Bekijk het origineel

Anarchie heerst op wereldsuikermarkt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Anarchie heerst op wereldsuikermarkt

4 minuten leestijd

BRUSSEL — Er heerst een complete anarchie op de wereldmarkt voor suiker. Er is een enorm overschot, de prijzen zijn gedaald tot minder dan een tiende van die van een jaar of tien geleden, en vooral ontwikkelingslanden als de Filippijnen en Brazilië die sterk afhankelijk zijn van de suikerexport, zijn hiervan de dupe geworden. De verhoudingen tussen de suikerexporterende landen in Noord en Zuid zijn er dan ook niet beter op geworden. Dat zeggen overheidsfunctionarissen zowel in Europa als in de Derde Wereld.

  In 1974 gingen consumenten in West-Europa nog op grote schaal over tot hamsteracties, omdat het gonsde van de geruchten dat er een tekort aan suiker op de wereld was. Door deze paniekreacties steeg de suikerprijs op de wereldmarkt tot gemiddeld dertig dollarcent per pound (453 gram). Nu wordt voor hetzelfde pound minder dan drie dollarcent betaald. „Het is gewoon te gek. De huidige wereldmarktprijzen dekken niet eens de produktiekosten. Hopelijk komt er snel een eind aan deze situatie", zegt Dieter Grupe, hoofd van het directoraat voor suiker van de Europese Commissie. 

Dertig procent 
  De Europese Gemeenschap heeft ongeveer dertig procent van de wereldmarkt voor suiker in handen. Samen met een andere grote suikerproducent, de Verenigde Staten, staan de Westeuropese landen aan voortdurende kritiek bloot van de produktielanden in de Derde Wereld omdat ze hun suikeroverschot op de wereldmarkt zouden dumpen en de prijzen zouden drukken door hun subsidiepolitiek. 
  Ironisch genoeg koopt de EG ook suiker op van de ontwikkelingslanden tegen hogere prijzen dan die op de vrije markt. Dit gebeurt in het kader van het handels- en hulpverleningsakkoord dat met 66 landen in Afrika, het Caribisch gebied en in de Stille Zuidzee (de ACS-landen) werd gesloten en bekend staat als de Conventie van Lomé. 
  Het suikeroverschot heeft de Europese Gemeenschap inmiddels al miljoenen gekost wegens haar suikersubsidieprogramma. Volgens dit programma krijgen de producenten van suiker in de gemeenschap een gegarandeerde prijs voor hun afzet op de interne EG-markt. Tegelijkertijd krijgen Europese handelaren een vergoeding om het gat tussen deze gegarandeerde prijs en de prijs op de vrije markt te compenseren. Naarmate de prijzen op die markt verder zijn gedaald, heeft de EG dus dieper in de beurs moeten tasten. Tussen 1981 en 1984 zijn de kosten van het suikersubsidieprogramma ruimschoots verdubbeld. Vorig jaar werd ruim drie miljard gulden uitgegeven aan deze subsidies en aan het opslaan van de gigantische overschotten. 

Duikvlucht 
  Twee weken geleden echter weigerde de Europese Commissie de subsidie nog verder te verhogen toen de suikerprijs op de wereldmarkt opnieuw een duikvlucht maakte en trok de gemeenschap zich abrupt van de vrije markt terug. „We kunnen het ons gewoon niet veroorloven om nog langer te interveniëren. Zoals de markt nu is, kunnen we tot in het oneindige doorgaan. Maar de bomen kunnen niet altijd tot in de hemel groeien". Met deze woorden verduidelijkte een woordvoerder de nieuwe maatregelen.
  
Hij zei dat de EG stappen moet ondernemen om het grote overschot aan te pakken, zeker nu de boeren hun nieuwe suikeroogst al weer aan het binnenhalen zijn. Ambtenaren hebben al voorspeld dat het handelsblok, ook als het vasthoudt aan het nieuwe beleid, toch nog een voorraad van twee miljoen ton zal hebben op het moment dat alle suikerbieten geoogst zijn. Die hoeveelheid komt bij het normale jaarlijkse overschot van 3,5 miljoen ton. Zij voorspellen dat het suikersubsidiesysteem volgend jaar in elkaar zal storten, als er niet snel sprake is van een opleving op de suikermarkt.
  
De boeren in de Europse Gemeenschap hebben hun arealen dit jaar al met vijftien procent verkleind, maar landen als Brazilië en Australië hebben daarop hun arealen vergroot, zodat er per saldo weinig is veranderd. Sinds 1980 is de produktie sneller gegroeid dan de consumptie en aan deze ontwikkeling lijkt voorlopig nog geen einde te komen. Volgens schattingen bedraagt het overschot over de hele wereld ongeveer 17 miljoen ton.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 16 juli 1985

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Anarchie heerst op wereldsuikermarkt

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 16 juli 1985

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken