Bekijk het origineel

J^ ^atltaaLtJQó^olc

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

J^ ^atltaaLtJQó^olc

10 minuten leestijd

Eindelijk is alles gelukkig kant en klaar. En het kamertje boven is een echt babykamertje geworden. Op een dag komen de kinderen uit school. Tineke met een prachtige tekening wapperend in haar hand. ,,Kijk eens mam,'' roept ze, zodra ze binnen is. Maar mama is niet in de kamer. Tom roept on der aan de trap: ,,Mam, bent u boven?" Maar de buurvrouw, die op Anita past, heeft de kinderen aan zien komen, en zegt: ,,Hoor eens, ik zet voor jullie een kopje thee." ,,Ja maar, waar is mama," antwoordt Annette ongeduldig. ,,Papa is met mama naar het ziekenhuis," zegt de buurvrouw. „Naar het ziekenhuis...," verschrikt kijken ze alle vier naar de buurvrouw. ,,Heeft papa een ongeluk, of..." „Nee hoor, geen ongeluk. Maar jullie zullen nu gauw een broertje of zusje krijgen. Ik denk, dat je papa wel vlug thuis zal komen met het grote nieuws."

Heel stil drinken de kinderen hun thee op. Ze zijn helemaal onder de indruk. Tineke, met de tekening nog in haar hand, gaat met Anita spelen. ,,Weet je wat," zegt de buurvrouw tegen Tom en Henk, ,,je papa heeft het de laatste tijd zó druk gehad, harken jullie de tuin en het grindpad netjes aan. Als je werkt, gaat de tijd vlug om." Annette ruimt de kamer op, dus zijn ze allemaal ijverig bezig. De buurvrouw blijft broodeten, maar de kinderen hebben helemaal geen trek. Behalve Tineke en Anita, die smullen van hun boterham met kaas. Na het eten helpen de groten met de afwas, en Tineke en Anita rollen om van de slaap. De buurvrouw brengt ze in een wip naar bed. „Slapen hoor, kleine rakkers!" En dan... „Daar is papa," roept Henk. Hij stuift naar buiten. Ook de anderen komen aangesneld.,,Paps...hebben we.:." „Ja hoor kinderen, jullie hebben een zusje gekregen." ,,0 papa, wat fijn," roepen ze ' om het hardst. Ze dansen van plezier.

,,Jullie moeten de groeten hebben van mama en een nachtkus. Morgen mag ik mama met de baby ophalen. Dan komen ze naar huis." ,,Hoe...hoe heet het papa," vraagt Tom. „Carla", zegt papa, „vinden jullie dat een mooie naam? We hebben haar vernoemd naar tante Carla. Die heeft geen kinderen, dus zal ze het wel een verrassing vinden." Papa veegt ineens een traan weg. ,,U bent toch ook blij paps?" vraagt Tom. ,,Ja jongen...jahoor!" Dan moet papa de tuin bewonderen. ,,Reusachtig...!" prijst papa. Blij en verheugd gaan Tom, Henk en Annette daarna naar bed. Ze kunnen haast niet slapen. Morgen...dan komt mama, en...Carla. De volgende dag zijn ze al vroeg wakker. Papa is vandaag thuis. Gisteravond heeft hij tegen de buurvrouw verteld, dat de dokter in het ziekenhuis erg bezorgd keek, nadat Carla geboren was. ,,Het is een gezond kindje," dankt. Gedankt, omdat mama gespaard is, en dat ze een kindje van de Heere ontvangen hebben.

Maar nu papa thuis is en de 'kinderen al wakker zijn, ziet hij er tegenop om het de kinderen te vertellen. Wat zullen ze het erg vinden.!

Luidruchtig kleden ze zich boven aan. Af en toe beginnen ze te kibbelen, en moet papa ze waarschuwen. ,,Ik was het eerst bij de wastafel", klaagt Henk, .,,en nu duwt Tom me weg!" Annette wast Tineke en Anita. Dat kan ze al handig. Trots zegt ze: ,,Ik kan Carla ook wel wassen papa, of is dat griezelig, zo'n klein babytje?" ,,Dat zal je tegenvallen Annette. Ik denk, dat mama dat de eerste tijd wel moet doen. Die is kindertjes wassen gewend."

Meteen moet papa weer denken aan de kleine Carla. ,,Help ons Heere," bidt papa in stilte. En als ze met elkaar aan tafel zitten om te eten, dankt papa met de kinderen voor het grote geschenk, van de Heere ontvangen.

Opgewekt gaan de kinderen naar school. ,,Tot straks paps," roepen ze, ,,dan zijn mama en Carla er hè!"

Tineke vertelt het blijde nieuws aan juffrouw Mirjam. ,,Komt u maar een keer kijken juf. Dat mag best van mijn mama." ,,Dat doe ik hoor Tineke, want kleine baby's vind ik altijd héél lief!" Tineke mag een tekening huis moet hij. Het is gelukkig woensdag, dus hebben ze van,middag vrij.

Opgewonden vliegen ze de deur in, ,,Ssssst...," zegt een zuster met een helder wit schort voor, ,,sssst..., misschien slaapt je moeder. Wat maken jullie een lawaai!"

Begrijpt de zuster niet, dat ze vreselijk nieuwsgierig zijn? Voor mama staat er een bed in de kamer. Ze slaapt niet. En als de kinderen heel zacht op hun tenen de kamer inkomen, zegt ze: ,,Kom maar hoor, ik ben er weer. En... kijk eens in de wieg." Ze verdringen zich, om het eerst te kfjken. Gelukkig dat papa er is, anders zou de wieg omvallen. Om de beurt mogen ze nu het zusje bewonderen. Een lief klein hoofdje met zwarte haartjes zien ze boven het lakentje uitkomen. ,,Wat lief," zucht Annette. ,,Toch wel fijn papa, al is het een zusje," zegt Henk welgemeend. ,,Natuurlijk jongen," papa knuffelt Henk tegen zich aan. ,,Ik vind het enig zo'n zusje," zegt Tom spontaan, ,,ik wist niet, dat ze zó klein waren."

,,Ja Tom, mama en ik zijn er ook erg dankbaar voor." Wéér ziet Tom, dat papa een traan wegveegt. Maar dat kan ook als je blij bent. Daar heeft hij zelf ook soms last van, als hij een mooi cadeau krijgt met zijn verjaardag. Dan zegt papa ineens: ,,Hoor eens kinderen, jullie zijn heel erg blij met je zusje hè. Maar nu moeten we nog vertellen, v/at de dokter in het ziekenhuis gezegd heeft. Onze Carla is niet helemaal zoals andere gezonde kindertjes. Ze zal later niet zoals jullie naar school kunnen en leren. Haar hoofdje kan dat niet onthouden. Toch is ze lief hoor, en houden wij ontzettend veel van haar."

Ontsteld kijken de kinderen elkaar aan. Nü zien ze, dat mama een paar tranen wegveegt. „Wat...wat bedoelt u," hakkelt Tom. ,,Is dat...is dat precies hetzelfde als...als Dicky van de bakker," vraagt Annette met een bevend stemmetje. „Ja," zegt mama, ,maar we houden héél veel van Carla. Dat begrijpen jullie toch wel?" „O ja, Dicky is ook een lief jongetje," Henk laat zich zomaar op mama's bed vallen, ,,ik...ik zal voor haar zorgen, als iemand..." Annette weet niets te zeggen, mama zegt: ,,We gaan fijn met Carla rijden Annette, in de nieuwe kinderwagen." Troostend aait mama over Annette's hoofd. ,,De Heere in de hemel, heeft ons dit lieve kindje gegeven. Wij mogen er voor zorgen en voor bidden, of het ook een schaapje mag worden van Zijn grote kudde."

„Geven jullie mama nu maar eerst een stevige kus," zegt papa. „En kijk eens, wat hier op het tafeltje staat!" Daar hadden de kinderen helemaal geen erg in gehad. „Wat een grote taart," Tom leest wat op het kaartje staat: „Welkom thuis. Van ...papa, Tom, Henk, Annette, Tineke en Anita." ,,Van ons allemaal," juicht Annette. Mama kijkt lachend naar het vrolijke stel. Dan komt Annette met haar cadeautje, dat ze met behulp van tante Carla gemaakt heeft. Mama weet niet wat ze ziet. Een schattig wit gehaakt jasje. ,,Kind, wat zal dat snoezig staan bij die zwarte haartjes van onze kleine Carla. Bedankt hoor Annette!"

De volgende dag op school, vertelt Annette tegen juf, wat ze weet van de kleine Carla. „Erg hè juf!" „Zal ik jou eens wat vertellen," juf trekt Annette naar zich toe,, ,ik heb ook zo'n zusje. Die is al groot, en we houden allemaal ontzettend veel van haar. Ze is zó lief!" ,,Heus juf," Annette veegt een lastige traan weg. „Carla is ook lief, juf."

Als na een poosje de zuster weer vertrokken is, kan mama al het werk weer alleen doen. Natuurlijk helpen de kinderen ijverig mee.

Na een paar weken zal Carla met nog meer kindertjes gedoopt worden. Tante Carla brengt de kleine Carla in de kerk. O wat is het plechtig, als ook Carla gedoopt wordt. Dankbaar kijken papa en mama op haar neer. Tom, Henk en Annette zitten ook in de kerk. Eerbiedig hebben ze meegezongen: ,,Zij komen aan, door Godd'lijk licht geleid." Ze hebben het begrepen. Oók voor Carla zal de Heere zorgen. 7. En die zullen het gewaar worden, jongens. Twee onderduikers pakken. Nou, ja, dat deden die handlangers van hen, die landwachters, die verraders. Maar het zit de Duitsers echt niet lekker in dit land. Ze merken aan alles dat ze zo'n klein landje niet zo gemakkelijk klein kunnen krijgen, en dat een kleine keffer een beest van een bulldog van zich af weet te houden. Geruisloos trekt hij de deur achter zich dicht en blijft dan staan luisteren. Zwijgend ligt het dorp om hem heen. Geen stappen op straat, geen stemmengerucht. Een rust, alsof er geen oorlog is. Maar dat weet Wouter wel anders. „Wacht eens, dat schot moet dichtbij afgevuurd zijn. Revolverschoten klinken niet ver." Wouter doet de ogen dicht en fronst de wenkbrauwen, om zich alles beter voor te kunnen stellen. Hoe zat hij daarnet in de kamer? En van welke kant kwamen precies de knallen? En kwamen ze van de straat of uit een huis? Nee, dat laatste zeker niet. Dan maakt hij een heftige beweging met het hoofd. ,,Het kan niet anders. Het moet in de buurt van het kerkhof zijn geweest." Zijn ogen gaan langs de achtergevel naar de steeg, die op de dorpsstraat uitkomt. Alles in hem schreeuwt, om als op kattevoeten naar de steeg te wippen om een blik over de straat te kunnen werpen. Maar dan voelt hij hoe het in zijn borst begint te bonzen. Nee, niet naar de steeg. Dat is publiek terrein. Dat risico mag hij niet nemen, hoewel hij daar dichterbij het kerkhof kan komen. Als hij maar wist wie die schoten heeft gelost. Duitsers? Landwachters zoals die Januskop? Zou net wat voor hem zijn, zomaar in 't wilde weg te gaan schieten als hij hier of daar iets zag bewegen, dat niet op zijn „Halt" zou blijven staan.

Kruiswoordraadsel
nr. 249 Let goed op de nummering, want in het midden staat een heel andere puzzel, waarin je dezelfde woorden zowel van links naar rechts als van boven naar beneden moet invullen. 13 27 25 30 10 iö 33 14 15 il 36 14 19 34 38 10 37 15 35

Van links naar rechts:

vogel, 4 kerkje, 6 jong schaap, 7 speelgoed, 9 deel van het hoofd, 11 kleefmiddel, 13 11 19 3i 16

4lt
29

ir
26 20

xT
23

2r
tmmm woud, 16 voordeel, 18 maand, 20 kleefmiddel, 22 insekt, 23 veel geld hebbend, 24 soort gesteente, 26 huid, 27 deel van een kippenhok, 29 metalen pen, 30 binnenste van vruchten, 32 lokmiddel voor vissen, 33 baardje, 35 indien, 36 grote toegangsdeur, 38 herkauwend dier.

Van boven naar beneden:

1 deel van het gezicht, 2 toiletbenodigdheid, 3 hoofddeksel, 4 wagen, 5 pret, 6 niet vast, 8 streep, 9 vrouwtjesschaap, 12 insekt, 13 niet meer ziek, 17 hoog bouwwerk, 18 ondergronds levend diertje, 21 afstandsmaat, 25 boom, 26 waterdier, 28 inham in een muur, 29 stap, 31 wenk, 32 zangeres, 34 maakt maaltijden klaar, 35 oppervlaktemaat, 37 deel van het hoofd.

Middengedeelte:

10 koopcentra, 14 (3 letters) gevaarlijke stof, 14 (5 letters) legeronderdeel, 15 voertuig, 19 boom.

Oplossing nr. 248

V.l.n.r.; 2 tulp, 5 aster, 8 vergeetmijnietje, 9 iris, 10 roos. V.b.n.b.: 1 papaver, 3 jasmijn, 4 sering, 6 anjer, 7 lelie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 september 1982

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

J^ ^atltaaLtJQó^olc

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 september 1982

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken