Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

UIT DE KERKELIJKE PERS

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

UIT DE KERKELIJKE PERS

4 minuten leestijd

HET ZOEKLICHT

In Het Zoeklicht gaat H. H. Blok in zijn rubriek Signalen in op publiciteit rond de bestrijding van pornografie. Hij doet dat naar aanleiding van een column in het 'neutrale' nieuwsblad voor het Boekenvak, "Boekblad". Daarin gaat een zekere L. Traas in op Dorenbos' opkoop van pornografische lectuur. Eerst nemen we een stukje uit de column over en daarna een gedeelte van Bloks reactie.
„Je mag ook verwachten, dat na de heer Dorenbos een stoet andere kopers zullen volgen, die nu wel eens willen weten, wat er allemaal verbrand zou worden. Verbieden en verbranden wekt immers nieuwsgierigheid? Hier lag dus voor de winkels een mooie kans om tot een veel grotere omzet te komen. Nu maar wachten tot bisschop Gijsen de hele na-oorlogse Nederlandse literatuur in de ban doet. Dat zou helemaal mooi zijn voor de verkoopcijfers. Niets stimuleert immers het lezen van boeken meer, dan door een verbod om het te lezen. Tot zover dit beneden-maatse stukje. Vindt u het grappig? Wij vinden het goedkoop, en dom en smerig. De reputatie van onze Nederlandse boekhandelaren onwaardig!
(...)
"Boekblad" mag zich wel schamen haar kolommen voor dergelijk geschrijf open te stellen.
Maar wie durft nog z'n mond open te doen tegen de brutalen, die de halve wereld bezitten? Wie durft z'n vrouw te verdedigen tegen deze walgelijke discriminatie? Wie durft zjin of haar kinderen te beschermen door nu te protesteren? Wie?
Als dan eindelijk één man de moed heeft te protesteren, dan zijn daar de medestanders van die Leo Traas, die er, vanuit hun beschermde hoek, laf de draak mee steken.
Maar dan zijn daar ook de nette en deftige lieden, die zeggen dat zo'n aktie als in Veenendaal toch eigenlijk niet stijlvol is en niet deftig en dat het daarom toch eigenlijk geen pas geeft...
Dan vraagt een mens zich wel eens af, hoe een niet met name te noemen krant wel probeert op alle slakken zout te leggen, zelfs als het om kinderachtige beuzelingen gaat, maar zich nu angstvallig distantieert.
Is het omdat het niet deftig genoeg was, of niet volgens de traditie van de oude (en platgetreden) paden? Of was het de angst uit de synagoge geworpen te worden?!
Het is een ieders goed recht het al of niet met een bepaalde methode eens te zijn. Maar waarom maken we ons druk om de methode van protest, als we het God- en mensonterende verderf stilzwijgend voort laten woekeren?!

gereformeerde kerkbode

In de Gereformeerde Kerkbode, mededelingenblad van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt in de provincies Groningen, Friesland en Drenthe, schrijft G. Kamphuis-Gijsbers over "Het feest van de zondag".
„Belangrijk lijkt het mij om op tijd te beginnen. Dat scheelt de héle dag. Je moet ervoor oppassen niet de hele dag achter al je verplichtingen aan te draven met het gevoel altijd net iets te laat te zijn. Dat geeft een jachtig klimaat. Er komt dan voor ons en voor de anderen om ons heen geen rustdag. Daarom het begin niet door de vingers laten glippen!
Daar kan de vrije zaterdag, die we als regel hebben in het economisch verkeer, ons bij helpen. Natuurlijk, die vrije zaterdag kan ook een belemmering worden. Als we de zondag niet zien als „de dag van de Here Jezus Christus". Maar als het lamme handje aan óns „weekend". Dat „weekend" begint vrijdagavonds. En dan een lange, vrije zaterdag, en als we het dan die zaterdag goed laat maken, dan wordt de zondag het wat kleurloze einde van ons „weekend". Dan is die zondag als christelijke feestdag al mislukt voor we eraan begonnen zijn.
Wie helpt ons van dat verschrikkelijke woord „weekend" af? Het is de moord op die dag als eerste dag van de week. Wie helpt ons er ons van af?
(...)
We kunnen die dag gebruiken om voorbereidingen te maken, zodat de zondag niet al te zwaar is belast met huishoudelijk werk. De gereformeerde traditie trok hier voor de huisvrouw duidelijke en strakke lijnen. Wat op zaterdag kon, mocht niet op de zondag. Daar kan wel eens een trek van wetticisme bij gezeten hebben. Maar aan de andere kant geloof ik dat we op dit punt van, de nauwgezetheid van onze ouders kunnen leren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 12 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

UIT DE KERKELIJKE PERS

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 12 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken