziek. Ansje vindt het maar wat fijn, dat Loeky er is. Thuis ligt de pop altijd bij haar in bed. Het lijkt wel een beetje kinderachtig, maar dat geeft niet hoor! Je liefste pop mag best mee naar bed. Vooral' als je ziek bent. Mieke heeft vandaag geen bezoek. Ze kijkt een beetje jaloers naar Ansje. Maar voor dat bezoek weer weg moet, loopt mama even naar Mieke en geeft haar een grote sinaasappel.

En dan moeten ze heus weg, anders begint zuster Lia te mopperen. De kinderen vermaken zich best met elkaar op de zaal. De zusters zeggen, dat ze het zo gezellig mogelijk zullen maken. Dat weten de andere kinderen nog wel, die al met het kerstfeest in het ziekenhuis lagen. De vaders en moeders, en de broertjes en zusjes, mogen 's middags een poosje komen. Dus...

Blij en opgetogen worden de kinderen oudejaarsdag wakker. Buiten in d^ tuin van het ziekenhuis ligt de sneeuw nog prachtig wit. Dat komt, omdat niemand er op gelopen heeft. Zuster Lia komt binnen met voor allemaal een miniatuurkrentenbroodje. Een héél klein krentenbroodje met poedersuiker er op. Heerlijk smullen ze daar van. De zuster moet de meeste kinderen wel helpen, want anders zouden ze gaan knoeien. En dat mag niet, op de mooie schone lakens. Dan vlug de kinderen wassen en de zaal opruimen. „Weetje wat," zegt zuster Lia enthousiast, „ik ben bijna klaar. En dan ga ik jullie een verhaal voorlezen." „Ja...ja...!" roepen ze doqr elkaar. Het duurt niet lang, of de zuster is klaar. Ze gaat op haar geniak aan het tafeltje zitten, dat midden in de zaal staat. Het grote voorleesboek ligt voor haar.

Ze zoekt een verhaal uit, van een jongetje, die verdwaald is op oudejaarsdag. Vol spanning liggen de kinderen te luisteren. „Kees is weggelopen. Hij is boos. Héél erg boos...! Dat komt, omdat zijn moeder ziek is, en nu is hij bij oma. En oma heeft geen tijd om oliebollen te bakken. Daarom is Kees boos. En nu...nu is hij weggelopen. Hij weet zelf niet waarheen. Doordat het pas gesneeuwd heeft, kun je precies zijn voetstappen zien. Maar wie let er op die boze jongen? Niemand...! Alleen zijn oma. Die is vreselijk ongerust. Ze wacht...wacht....,maar Kees komt niet terug. Verschrikkelijk...! Och...och..., wat moet ze beginnen.

Angstig, en omdat ze het niet meer uit kan houden in huis, gaat Oma de weg op. Zoeken gaat ze. Maar waarheen? Tot ze eindelijk zo moe wordt ep even op een bankje gaat zitten. Even maar...want ze moet Kees toch zoekeii? Een politieagent, die langs komt, ziet oma zitten. „Wie gaat er nu met de kou op een bankje zitten," vraagt hij verwonderd. Hij loopt naar oma toe. Oma vertelt zenuwachtig, dat Kees weg is. Ze is ó zo koud geworden. Eerst brengt de agent oma thuis en gaat dan op weg om Kees te zoeken. Die ondeugende rakker!

En Kees...? Och, die arme jongen is zo moe geworden. Langzaam loopt hij op de weg. Bóós is hij niet meer. Hij zou . dolgraag weer naar oma willen, maar hij weet onmogelijk waar hij heen moet. Waar is het huis, van oma...? Tranen lopen over zijn wangen. Hij sjokt maar voort. Dan opeens...een grote auto komt er aan. Kees springt opzij. De auto stopt. Er stapt een agent uit, die zegt: „Ik denk, dat ik de wegloper gevonden heb!" Kees schrikt, en is toch blij. Bevend vraagt hij: „Weet...weet u oma's huis? Ik...ik..."

De agent troost hem: „Klim maar in de wagen, dan breng ik je naar je oma. Of wil je liever naar het politiebureau?" „Naar oma," snikt Kiees. „Witje daar wel heen, al heeft oma geen oliebollen?" „Ja...ja...!" Kees denkt niet meer aan oliebollen. Als hij maar weer bij oma is. Lekker warm in haar huisje. Het duurt niet lang, of de agent stopt bij oma's huis. Oma heeft biddend zitten wachten. En nu...haar jongen is er weer. O, wat is ze ongerust geweest. Kees vliegt oma om haar hals. „Ik...ik zal nooit meer...!" Oma fluistert zachtjes: „Ik ben zo blij lieve Kees, datje er weer bent. Ik hetgeen verrassing..."

Oma gaat naar de keuken en komt terug met een schaaltje oliebollen. „Kijk eensKees, van de buurman gekregen!" Even later zitten oma en Kees te smullen van de heerlijke oliebollen met chocolademelk. Ze houden nog oliebollen over voor nieuwjaarsdag."

„Hè, hè," zuster Lia is moe van het lezen. Mieke roept: „Wij kunnen niet wedlopen ' zuster!" „Gelukkig niet kinderen, jullie liggen lekker warm in bed. Maar omdat het oudejaarsdag is, krijgen jullie een oliebol. Tenminste als jullie die lusten." Dat hoeft zuster Lia geen twee keer te vragen. Ze krijgen allemaal een oliebol op een schoteltje. „Ik lust er wel . tien...!" zegt kleine Carolientje. Maar als ze de oliebol op heeft, is ze dik. Heus waar hoor! Als er 's middags bezoek komt. moeten ze natuurlijk allemaal vertellen, hoe fijn of ze het gehad hebben. Het lijkt net, of je niet zo ziek meer bent, al lig je met oudejaarsdag in het ziekenhuis. Want de zusters in het ziekenhuis, zijn héél lief!! 68 En toen — ik weet nog niet, waar Ui de lef vaadaaa haalde — toen stond ik ineens naast n4Jn stoel en ik zei heel plechtig: 'een Spaans pardon houdt zolang stand als vliegen in een open hand. — Wel, die snotneus, zei de kapper, die moet ook een duit in het zakje doen. Waar haal je die wijsheid vandaan, knul? — Van onze meester, zei ik... Die had verteld van de tachtigjarige oorlog. Vader keek eerst wel een beetje donker, dat ik me daar opeens zo roerde. Maar toen we weer in de auto zaten zei UJ: B^k, Jongen, Je kon weleens gelijk hebben... Ik vertrouw die zaak niet. Die beloften van: ik zal Je niks doen, liggen me niet. Als jU niks op Je geweten hebt, dan UJk Je ook raar 'als ik zeg: Rijk, echt, ik zal Je niet slaan... We reden naar huis met vol gas. Vader zei haast niets. Maar toen we dicht bij huls waren zei hij: Rijk, ik weet ook nog een beetje van school, van vroeger... Enkele dingen onthoud Je zo. Ik weet nog, dat ónze meester vertolde, dat de Fransen hier over de bevroren rivieren binnenkwamen. En de stadhouder... hoe heet Ie ook nog weer... Willem vijf was het... nou, die moest vluchten. Maar die zei: Ood heeft een twist met Nederland. Ja, dat vergeet ik nooit. Ik denk soms, dat Ood tegenwoordig een twist heeft met Nederland en met half Europa, weet je, omdat ze de Ohristiis beginnen te verwerpen. Als ze de Christus beginnen te verwerpen, dan komt er vuur op de aarde. Dan bP* ginnen de paarden uit de Openbaringen weer opnieuw te draven. Dan komt er oorlog en honger en och zoveel ellende. Die avond kon ik haast niet in slaap komen. Ik dacht almaar aan de ruiters uit de bijbel. Ik was maar bang, dat er oorlog kwam... En tegelijk was ik er boos om. Want ik wou niet, dat er oorlog kwam. En ik geloofde er ook eigenlijk niet aan. Dat zou Ood toch zeker niet doen, dacht ik. Nederland, dat heeft toch een extra groot plaatsje bij Ood. Nou, zo ging ik die avond slapen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 december 1980

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

kaaltJQ5l^ok Oudejaarsdag

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 december 1980

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken