Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Harde woorden in het Witte Huis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Harde woorden in het Witte Huis

4 minuten leestijd

Binnenskamers zijn er in het Witte Huis de laatste weken harde woorden gevallen. Want Reagan ziet zich tegenover de Sovjet-Unie aan handen en voeten gebonden. Het afkondigen van een spectaculaire boycot op de leveringen van graan is er sedert 25 augustus van dit jaar niet meer bij. De nieuwe graanovereenkomst verbiedt dat. Op 25 augustus tekende de Amerikaanse minister van Landbouw Block na maanden van pijnlijke onderhandelingen een nieuwe graanovereenkomst met de Sovjet-Unie. Ze wordt met ingang van 1 oktober van kracht, en heeft een looptijd van vijf jaar. In die overeenkomst verplicht de Sovjet-Unie zich minstens 9 miljoen ton graan in de Verenigde Staten te kopen, de helft tarwe en de andere helft mais. Ze mag echter ook een andere keus maken. Voor elke miljoen ton tarwe of mais mag ze ook eventueel een 500.000 ton sojabonen of sojaschroot nemen. Boven de genoemde negen miljoen mag de Sovjet-Unie zonder vergunning van de regering van de Verenigde Staten nog eens drie miljoen ton extra kopen. Wil ze nog meer dan moet de Amerikaanse regering daarvoor vergunning verlenen.

Opvallend in het contract echter is de voorwaarde, dat de Amerikaanse regering zich verplicht heeft om de uitvoer van de gecontracteerde hoeveelheden niet te verhinderen, ook niet in het geval dat er in de Verenigde Staten door dit contract tekorten zouden optreden. Dit laatste is niet helemaal ondenkbaar, doordat ook de Verenigde Staten door een geweldigde droogte getroffen worden. Ze valt te zamen met het PIK-program waarin de boeren een premie van de staat krijgen wanneer zij hun bouwland ongebruikt laten. Tot dit laatste was Reagan gedwongen omdat mede door het wegvallen van de Russische vraag vanwege het graanembargo onder Carter afgekondigd en de overvloedige oogsten er een „graanberg" in de Verenigde Staten ontstond.
Plotseling heeft de situatie zich drastisch gewijzigd. De heersende droogte in Amerika veroorzaakt volgens minister Block dat de maïsoogst de kleinste zal zijn sedert dertien jaar en de sojabonen de geringste sedert 1976. Tarwe vormt een uitzondering. Hier wordt de grootste oogst in verwacht sedert vijf jaar, ondanks het feit dat tengevolge van het PIK-program een kwart van het ter beschikking staande areaal niet werd ingezaaid.

De begin september gepubliceerde oogstverwachtingen geven een somber beeld. De maïsoogst zal bijna de helft van die van vorig jaar bedragen; maïs, gerst en haver wordt vierenveertig procent lager, de katoenoogst een derde lager, aardnoten 15 procent lager en de tabaksoogst zal ook ver bij die van vorig jaar achterblijven; niet minder dan dertig procent zal er worden geoogst.
Dat alles betekent slechts dat de tarwe- en maïsbergen in de nabije toekomst verdwenen zullen zijn en Reagan zo hij dat zou willen zich in de toekomst zeker weer een embargo tegen de Sovjet-Unie zou kunnen veroorloven, ware het niet dat de Russen zich betere kooplieden dan de Amerikanen getoond hebben. Ze lieten de Amerikanen in hun honger naar de Russische orders gewoon beloven onder alle omstandigheden te leveren, ook wanneer er tekorten in de Amerikaanse markt zouden optreden. En die mogelijkheid is, gezien de oogstverwachtingen, niet uitgesloten. Dat is dan de tweede keer dat de Amerikanen zich door de Russen in de boot laten nemen. Dat begon reeds in 1972, toen de Sovjet-Unie zonder dat iemand in Amerika dat in de gaten had, in alle stilte het Amerikaanse graanoverschot uit de markt kocht. Het gevolg was een prijsexplosie, die Washington gezien de heersende hoge inflatiecijfers bijzonder ongelegen kwam. Kissinger schreef daarover in zijn memoires: In 1972 maakten de Sovjets gebruik van onze vrij markteconomie. Ze kochten graan ter waarde van een miljard dollar, zonder dat iemand begreep wat er gaande was.
Het zou het begin worden van een touwtrekken en geharrewar waarin de Sovjets telkens weer als overwinnaars te voorschijn traden. De nu door Block getekende overeenkomst maakt duidelijk dat de Sovjets het graanembargowapen onschadelijk gemaakt hebben en Reagan ondertussen met de nodige moeilijkheden hebben opgescheept. De laatste prijsindex laat zien dat de inflatie in Amerika weer wat is gestegen, dank zij de hogere graanprijzen. Dat is voor het economische herstel een verontrustende belasting. Vooral voor de Amerikanen die voor dergelijke cijfers bijzonder gevoelig zijn. Zal het mislukken van Reagans graanpolitiek hem uiteindelijk volgend jaar toch de verkiezingen kosten? Een mislukken mede veroorzaakt door de onverwacht optredende grote droogte. Wie heeft die veroorzaakt?

                                                                                                   J. BLEES

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 17 september 1983

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Harde woorden in het Witte Huis

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 17 september 1983

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken