Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kinderevangelisatiewerk in Nederland en België

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kinderevangelisatiewerk in Nederland en België

Mevr. Van Os: Gebed belangrijk en onmisbaar

3 minuten leestijd

Sinds 1972 zijn er in Antwerpen-Noord kinderevangelisatieclubs. Veel kinderen, vooral Turkse en Marokkaanse kinderen, hebben in de loop van de jaren de verschillende clubs bezocht. Kinderen die onbekend zijn met het Evangelie. Sommige kinderen kwamen maar een korte tijd, anderen langer en enkelen heel lang. Het huis van waaruit al dit werk gebeurde, werd het Bijbelhuis genoemd. Het leek ons goed een gesprek te hebben met mevrouw D. M. van Os, die vanaf het eerste uur nauw bij dit werk betrokken is geweest.

Geboren en getogen in de Bommelerwaard, met Aalst als>\geboorteplaats, was zij van 1953 tot 1974 werkzaam in het onderwijs. Eerst in haar geboortestreek en wel te Nieuwaal, later trok zij wat verder weg en stond voor de klas iii Nunspeet, Barneveld en ten slotte in Vlaardingen.

Mevrouw Van Os is niet alleen vanaf het begin nauw betrokken geweest bij het kinderevangelisatiewerk in Antwerpen, ook in ons land trok haar dit werk aan. Ze stond aan de wieg van het kinderevangelisatiewerk te Vlaardingen en heeft ook in veel andere Gereformeerde gemeenten geadviseerd als men met een club wilde gaan starten.

In 1974 zei ze haar baan bij het lager onderwijs op, omdat ze in dienst kwam als kinderevangeliste bij het Deputaatschap voor Evangelisatie van de Gereformeerde Gemeenten. In dat jaar is zij onder andere godsdienstonderwijs gaan geven aan de kinderen van de derde tot en met zesde klas van enkele openbare lagere scholen te Zoetermeer.

Reacties

Een interkerkelijke commissie dje dit werk in Zoetermeer regelde, kreeg hiervoor een subsidie van de burgerlijke gemeente Zoetermeer. Verder werd dit werk financieel gesteund door de reeds genoemde evangelisatiedeputaten. Mevrouw Van Os heeft dit werk op de scholen gedaan van 1974 tot 1983. Ze vertelde hierover: „Deze lessen zijn niet verplicht, de ouders moeten er toestemming voor geven. Maar bijna alle leerlingen kregen die toestemming en deden heel graag met de bijbelles mee". , Mevrouw van Os probeerde in de vier jaar dat de leerlingen bijbelles kregen zoveel mogelijk van de Bijbel aan hen door te geven. Persoonlijk heeft ze van verschillende leerlingen ontroerende reacties gehad.

In 1980 rapporteerden de deputanten aan de Generale Synode dat zij voor het kinderevangelisatiewerk geen ver-, antwoordelijkheid meer konden dragen, en de financiële steun wilden gaan afbouwen. Tot en met het schooljaar 1981/1982 heeft men het werk op de scholen nog financieel gesteund.

Inmiddels was er een Commissie Kinderevangelisatie bestaande uit afgevaardigden van de kerkeraden van de Gereformeerde gemeenten te Axel, Vlaardingen en Zoetermeer in het leven geroepen, die financiële bijstand verleende tot en met het cursusjaar 1983. Toen het voor deze commissie ook financieel te moeilijk werd, in verband met grote vermindering van de subsidie van het rijk en stopzetting van de bijdrage door het Deputaatschap, moest het werk op de scholen in Zoetermeer in juli 1983 beëindigd worden. De commissie zag geen mogelijkheden meer om verder te gaan.

Om het werk in Antwerpen door te kunnen laten gaan werd in mei 1983 de Stichting Bijbelhuis opgericht. Deze stichting heeft als grondslag de Bijbel en de Drie formulieren van Enigheid. Leden van de Gereformeerde Gemeenten en de Nederlandse Hervormde Kerk (Gereformeerde Bond) hebben op persoonlijke titel in het bestuur zitting genomen. Een interkerkelijk comité van aanbeveling is achter dit werk gaan staan. De Stichting streeft ernaar het werk zo spoedig mogelijk onder verantwoordelijkheid van een kerkverband te brengen. Hierover worden gesprekken gevoerd.

Reeds in de zomervakantie van 1967 werd in een speeltuin in Merksem begonnen met kinderevangelisatiewerk. Dit gebeurde toen onder verantwoordelijkheid van de evangelist van de Gereformeerde Gemeenten die daar werkte. Later, in 1972, werd begonnen aan kin-' derevangelisatiewerk vanuit het Bijbelhuis in Antwerpen.

Dit werk groeide steeds. Hield men aanvankelijk alleen een vakantie-bijbelclub, later kwam er een kinderclub op zaterdagmorgen een keer per maand. Weer later werd deze club om de veertien dagen gehouden. De laatste jaren zelfs wekelijks.

Begrip

Voor al dit werk had men de beschikking over een pand aan het Sint-Jansplein: het Bijbelhuis. Dit Bijbelhuis is een begrip geworden in AntwerpenNoord. Het is in die stadswijk de enige mogelijkheid van waaruit kinderen en tieners met het Evangelie in aanraking gebracht kunnen worden. Protestantse kerken zijn er in die wijk niet.

Eerst werd dit pand gehuurd en later gekocht door het Deputaatschap voor Evangelisatie van de Gereformeerde Gemeenten. Dit pand werd, echter verleden jaar door het Deputaatschap weer verkocht. Tot augustus van dit jaar heeft de Stichting Bijbelhuis het nog kunnen huren van de nieuwe eigenaar. Nu staat het werk tijdelijk stil. Het blijkt erg moeilijk te zijn om snel een ander geschikt pand te vinden in deze oude wijk van Antwerpen.

Mevrouw Van Os hierover: „Het was voor ons en de kinderen een teleurstelling dat we na de laatste vakantie-bijbelclub in juli van dit jaar niet meteen naar een ander pand konden verhuizen. Maar we zijn ook erg bemoedigd! Juist deze laatste vakantie-bijbelclub in het Bijbelhuis ging erg fijn: elke dag kwamen er veel kinderen, de laatste dag zelfs meer' dan 50. Ook de contacten met de ouders waren goed. Een Turkse moeder nodigde alle medewerk(st)ers uit voor een warme maaltijd. We waren met z'n twaalven! En er wordt niet alleen door ons uitgekeken naar een ander Bijbelhuis. Ook de kinderen en zelfs ouders zijn voor ons aan het zoeken. We bidden dat de Heere ons weer een ruimte zal geven om het werk met de kinderen voort te kunnen zetten".

Mevrouw Van Os stelde dat het belangrijk en onmisbaar is dat er mensen biddend achter dit werk staan. Staan wij als kerkelijk opgegroeide mensen er genoeg bij stil wat voor een nood er om ons heen is? Hoeveel mensen hier dicht bij ons weten de weg ter zaligheid niet, omdat niemand er hen van vertelde? Hoeveel Moslims wonen er niet in ons land en in België? De zendingsvelden zijn ook dicht bij ons.

Tegenstand

Zoals bij alle werk in Gods Koninkrijk, aldus mevrouw Van Os, ontmoet je ook bij dit werk veel tegenstand. Dat is dikwijls erg ontmoedigend! Maar het is goed zodoende te leren je vertouwen niet te stellen op mensen, maar alleen op de Heere en Zijn Woord. Hij heeft bevolen het Evangelie te brengen aan alle schepselen, dichtbij en veraf. En speciaal voor de kinderen heeft de Heere Jezus nog gezegd: „Laat hèn tot Mij komen en verhindert ze niet!" Laten we geen gelegenheid voorbij laten gaan en de tijd die ons nog gegeven is uitkopen ook in dit opzicht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 20 oktober 1984

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Kinderevangelisatiewerk in Nederland en België

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 20 oktober 1984

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken