Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Volledige opknapbeurt voor Haagbrug Leiden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Volledige opknapbeurt voor Haagbrug Leiden

Kosten: anderhalf miljoen

4 minuten leestijd

LEIDEN — Naar de Haagbrug werd al in de jaren zestig niet meer omgekeken. Deze wetenschap staat te lezen in een uitgave van „Stadswerk". Deze brug over de Trekvliet tussen Haagweg en Noordeinde, zou tóch worden afgebroken. De Trekvliet was bestemd voor vierbaansweg en werd daarom in 1972 gedempt. De Haagbrug zou snel aan zijn einde komen. De tijden zijn evenwel veranderd.

De gedempte Trekvliet langs de Rijn- en Schiekade werd weer opengegraven en de Haagbrug kreeg weer bestaansrecht. Deze brug werd in 1891 opgeleverd als draaibrug, met de as in het midden. Toen werd namelijk de TrekvUet verbonden met het Galgewater. Zo ontstond een betere waterweg voor de doorgaande scheepvaart. Uiteindelijk bleek dit „Rijn-Schiekanaal" onvoldoende en ging de provincie er toe over een nieuw kansial ten oosten van Leiden naar de Zijl te graven, de zogenaamde Nieuwe Vaart, die in 1919 in gebruik werd genomen. Het beheer van de Haagbrug berustte tot 1922 bij de provincie en ging toen over op de gemeente Leiden. Omdat de brug slecht werd en nog nauwelijks schepen passeerden, verving men de draaibrug in 1936 door een vaste brug. Hij kreeg wel een grote doorvaarthoogte, namelijk 2.41 meter. Op de plaats van het draaimechaniek kwam een brede betonnen pijler met een flinke kelderruimte erin.

Ook de landhoofden werden in stevig beton uitgevoerd, bekleed met metselwerk. IJzeren balken, beton en asfalt overdekten de beide doorvaartopeningen van zeven meter breed. Aan de kant van het Galgewater was al in 1890 een keersluis tegen de brug aan gebouwd. Elke doorvaartopening kon met twee eikehouten deuren worden afgesloten bij een te hoge waterstand in de Rijn.

Gebrekkig

Ook al had men in de jaren dertig de reputatie stevige bouwwerken op te richten, toch bevond de brug zich in 1984 in een bijzonder slechte staat. Gebrek aan onderhoud gedurende vele jaren was daar natuurlijk niet vreemd aan. Die slechte toestand kwam aan het licht na nauwkeurig onderzoek in 1984 door de afdeling Onderhoud bruggen en waterwerken van de gemeente Leiden. Er kwamen zelfs duikers aan te pas om de situatie onder water te bekijken. Nadat er eerst flink was gebaggerd constateerde men aan de hand van video-opnamen dat de vloer en de fundering gelukkig van goede kwaliteit zijn. De drempels, waar de keerdeuren tegenaan slaan als ze worden gesloten, waren wel op veel plaatsen kapot. De gaten werden eerst schoongestraald en vervolgens met een soort cement dat in een minuut hard wordt balletje voor balletje dichtgestopt. En dat allemaal onder water.

De afdeUng Onderhoud bruggen stelde na de opname van de toestand van de brug een bestek op. De uitvoering van het werk startte in de zomer van 1984 met het verwijderen van de vier keerdeuren, of wat daar nog van over was. Aan de hand van oude blauwdrukken konden in Scheveningen identieke, nieuwe deuren worden gemaakt, zij het niet van eikehout, maar van azobéhout. In september '84 takelde men ze in de scharnieren. Alles paste tot de millimeter nauwkeurig. Bijna alle natuurstenen blokken van de keersluis waren flink gebarsten en dus aan vernieuwing toe: in totaal 24 kubieke meter. De nieuwe blokken zijn op een diepte van ongeveer 90 meter gedolven in een steengroeve in Henegouwen, een provincie in het zuiden van België. Daar zijn ze ook in de juiste vorm gebeiteld en van een prachtige rand, soms'met ronde hoeken, voorzien.

Beton

De kwaliteit van het beton van de oude brugpijlers en landhoofden viel tegen. Er zaten nogal wat kieren in waardoor het regenwater het ijzerwerk kon aantasten en het beton op veel plaatsen losliet. Nadat het ijzervlechtwerk zoveel mogelijk was blootgelegd is er spuitbeton op aangebracht. De kleinste kiertjes zijn door het beton te injecteren met een chemisch goedje waterdicht gemaakt. Ook op het brugdek moest een waterdichte betonlaag worden aangebracht. Het oude dak was poreus en de stalen balken gingen roesten. Het metselwerk werd daar waar het gescheurd en verzakt was afgebroken en opnieuw gebouwd. Ook de voeger heeft veel van zijn kunnen laten zien. Uiteindelijk zijn alle bakstenen met een harde zand- en waterstraal gereinigd, zodat de brug weer als nieuw toont. Als kroon op het werk zijn bijna alle stalen leuningen vervangen en geschilderd. In totaal is er anderhalf miljoen gulden in het herstel van de Haagbrug gestoken. Boven het „Aiuio 1890" prijkt nu trots een in goud uitgevoerde herinnering aan de laatste renovatie: de tekst „Ren. 1985" geflankeerd door de Leidse sleutels.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 januari 1986

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Volledige opknapbeurt voor Haagbrug Leiden

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 januari 1986

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken