Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Martens streeft naar extra bezuinigingen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Martens streeft naar extra bezuinigingen

Inkomensnivellering groter onder nieuwe regering

4 minuten leestijd

BRUSSEL — In het buitenlandse nieuws van deze week stond in veel kranten een berichtje over België. In de kabinetsformatie Martens was „een akkoord bereikt". Deze kleine vermelding ging verloren tussen alle opzienbarende berichten over Polen waar de militairen naar de macht gegrepen hebben. Het was dus geen wonder dat zo'n kleine vermelding over de Belgische kabinetsformatie weinig indruk maakte.

Toch was het belangrijk nieuws voor België. Hoe belangrijk, dat kan men misschien het beste aangeven door een Belgisch commentaar te citeren: „De derde formateur, Martens, is de goede formateur geweest". Na alle beraadslagingen en discussies van partijleiders kon Martens aankondigen dat hij een parlementaire meerderheid gevonden had. De partijen die hier achter zijn regeerprogram staan zijn de Vlaamse liberalen en christen-democraten en hun Waalse zusterpartijen met aan het hoofd de jonge voorzitters Jean Gol en Gérard Deprez. Martens hoopte dat hij vandaag zijn ministersploeg gereed kan hebben en dat hij die hiorgèn of maandag kan voorstellen aan het parlement.

Hogere inkomens

Alles bij elkaar heeft dan de kabinetscrisis een week of zes geduurd. Dat gaat dus nog. Het bereiken van overeenstemming is niet gemakkelijk geweest. Binnen de christelijke partijen is de invloed van de ACW, de Algemene Christelijke Werkliedenbond, heel sterk en Martens behoort zelf tot de kringen die verbonden zijn met de ACW. Hij moest het dus opnemen voor de lonen en op een persconferentie verklaarde hij dat dè minimumlonen vrijwel gelijk met de prijzen omhoog zullen gaan. Met enig gestotter voegde Martens daaraan toe dat de lonen die „hoger zijn dan de minimumlonen", de iets hogere inkomens dus, niet evenredig mochten stijgen. Dit wil dus zeggen dat de inkomensnivellering in België nog groter zal worden. De liberalen schijnen dit slechts na zeer lang onderhandelen toegegeven te hebben.

Aan dè andere kant hebben'ook de liberalen successen geboekt. Martens wilde voor zijn regering speciale volmachten vragen. Deze volmachten houden in dat de regering zonder het parlement er in te kennen, economische maatregelen kan nemen zonder ieder ogenblik rekening te hoeven te houden met het verzet van de oppositie in het parlement. Daarmee wordt de socialisten min of meer het zwijgen opgelegd.

Er is nog een liberale wens in het programma opgenomen en wel dat er geen nieuwe belastingen zullen komen. Nieuwe belastingen zouden de hogere inkomens treffen en daar zijn de liberalen altijd fel tegen geweest. De rooms-liberale coalitie onder Martens zal nu streven naar extra bezuinigingen. Er moet 120 miljoen frank, dat wil zeggen bijna tien miljoen gulden meer bezuinigd worden dan onder het aftredende kabinet de bedoeling was. Er wordt vooral ingekrompen op de overheidsdiensten.

Een verlangen dat speciaal onder de Waalse liberalen leeft, is dat er een eind zal komen aan het staatsmonopolie op het gebied van de radio en de televisie. Dit staatsmonopolie voor de Franstalige zender heeft steeds linkse voorlichting gegeven en lieten liberale politici heel weinig aan het woord komen. De Waals-liberale leider Jean Gol heeft daar al herhaaldelijk over geklaagd met heel veel tam-tam. Het schijnt dat er nu andere zenders bij zullen komen en dat die hun inkomsten speciaal zullen krijgen uit de opbrengst van reclame-uitzendingen. Dit is erg jammer want reclame-uitzendingen staan meestal op een laag peil.

Nationale belangen

In het kader van dè economische politiek valt op dat de bedrijfstakken die van nationaal belang zijn krachtig ondersteund zullen worden. Deze bedrijfstakken zijn vooral: de havens in Antwerpen, de kolenmijnen van de Kempen, de staalindustrie van Luik en Charleroi en de textielindustrie in het hele land. Van Waalse, speciaal van Waals-socialistische zijde, is er dikwijls op aangedrongen dat deze bedrijfstakken „geregionaliseerd" moeten worden. Dat wil zeggen dat Wallonië zou moeten gaan zorgen voor zijn eigen staahndustrie, en Vlaanderen voor zijn eigen zeehavens. België zou dus economisch in stukjes geknipt moeten worden.

Terecht is er al door de Vlaamse liberaal Willy de Clercq op gewezen dat België niet verknipt moet worden maar dat de Belgische staat overal ter wereld de nationale economische belangen moet verdedigen, om welk deel van het land het dan ook gaat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 december 1981

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Martens streeft naar extra bezuinigingen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 december 1981

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken