Bekijk het origineel

Eekhoorns

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Eekhoorns

7 minuten leestijd

Oud en jong genieten van de beweeglijke dieren die alles mee hebben. Hun sierlijke lichaamsvorm met de fraaie staart; de pientere kop met felle oogjes, die de wandelaar nieuwsgierig of onderzoekend aankijken; de bepluimde oren die de eekhoorns een parmantig uiterlijk geven; de behendigheid van deze klimmers, die langs de dennestammen reetsen in twee richtingen en in de boomkruinen van top naar top springen. Ze houden zich nogal eens schuil achter een stam als ze ontdekt zijn,' zodat wat geduld nodig is om ze te observeren. Dat loont echter de moeite, want het zijn echt leuke dieren.

Atleet

Eekhoorns zijn geheel aangepast aan het leven in bomen, waar ze het grootste deel van hun leven doorbrengen. Ze zijn slank en lenig, waardoor hen niets in de weg zit. De korte pootjes hebben tenen met vlijmscherpe nageltjes, waarmee ze goed houvast hebben en even snel langs een stam omlaag draven als andersom. De grote staart dient als roer en evenwichtsorgaan bij het maken van flinke sprongen. Daarvoor zijn de achterpoten sterk en gespierd. Ze lopen het liefst van tak tot tak, maar soms raken die elkaar niet. Dan gaat de eekhoorn tot het uiterste puntje en springt naar de volgende tak. Dat is heel mooi om te zien, vooral wanneer zo'n takpunt flink doorbuigt. Sprongen van een meter maakt hij zo moeiteloos. Ze kunnen echter ook meer glijden of zeilen over afstanden van drie meter en meer. Dan houden ze hun ledematen stijf en zo ver mogelijk gespreid en de staart, die dan een belangrijke funktie heeft, gestrekt.

Omnivoor

Eekhoorns zijn wel voornamelijk vegetariërs, maar hun gebit met plooikiezen duidt erop dat ze omnivoren zijn, alleseters dus. Ze worden om hun eetgewoonten nog weleens lelijk aangekeken. Hun voornaamste voedsel bestaat uit zaden, vruchten, knoppen en schors. Ze zijn dol op hazelnoten en walnoten, maar eten ook graag beukenoten en eikels. Ze lusten echter ook slakken, insekten, larven en vogeleieren. Ze versmaden zelfs jonge vogels niet. Wel moet daarbij worden opgemerkt, da\ ze die zoeken in de tijd dat ze zelf jongen hebben. Als er plaatselijk erg veel eekhoorns zijn, kunnen ze door hun gedrag wat problemen geven. Die berokkenen ze ook wel aan bosbouwers. In de tijd dat er geen noten beschikbaar zijn, knagen eekhoorns bast van stammen en takken om bij de zachte en voedzame groeilaag te komen. Bloeiknoppen eten ze ook in hèt voorjaar, terwijl ze soms veel loten van het naaldhout afbijten om bij de knoppen te komen. Het is ook bekend dat ze van bepaalde paddestoelen snoepen, waaraan het bekende eekhoorntjesbrood zijn naam dankt. Door die veelzijdigheid hebben de eekhoorns dus voedsel genoeg. Als hun aantal niet al te groot wordt, valt de schade die ze aanrichten wel mee.

Schaduwstaart

De staart van de eekhoorn is ongeveer twintig centimeter lang en wordt, als de eekhoorn zit, met een sierlijke boog over de rug gehouden. Ik las dat de Grieken de eekhoorn schaduwstaart noemen. Dat komt tot uitdrukking in de Latijnse naam: Sciurus vulgaris. Sciurus is afgeleid van de Griekse woorden skia (schaduw) en oura (staart). Vulgaris betekent algemeen; de rode eekhoorn komt in geheel Europa, Midden- en Noord-Azië voor.

Men beweert dat de eekhoorn op hete zomerdagen zijn st?.art over z'n kop legt om schaduw te hebben. Ik heb dat al een paar maal gelezen, maar kan dat niet uit eigen waarneming bevestigen. Juist omdat eekhoorns zich in bomen ophouden, lijkt het mij wat onwaarschijnlijk, want daar vinden ze toch altijd wel schaduw. Ik zal er toch eens op gaan letten. In elk geval draagt de eekhoorn zijn staart sierlijk gebogen over zijn rug als hij rustig op een tak zit. Als hij over stammen en door takken jaagt, houdt hij hem gestrekt. De haren van de staart groeien in twee richtingen, waardoor die pluim er wat verward uitziet.

Rode eekhoorn

In ons land en de overige genoemde gebieden, leeft de gewone rode eekhoorn, die nogal van kleur kan variëren. Hij kan bruin zijn, een duidelijke rode kleur hebben, maar soms zelfs bijna zwart zijn. In Engeland werden in de vorige eeuw een aantal grijze eekhoorns vanuit Noord-Amerika losgelaten. Zij hebben daar nu de gewone eekhoorn vrijwel verdreven. Bij ons zien we soms wel eekhoorns die wat vaal en grijsachtig worden, maar dat zijn oude dieren. De eekhoorn heeft een karakteristieke ronde kop, met levendige, felle ogen. Opvallend zijn de grote opstaande oren, die nog extra in het oog vallen door de lange haren, die flinke pluimen vormen, vooral in de wintervacht. Aan de snuit zitten lange, uitstekende tastbaren. Bij een zittende eekhoorn valt de witte buikzijde op.

Eekhoorns bouwen soms zelf een compleet nest, maar gebruiken ook wel oude nesten van kraaien of eksters. Ze maken ze groot, rond en geheel overdekt, graag in takvorken en dicht bij de stam. De binnenkant wordt bekleed met gras, boomschors, mos, wol en veren, waardoor een warme en veilige schuilplaats ontstaat. Ze maken vaak zogenaamde speel- of slaapnesten, waaraan minder aandacht wordt besteed. Een degelijk en warm nest wordt gebouwd als kraamkamer. Dat moet ook wel, want de jongen worden vaak al in januari of februari geboren, als het nog vinnig koud kan zijn. Daarin komen, drie soms acht, maar als regel vijf jongen, roze van kleur, naakt, blind en volslagen hulpeloos. Vaak volgt in de zomer nog een tweede worp. Na een dag of tien komt het eerste zachte donshaar tevoorschijn en een week later zijn ze al dicht behaard. Pas na dertig dagen gaan de ogen goed open en ze verlaten het nest als ze zes of zeven weken oud zijn. Zolang worden ze door de eekhoornmoeder verzorgd en gezoogd.

168. Nu komt de beurt aan het westen! In schuren, op pakhuiszolders en in achterkamers komen de leiders van de B.S. bijeen om het operatieplan gereed te maken, dat uitgevoerd zal worden als de Canadezen hun contreien naderen. Het is de taak van de B.S. in het Gooi te zorgen dat de geallieerde opmars naar de hoofdstad straks vlot verloopt. Dit betekent dat de grote weg van Amersfoort naar Amsterdam intact moet blyven. De Duitse bunkers langs de weg moeten echter worden opgeruimd. Een Goois toertje rijdt met een volle mestkar naar zijn land dat aan de grote weg ligt. Staande op zijn wagen spit hij in de mest, die wasemt in de frisse voorjaarslucht. Vort knol! En het oude paard loopt weer een eindje door de wei, totdat een ho! hem stil doet staan en het boertje weer een hoopje mest afsteekt. Ook bij de Dmtse bunker, die midden in de weide staat komt een hoopje terecht. Hier echter stapt de boer van zijn kar en met enkele streken van een spa graaft hij een gat. Van de weg af is niet te zien, wat hij er uitvoert. De boer werkt onder dekking van zijn wagen. Ook als hij wegrijdt is er niets te zien. Bij de bunker ligt net zo'n mesthoopje als er overal op het land verspreid liggen. Op de weg gaat bles in een sukkeldrafje. Het boertje fluit een. lustig deuntje bij het passeren van een troepje Duitsers, dat vlak daarop zijn land opgaat om toe te zien dat terroristen de onbemande bunker niet vernielen. Als de patrouille in het wachtlokaal terugkomt, luidt haar rapport: Niets bijzonders. Het boertje echter meldt aan de commandant van de K.P., die in zijn schuur zit,; dat de bom keurig is geplaatst.

Er rijdt een handkar vol met brandhout langs de grote weg. Daar rijden dagelijks honderd van die karren, want iedereen in het Gooi haalt brandhout uit de tossen. Het gebeurt ook ieder ogenblik dat zo'n wagen stil; staat omdat de karrevoerders, verzwakt door ondervoeding, dikwijls moeten rusten. De mannen, die deze wagen duwen, zoeken als zij even willen uitblazen in de luwte van een kazemat beschutting tegen de scherpe maartse wind. Zij nuttigen meteen hun middagmaal, dat zij in pannetjes met rode zakdoeken er omheen hel>l)en meegevoerd.

i^4 é dorp op stelten
f/u s.in.vanilergaliën

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 17 november 1982

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Eekhoorns

Bekijk de hele uitgave van woensdag 17 november 1982

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken