Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De verloren penning

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De verloren penning

5 minuten leestijd

„Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij één penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij die vindt? En als zij die gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb de penning gevonden, die ik verloren had. Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over één zondaar, die zich bekeert". Lukas 15:8-10

De drie gelijkenissen van Lukas 15 vertonen grote overeenkomst. De hoofdinhoud is: dat datgene wat verloren is, gevonden wordt. Er is -bij de samenhang in deze gelijkenissen- tevens een bepaalde climax aan te wijzen. Eerst is het verlorene een uit de honderd (schapen), dan een uit de tien (penningen), tenslotte een van de twee (zonen). Daarmee wordt onze verlorenheid met steeds scherpere woorden en steeds fellere kleuren getekend.
Des te groter wordt de verwondering dat er voor verlorenen nog een uitweg blijkt te zijn. In Christus. Deze gelijkenissen illustreren alle het werk van de grote Borg en Zaligmaker. „De Zoon des Mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is". De eerste gelijkenis laat ons met name de gestalte van de Zoon zien, Die als de Goede Herder uitgaat om het verloren schaap te zoeken en thuis te brengen. De laatste gelijkenis schildert met name de liefde van de Vader Die Zijn verloren kind omarmt en doet aanzitten aan het vreugdemaal. Deze middelste gelijkenis echter laat ons zien het zoekwerk van Christus, zoals dat door Woord en Geest gestalte krijgt.
De vrouw steekt een kaars aan om het licht te krijgen in haar donkere kamer en het huis wordt met bezemen gekeerd. Ze heeft haar hart erop gezet om de verloren penning terug te vinden. De tien penningen -haar bruidschat- had ze aan een snoer geregen en ze droeg ze als een kostbaar sieraad aan haar hals of voorhoofd. Nu was het snoer verbroken, het getal incompleet geworden, en de ene penning was weggetuimeld in een hoek van de kamer, onder het stof, in het donker.
Een beeld van de mens zoals hij in zijn dwaasheid en schuld is weggetuimeld in hopeloze verlorenheid, weggetuimeld uit Gods gemeenschap, in de duisternis en het vuil der zonde. Leest u uw naam erin?
Dan zult u zich verwonderen dat er nog handen zijn die naar die verloren penning op zoek gaan. De handen van Christus! De Heere Jezus verklaart immers Zichzelf in deze gelijkenis. Maar dan verklaart Hij ook wie u bent. Wonder, Hij wilde afdalen naar ons niveau, in ons vuil, in onze nood en dood. Hij wil ons daar zoeken waar we verloren liggen. Er zijn handen naar u uitgestrekt. Door zijn Woord en Geest. Om u te zoeken. Om u te zaligen.
Het valt op van deze vrouw dat ze rusteloos bezig is, totdat ze gevonden heeft. Beeld van Christus, zoals Hij door Zijn Woord en Geest rusteloos werkzaam is, tot het getal compleet is. Tot de laatste uitverkorene is toegebracht! Hebben Zijn handen u reeds gevonden?
't Kan niet zonder ontdekking. Als het licht opgaat, ziet u juist hoe dik het stof ligt opgestapeld, en u buigt beschaamd het hoofd en zegt: heb ik het zo erg gemaakt? Onaangenaam voor ons vlees, als de bezem door ons hart en huis gehaald wordt. En toch zo heilzaam. In deze weg immers wordt het verlorene gevonden!
En zie, welk een blijdschap! In de hemel, voor God en Zijn engelen. Maar ook op de aarde. De vrouw roept haar buren en vriendinnen samen. Om samen zich te verwonderen. De blijdschap zal het hart der vromen strelen, als zij mij zien, verlost van smart en pijn.
De drieslag verloren-gezocht-gevonden loopt uit op de aanbidding van Hem, Die er zijn Middelaarshart op gezet heeft om dit grote werk der verlossing te volbrengen; niet alleen wat betreft de verwerving, maar ook wat betreft de toepassing van de zaligheid.
De aanleiding tot het uitspreken van deze gelijkenissen was gelegen in het feit dat de Farizeeën murmureerderen over Jezus' omgang met tollenaren en zondaren (vers 2). Murmureren wil zeggen: ze zijn het niet eens met Gods weg. Niet eens met deze weg van zaligworden, dat het alleen kan met verlies van alle eigenwaarde en eigengerechtigheid; dat het is „door U, door U alleen, om het eeuwig welbehagen". Hoe is nu uw reactie? Wendt u zich, schijnvroom, murmurerend af? Weet u dan een andere weg ter zaligheid dan deze ? Weet dan, dat elke weg buiten Christus om eenmaal zal blijken een doodlopende weg te zijn.
Of bent u nog te trots om zich een verloren penning te laten noemen? Gelukkig als u in ootmoed leerde buigen voor Hem, Wiens handen reddend naar u zijn uitgebreid. U wordt het hartelijk eens met wat de Heere van u zegt en van Zichzelf zegt.
'k Bekend', o Heer, aan U oprecht mijn zonden;
'k Verborg geen kwaad, dat in mij werd gevonden;
Maar ik beleed, na ernstig overleg.
Mijn boze daan; Gij naamt die gunstig weg.
Dies zal tot U een ieder van de vromen,
In vindenstijd met ootmoed smekend komen.
En elke gevonden penning wordt weer aan het halssieraad gebonden; of, met een ander beeld: elke verloste zondaar wordt als een parel gehecht in de Middelaarskroon van Jezus, waar u nooit meer uit zult vallen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

De verloren penning

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken