Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Jufisja]:Tg,maar...

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Jufisja]:Tg,maar...

5 minuten leestijd

Hallinga. De jarige juf. Juffrouw Hallinga is vandaag niet zo streng. O nee! Met een mooie nieuwe jurk aan, komt ze opgewekt in de klas. Verwonderd blijft ze staan. „Wat prachtig", roept ze enthousiast, „wat een verrassing! Jullie hebben de klas leuk versierd. Enig...!" Trees en Hetty glunderen. Maar Jolanda kijkt gespannen naar het tafeltje, voorin de klas. Straks gaat de juf op haar versierde stoel zitten aan tafel. Dan...o dan zal ze haar pen missen. Juffrouw Hallinge staat rustig voor de klas. Ze gaan zingen, en daarna gaat de juffrouw bidden. Ze vraagt aan de Heere, om een zegen voor deze dag. En dankt de Heere voor haar verjaardag. Ze vraagt beterschap voor de zieken, en boven alles om vergeving van zonden. Daarna gaat ze vertellen uit de bijbel, vaahet volk Israël. Dat volk milie werden gestraft. Gestenigd werden ze. Een vreselijke straf...! Dat moest, omdat de Heere het zo héél erg vond. De andere mensen moesten dat vreselijke zien, om de zonden niét na te volgen. Om te leren, de Heere God te gehoorzamen. Daarom kinderen, al het verkeerde wat we doen, weet de Heere. Nooit vergeten, hoor! Maar... we mogen ook om vergeving vragen. Want als we echt berouw over het kwaad hebben, wil de Heere vergeving schenken". De jongens en de meisjes in de klas hebben ernstig geluisterd. Maar wat is dat...? Jolanda begint zachtjes te snikken. Ze huilt. Wild veegt ze haar tranen weg. Nee, ze wil niet huilen. Niemand mag weten, waarom ze verdrietig is. „Vind je het zo erg Jolanda, wat ik verteld heb? Het is ook héél erg, hoor meisje. Laten wij er allemaal van leren, dat de Heere de zonden zo vreselijk vindt. Jolanda knikt. „Ja juf...maarik...ik..."Ze kan niets meer zeggen. O nee, alle " kinderen kijken naar haar. „Stil maar Jolanda, als de school uitgaat, vertel jij me maar wat of er aan scheelt. Nu ga ik jullie allemaal eerst verwennen." Juf pakt een grote zak en trakteert op appels. „Heerlijk juf", roepen ze door elkaar. De juffrouw heeft de appels afgewassen, dus kunnen de kinderen er zo in happen. Ze smullen en smikkelen, totdat juf zegt, dat ze verder gaan met de lessen. Af en toe kijkt ze bezorgd naar Jolanda. Wat is Jolanda stil. Wat zou dat kind hebben? Zou ze zich ziek voelen? Onder de rekenles, zijn ze allemaal muisstil. Ze doen goed hun best, want... dit cijfer wordt voor het rapport gerekend. Als ze klaar zijn, moeten ze de blaadjes wisselen, en eikaars werk nakijken. Juffrouw Hallinga noemt de antwoorden op. De kinderen hebben ieder een rood kleurpotlood. Daar mogen ze mee aanstrepen, wat fout is. Trees steekt haar vinger op. „Juf, mijn potlood doet het niet, en is vreselijk stomp". „Hier Trees, dan mag je mijn ballpoint wel even gebruiken. Die kan prima met rood schrijven". Juf zoekt op het tafeltje. „Hè, waar is die pen? Ik had hem toch hier liggen. Dat weet ik zeker". De juffrouw zoekt onder de slingers. Kijkt op de grond. „Hoe kan dat nou? Ik snap er niets van! Wie heeft de klas versierd? Hebben jullie mijn pen gezien? Het was een dure pen, ik zal het erg vinden, als die weg is". Niemand steekt zijn vinger op. Maar Hetty zegt bedeesd: „Juf, we zeggen niet wie de klas versierd heeft. Dat is een verrassing". „Ja maar, ik ben bang, dat iemand de pen per ongeluk weggegooid heeft". Speurend kijkt de juffrouw in de prullebak. Nee hoor, ze ziet hem niet. „Och...och... de pen is weg!" Jolanda zit met een hoogrode kleur in de bank. Niemand heeft er erg in. Haar éne hand heeft ze in de zak van haar jurk. Ze houdt de ball-point goed vasf. O, als die er uit zou vallen. Ze moet er niet aan denken. Maar toch...juf móet het weten! Ze heeft zó niets aan die pen. Had ze maar niet... De juffrouw pakt voor Trees een ander kleurpotlood uit de kast. „Hier Trees, heb je een nieuwe". Meteen kijkt ze in de kast, of daar haar pen ligt. Nee hoor, ook niet in de kast. Eindelijk is de morgen om. Jolanda dacht, dat er geen eind aan kwam. Maar nu...wat moet ze doen. Als alle kinderen naar buiten stormen, blijft zij treuzelen. „Jij wilt nog iets vertellen, hè Jolanda", zegt de juffrouw vriendelijk. Jolanda staat met haar hoofd naar beneden. „Ik...", begint ze haperend, „ik heb..ik ben net als..." „Ga eens zitten, kind. Wat is er toch met jou", juf slaat haar arm om Jolanda heen. En dan durft Jolanda alles te zeggen. Ze pakt aarzelend de ball-point uit de zak van haar jurk. „Heb jij...", juf kijkt verschrikt en verdrietig. „Ja juf...", ik zal het nooit meer doen. Heus niet! Ik heb de klas helpen versieren, en toen zag...zag ik die mooie pen. Zo'n pen wilde ik zo graag hebben. Maar ..o juf, wilt u mij vergeven?" „Kindje, Jolanda, wat vind ik het erg. Maar ik wil je vergeven. Zo zie je meisje, hoe gauw we verleid worden om té zondigen. Vraag maar veel aan de Heere, of Die je helpen wilt, om te strijden tegen de zonden. Hij wil ons altijd helpen". „Ja juf', Jolanda kijkt de juffrouw met betraande ogen aan. O, wat schaamt zij zich. Tóch is ze nu blij, dat ze alles verteld heeft. En.. .dat de pen uit haar zak is. „Ga maar gauw naar huis, Jolanda. We praten er niet meer over. Je mag het natuurlijk wel tegen je vader en moeder vertellen". Op een drafje holt Jolanda naar huis. Mama kijkt Jolanda onthutst aan, als ze alles gehoord heeft. „Meisje. ..meisje, hoe vaak heb ik je al gezegd, dat je niet alles kunt krijgen waar je zin in hebt. Kinderen, die broertjes en zusjes hebben, moeten altijd met elkaar delen. En jij...jij hebt zoveel! Juf heeft gelijk. Bidden moeten we, om tegen alle zonden te strijden, Jolanda". Jolanda begrijpt het. Oja...En...ze zal deze verjaardag van de juffrouw nooit vergeten.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 juni 1984

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Jufisja]:Tg,maar...

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 juni 1984

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken