Bekijk het origineel

kaaltJQ5l^ok

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

kaaltJQ5l^ok

Het geheimpje

10 minuten leestijd

ircthaai
De school is weer begonnen. Papa is vroeg naar zijn werk gegaan. Alleen kleine Anita is bij mama nog thuis. Ze speelt in de kamer. Af en toe zit ze gelukkig nog een poosje in de box. Vooral als mama boven aan het werk is, vindt ze dat handig, want Anita zit overal aan. Dat komt, ze begrijpt nog niet goed, wat ze mag of niet mag. Ze zal dat heus nog wel leren. Natuurlijk! Tom, Henk en Annette zitten op de grote school. Tineke op de kleuterschool. Daar leert ze allerlei moois maken. Opgetogen komt ze meestal thuis, als juf haar weer wat nieuws geleerd heeft. Juffrouw Mirjam, van de kleuterschool, is een fijne juf. Ze houdt veel van de kleuters.

Mama is druk aan het werk in de keuken. Opgewekt zingt ze er bij. Eerst moet de afwas gedaan, en daarna wil ze de kamer een goede beurt geven. De zon schijnt, wie zal dan niet vrolijk zijn? Mama denkt aan de zieke buurvrouw. Zou die ook blij zijn dat de zon schijnt? ,,Vanmiddag", denkt mama, „zal ik even bij haar gaan kijken, als Anita slaapt".

Opeens schrikt mama op. Wat hoort ze daar...? Vlug gaat mama naar de kamer en ziet dan, dat Anita op de grond ligt en een stoel bovenop haar. „Au...au," roept Anita angstig. Handig zet mama de stoel weer bij de tafel en beurt Anita op. „Kindje toch..., hoe komt dat". Maar Anita geeft geen antwoord. Ze snikt het uit. O, wat heeft ze een verdriet. Mama neemt haar mee naar de keuken en geeft haar een kus. Anita houdt op met huilen. Oei...ze heeft een bult op haar hoofd gekregen, door de stoel die op haar is gevallen. ,,Je was zeker op de stoel geklauterd hè meisje, en toen ben je natuulijk met stoel en al omgevallen". Anita zucht er nog van en hakkelt: „Stoute stoel...!".

„Ga maar weer spelen meisje, en niet meer op stoelen klimmen hoor!" O nee, dat zal Anita heus niet meer doen, als ze er nog aan denkt! Mama zet haar in de box en daar gaat Anita fijn een toren bouwen van de blokken. .

Mama haast zich om het werk klaar te krijgen. Ook moet het eten gekookt, want straks komen ze allemaal weer thuis. Het duurt niet lang, of Tineke komt er al aan. Die is de eerste. „Mam", roept Tineke als ze nog maar net binnen is, „Mam, kijk eens!" Ze houdt een prachtige gevlochten boekenlegger in de hoogte. „Prachtig", prijst mama, „die leggen we in de bijbel. Papa zal het ook geweldig vinden. Jij kunt het hoor!" „Ja hè mam, juf heeft het me geleerd en... ook een beetje genolpen." Tineke gaat een poosje bij Anita in de box spelen. Maar dan ineens is het met alle rust gedaan, want Tom, Henk en Annette komen opgetogen thuis, „Ik heb honger", Tom wrijft over zijn maag. „Gelukkig hebben we nog eten Tom", zegt mama blij, „er zijn zoveel mensen die honger moeten lijden! Dek de tafel maar, want papa komt er ook aan". Als ze een poosje later met elkaar aan tafel zitten, staan de mondjes van de kinderen niet stil. Tot papa waarschuwt, dat de borden ook leeg gegeten moeten worden. Henk kijkt op de klok. Hij heeft Anton beloofd, vroeg op school te komen. En als ze allemaal klaar zijn met eten, zegt hij gehaast: „Paps, mag ik vast danken, want..."

,.Niets er van", antwoordt papa, „we lezen eerst uit de bijbel. Net hadden jullie ook tijd genoeg om te babbelen, dus..." Annette geeft de bijbel aan papa, en dan leest papa eerbiedig de geschiedenis van Daniël. Henk zit nu vol aandacht te luisteren, zodat hij helemaal vergeet, dat hij zo'n haast had. Als papa klaar is met lezen, zegt hij verwonderd:,,Mooi paps, wat...wat durfde Daniël". ,,Ja kinderen, Daniël vertrouwde op zijn God, en het gebed kon hij niet missen." Daarna dankt papa en gaan de kinderen naar school.

Maar het duurt niet lang, als mama rustig in de kamer zit, dat DoorJ. Visser-Vlaanderen juffrouw Mirjam met Tineke achter op haar fiets, het tuinhekje in komt rijden. Verschrikt doet mama de deur open. Dan ziet ze dat Tineke een groot verband om haar knie heeft.

Haastig en nog zenuwachtig vertelt juf, dat Tineke op school gevallen is. En dat ze meteen met haar naar de dokter gereden is. Bij Tineke komen de tranen weer, als juf over de dokter praat. ,,Ze moet maar thuisblijven," stelt juf voor, „want haar knie is flink geschaafd". Dan gaat juf weer vlug naar de andere kinderen. Tineke zit trillend bij mama in de kamer. „Och...och, m'n kleine Tineke", troost mama. „Ga straks maar met Anita spelen, dan hebben we hier een kleuterschooltje". Na een uur is Tineke haar verdriet allang vergeten, en... wie komen daar aan... ? Tom, Henk en Annette, komen uitbundig uit school. Het is ineens een drukte van belang. „Wat zijn jullie rumoerig vandaag", klaagt mama aan het eind van de middag.,,Jullie moeten vanavond maar vroeg naar bed om uit te rusten".

Maar 's avonds, als Tineke en Anita al heerlijk liggen te slapen, houden Tom, Henk en Annette zich heel rustig in de kamer. Want... vroeg naar bed willen ze niet. Papa is er verwonderd over en zegt: „Wat zijn jullie lief. We horen jullie niet. Weet je wat...? Voordat jullie naar bed moeten, wil mama eerst een geheimpje vertellen".

Tom, Henk en Annette kijken elkaar aan, „Wat zal dat zijn....?" Nieuwsgierig kijken ze daarna naar mama. ,,Hoor eens kinderen", zegt mama lachend, ,,papa en ik zullen jullie iets fijns vertellen. Iets, waar jullie ontzettend blij mee zullen zijn". „Toe mam", zegt Annette ongeduldig, ,,zeg het nou, we houden het niet meer uit".

,,Jullie krijgen over een poosje een broertje of zusje. Hoe vinden jullie dat..." Verrast kijken ze elkaar aan, en roepen dan door elkaar: „Is het echt waar! Enne....wanneermam! Ik wil een broertje... Nee... ik een zusje!" Annette geeft mama spontaan een kus en fluistert: „O mam, wat enig!"

„Ja kinderen", zegt papa opgewekt: „we hoeven niet te vragen, of jullie net zo blij zijn als wij. Vinden jullie het geen heerlijk geheimpje?" ,,0 ja paps," Henk kruipt op de leuning van papa's stoel, ,,een jongetje zou leuk zijn, want we hebben al drie meisjes".,,Afwachten Henk. Het is goed, of het een jongen of een meisje is. Als het maar gezond is". Natuurlijk, dat begrijpen de kinderen heus wel.

Nadat ze nog even over het fantastische nieuws gepraat hebben, kijkt papa op de klok. ,,Hebben jullie al gezien hoe laat of het is? Eén, twee, drie naar bed. Ga eivmaar van dromen." Tom kijkt verbaasd, „daar ga ik niet van dromen hoor!" Mam gaat nog mee naar boven, en zegt plagend:,,Vanmiddag zei ik, dat jullie vroeg naar bed moesten, maar nu is het extra laat geworden. Morgen dan maar vroeg". Henk zegt: „Dan bent u het allang vergeten!" Het duurt niet lang,* of ook Tom, Henk en Annette liggen heerlijk te slapen.

De volgende dagen en weken zijn de kinderen enthousiast. Papa maakt een nieuwe commode voor de baby. Tom en Henk mogen helpen om het te lakken. Prachtig wordt het. ledere zaterdag zijn ze druk. Papa heeft haast geen tijd om in de tuin te werken. Eerst moet alles voor het kindje klaar. Het kleine kamertje moet nog behangen worden. Lichtblauw behang met kleine bloempjes, heeft mama uitgezocht. Ook heeft ze blauwe gordijntjes genaaid. En snoezige gordijntjes, voor de wieg. Enig wordt alles! De kleine kleerjes lijken wel poppenkleertjes. Af en toe gaat Annette er naar kijken. Zachtjes voelt ze over de kleine truitjes. „Hè", denkt ze, „was het babytje er maar". Nog even geduld, Annette! Wordt vervolgd. 1. „Vrouw De Mooy, de moffen hebben jullie Wouter opgepakt. Ik zag ze tussen twee groenen door het dorp lopen naar het politiebureau waar ze een overvalwagen hadden staan. Ik wilde maar even zeggen dat die moffen hen in de fikken hebben, want dat zijn zulke lieverdjes niet." Het is Gartjan, de knecht van Kommer Kluitman, die het komt zeggen. De mensen van Wouddorp hebben het voor Wouters moeder verzwegen, maar zo fijngevoelig is Gartjan niet. En hij heeft het best gevoeld gisteren, toen Wouter hem er zo eventjes van langs gaf, toen hij zei: „Pas jij maar op je woorden. Feind hort mit." Wouters moeder schrikt en verbleekt bij die woorden. Al maandenlang heeft zij gevreesd dat eens iemand met een dergelijk bericht Wj haar zou komen. Alleen niet over Wouter, maar over haar man, de leider van het verzet in Wouddorp. , Zij en haar man hebben daar ook wel over gesproken samen en zij wisten wat er mogelijk zou kunnen gebeuren. Maar zij hebben het biddend voor de Heere gebracht, en zij weten dat dit werk is, dat staat in dienst van Hem, tegen het nieuwe heidendom. Daarom heeft zij elke keer opnieuw weer gedacht als haar man erop uit moest met onderduikers of piloten of joden, dat hij eens niet terug zou komen. Maar dat zoiets met Wouter zou gebeuren is zelfs niet in de verste verte in haar gedachten geweest. En nu dit.„Weet u dat zeker," vraagt zij hakkelend. .,0f ik dat zeker weet? Zou ik dat niet zeker weten, terwijl ik het voor mijn eigen ogen heb zien gebeuren? Ze zijn naar het politiebureau gebracht, waar de moffen hun overvalauto hadden staan. Nou, en dat doen die kerels niet voor hun plezier en ook niet als er niets aan de hand is. En zo is dat." Een moeder vraagt niet voor de tweede keer of het helemaal zeker is. Ze trekt de deur achter zich dicht en haast zich de dorpsstraat af naar het politiebureau achter de kerk. Daar is Wouter en zij zal haar jongen uit de vuile handen van dat geboefte weghalen, zoals zij dat ook zou doen wanneer het haar man betrof. Proberen tenminste zou ze het. En welke moeder zou dat niet doen? Zij is voor géén duizend Duitsers bang.

In deze puzzel moeten allemaal namen van bloemen worden ingevuld. Je vindt die namen door de zinnen die je hieronder ziet aan te vullen. Je ziet wel dat er telkens aan zo'n zin 'iets ontbreekt. Probeer uit te vinden wat er ontbreekt. ledere punt is een letter. Je zult zien dat als je er een naam van een bloem invult, de zin weer compleet is. Die bloemennaam vul je in in de figuur, dan heb je al

Bloemenraadsel
Nr. 248 vast wat houvast voor een volgend woord.

Van links naar rechts:
2. soms noemen mensen spottend hun huis een nederig s....je; 5. om twaalf uur vertrok de laatste g bleef niemand slapen; 8. o, zeg, voordat je weggaat, vakantie-adres te geven; 9. weet je wat een bandj.. ..? een grote overstroming; 10. wij gaan met vakantie naa. ...tenrijk.

Van boven naar beneden:

1. meestal is hij thuis, maar soms is van huis; 3. wil je even mijn ..., ... hoed en mijn handschoenen aangeven?; 4. de tafel is beschadigd, ik heb per ongeluk een kra egeven; 6. de riem v ugzak breekt bijna; 7. wij zongen haast al.. ...djes uit de kampeerbundel.

Oplossing nr. 247

V.l.n.r.: Bulgarije, Noorwegen, Nederiand, Italië, Hongarije, Oostenrijk.

V.b.n.b.: Duitsland, Engeland, Roemenië, België, Spanje, Frankrijk, Zweden. Van 1-11: Zwitserland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 september 1982

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

kaaltJQ5l^ok

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 september 1982

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken