Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Snelle en comfortabele reis met tomingcar met 19 passagiers

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Snelle en comfortabele reis met tomingcar met 19 passagiers

's Avonds vertrek uit Nederland - 's morgens in Oostenrijk

6 minuten leestijd

„We gaan vertrekken, Wil je nog mee?" zegt chauffeur Cor glimlachend, als ik nog bezig ben met het maken van foto's van de lange en hoge blauw-zwart-grijs gestreepte touringcar, die staat opgesteld op het Jaarbeursplein bij het Centraal Station van Utrecht. Een luxe touringcar, wel te verstaan. Dat blijkt wel uit de waslijst van voorzieningen, die naar Duits voorbeeld, op de achterruit staan. Ik zie bijvoorbeeld: super panorama, leeslampen, luchtvering, koelkasten, bar, dubbele beglazing, video show, hifi stereo en relax stoelen. Even later zit ik in zo'n relax stoel en heb een panoramisch uitzicht. Chauffeur Erik start de motor van de bus van het bedrijf Merkus uit Nijmegen, dat in opdracht van Intercoach (nu Interbus geheten) te Amsterdam, het vervoer naar Oostenrijk verzorgt.

De zon schijnt uitbundig! Daarnet regende het nog pijpestelen. Het is 17.45 uur. We gaan op weg naar Innsbruck. Geplande aankomsttijd: 9.20 uur. Het is een hele rit die vrijdag en zaterdag. De twee chauffeurs zien er uitgeslapen uit. Cor en Erik hebben beiden keurig een stropdas om. Her en der in de bus zitten de andere passagiers: jonge mensen, die zin hebben om naar hun favoriete wintersportvakantiebestemming te gaan. In de ruime bagageruimte staan de koffers en de ski-uitrustingen. Plotseling, als we Utrecht achter ons laten, rustige hifi stereo achtergrondmuziek. Even plotseling: rooklucht van medepassagiers. Gelukkig is er een uitstekende ventilatie!

Prikkelende Ogen

Op weg naar Eindhoven. Als passagier toren je hoog boven de andere weggebruikers uit. Je houdt overzicht en hebt uitzicht. De chauffeur zit een „verdieping" lager en beschikt over grote binnen- en buitenspiegels. Uiterste concentratie tijdens het rijden. Wèl praten met de andere chauffeur of met een passagier, maar geen ogenblik de aandacht van de weg afhouden. Het wordt schemerachtig. De lampen van de auto's gaan aan; Aankomst Eindhoven: 19.00 uur, wijst het digitaalklokje voorin de bus aan met rode cijfers. Veel jongelui stappen in. Allen hebben blijkbaar zin in het uitstapje of langere vakantie. In totaal 19 passagiers voor Oostenrijk, dus in de bus ruimschoots plaats. Niks te maken met gereserveerde plaatsen, zoals in drukkere tijden wèl het geval is.

Vertrek uit Eindhoven om 19.30. De chauffeurs Erik en Cor zijn mannen van de klok èn van de dienstregeling. Cor pakt de microfoon en begroet alle reizigers en reizigsters. „Wij zouden het erg op prijs stellen als u vanaf nu ons gewoon bij onze voornamen Erik en Cor noemt". Vervolgens geeft hij uitleg van de werking van de verstelbare stoel. Er zijn drie standen. We moeten de asbak als asbak gebruiken en het afvalzakje voor het afval. Er is een chemisch toilet in de bus, maar mensen met kleine kinderen: pas op dat de kleintjes niet in aanraking komen met het water! Bij de bar is koffie, thee, frisdranken en voor de „liefhebbers" een biertje te koop.

De touringcar rijdt rustig verder. Rustig, want het motorlawaai is geweldig goed gesmoord. Cor laat aan mij de slaapcabine voor de chauffeurs zien. Een slaapzak ligt in een lange, smalle uitholling, onder de zitplaatsen, in het midden van de bus. „Best fijn slapen, hoor. Vroeger gingen we op de achterbank liggen. Dat was ook wel redelijk". Het is voldoende duister geworden om het video-apparaat voorin de bus aan te zetten, vindt Cor en hij zet een Franse lachfilm op. Een groepje passagiers verzamelt zich voorin de bus, terwijl anderen hun gangetje gaan. Later zal een James Bond-film volgen. Tot 24.00 uur gaat het door.

Dinerstop: 60 min.

De rit gaat niet in één ruk door! Om 20.45 uur passeren we bij Heerlen de Duitse grens. Even later, om 21.00 uur, stoppen we langs de Autobahn bij een Raststätte, voor een diner. Wie wil, kan tot 22.00 uur in het zelfbedieningsrestaurant wat eten en drinken kopen en nuttigen. Bijkomende kosten dus. Later: op weg naar Innsbruck over de brede autowegen in het onmetelijk schijnende West-Duitsland. Hoe? Via Aken, Keulen, Frankfort, Würzburg, Neurenberg, München en Kufstein. Om half één in de nacht is er nog een kwartiertje pauze. Velen maken gebruik van de gelegenheid om een frisse neus te halen. Daarna proberen we een beetje te slapen in onze blauw beklede stoelen met witte hoezen aan de hoofdeinden. De meest gekke slaaphoudingen worden aangenomen. Cor zit achter het stuur, Erik is gaan slapen. Het is stil in de bus. Een kindje praat in haar dromen. De maneschijn is fantastisch. Een zee van lichtjes doemt steeds langs de autowegen op. Twee keer rijdt de touringcar langzaam: twee ernstige ongelukken op de autowegen zijn daar debet aan. Om 2.45 uur is er een chauffeurswisseling. Er wordt tevens even bijgetankt. De reis gaat verder. Slapen? Wat mij betreft: ik heb wèl een oog dichtgedaan, maar echt slapen op zo'ri lange busreis? Neen!

Om 6 uur in de ochtend pakt Cor de microfoon en zegt zachtjes: „Allemaal een, voorzichtig, goedemorgen". In Irschenberg, zo'n 30 kilometer ten zuiden van München, is er een lunchstop van één uur. Zij die niet voldoende hebben aan het zelf meegenomen brood, kunnen hier- even bijtanken. We zitten in een bergachtige omgeving. Het sneeuwt een beetje, als we weer vertrekken.

Geen gezeur

Bij de grensovergang staan lange rijen auto's en touringcars. Erik pakt de grenspaperassen en de twee tachograafschijven. Cor: „Zeg maar dat we er allebei een klein beetje boven zitten". Erik heeft het erg snel voor elkaar. De reis gaat verder. Tussen de indrukwekkende bergen, kleine plaatsjes met kerkjes met uivormige koepels en spitsvormige torentjes èn aan de rechterzijde de rivier de Inn. Op weg naar Innsbruck. Het eindpunt van de campingbusreis is echter Ried, ook in Tirol gelegen. Erik (anderhalf jaar buschauffeur) en Cor (al twintig jaar in het vak) slapen daar en gaan diezelfde dag nog terug. Dezelfde route, maar met een volle bus. De buschauffeurs zien beiden nog een grote toekomst voor touringcarreizen. Ze sommen wat voordelen op: gemakkelijk (rijden èn rusten), geen gezeur met koffers, je kunt er nog eens uitstappen, gezelligheid onder de mensen.

Ruimschoots vóór 9.20 uur staat de touringcar uit te blazen bij bet Centraal Station van Innsbruck. Erik en Cor helpen enkele passagiers met het verzamelen van de koffers en de ski-uitrustingen. Het sneeuwt hevig. Medereizigers gaan op zoek naar het „aanvullend" vervoer of gaan rechtstreeks naar hun hotels:  Afscheid nemen van Erik en Cor. De luxe touringcar is weer op adem gekomen en baant zich een weg door de hoofdstad van Tirol, op weg naar verdere bestemmingen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 april 1982

Reformatorisch Dagblad | 30 Pagina's

Snelle en comfortabele reis met tomingcar met 19 passagiers

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 april 1982

Reformatorisch Dagblad | 30 Pagina's

PDF Bekijken