Bekijk het origineel

Van perszuivering kwam na oorlog weinig terecht

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Van perszuivering kwam na oorlog weinig terecht

Studie twee Nijmeegse historici:

3 minuten leestijd

DoorH. H. J. van As Zo'n veertig jaar na de bevrijding lijkt wel alles wat geschreven kon worden over oorlog en bezetting ook geschied, maar dat is een misverstand. Een scriptie van twee Nijmeegse historici is omgewerkt tot boek in de nieuwe reeks ,J^ibuIa nieuwste geschiedenis" en beide Jannen doen verslag van hun bevindingen naar de zuiveringen van het ,/oute" perswezen in de Duitse tijd.

Het is bekend, dat heel wat bladen en journalisten de „gelijkschakeling" al dan niet knarsetandend meemaakten. Daarnaast ontstonden natuurlijk tal van illegale bladen, ten dele nu nog voortbestaand: Trouw, Het Parool, Vrij Nederland, De Waarheid. Na de oorlog is van de strenge perszuivering weinig terechtgekomen, menen de auteurs.

Verschijningsverbod

De Commissie Perszuivering (sept. 1945) en de later ingestelde Raad van beroep voor de perszuivering hebben — ondanks leden uit het verzet zoals H. Algra — wel enkele bladen een tijdelijk verschijningsverbod opgelegd, maar zelfs de in hun visie beruchtste krant De Telegraaf kon in 1949 al weer gewoon verschijnen.

Van een op grote schaal „naasten" der gebouwen en goederen van foute bladen door de overheid, om deze persen ter beschikking te stellen van de illegale loyale bladen, kwam niet veel terecht. De nieuwe bladen waren praktisch kansloos tegenover de oude die nog over kennis en materiaal beschikten. Voor de ex-verzetsmensen een bittere pil, aldus dit boek.

Het is een wat droge opsomming van namen en feitjes, duidelijk als studie geschreven. Meer gedetailleerde informatie over bijvoorbeeld de politieke partijpers in oorlogstijd kon in zo'n bestek niet worden verstrekt. Wel komen we schandaaltjes tegen rond onder andere mr. M. Mooij, de NRC, de Nederlandse Journalistenkring e.d.

Geen helden

Evert Werkman kon in 1951 nog in De Journalist schrijven dat het gros der Nederlandse journalisten tijdens de oorlog een miserabel figuur had geslagen. En die strekking kunnen we ook in het boek terugvinden. Voor massale heldenverering van de Nederlandse dagbladschrijvers is zeker geen plaats. Daarvoor probeerden te velen op achteraf soms weinig verheffende wijze hun vege lijf en baan te redden.

Maar dat hadden ze wel gemeen met velen uit andere beroepsgroepen en politici. „Wij" waren minder heldhaftig dan „wij" naderhand graag voor waar wilden houden. Daarom is dit boek toch wel bruikbaar, naast dat van Lisette Lewin over de illegale pers.

N.a.v. ,J'erszulvering. De Nederlandse pers 1944-1951" door Jan Driever en Jan Brauer. Paperback, 190 blz., geillustr., ƒ 29,50. Uitgave: FiVan Dishoeck (Unieboek), bula Weesp.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 november 1984

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Van perszuivering kwam na oorlog weinig terecht

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 november 1984

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken