Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

opgemerkt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

opgemerkt

4 minuten leestijd

Deze rubriek is bedoeld om reageren op de redactionele inhoud van het RD. Alle inzendingen (maximaal 30 regels) moeten voorzien zijn van naam en adres van de schrijver en van de titel van deze rubriek. Plaatsing van ingezonden stukken betekent niet dat de hoofdredactie met de inhoud daarvan instemt, ingezonden brieven die vanwege hun lengte of inhoud, of vanwege ruimtegebrek niet voor plaatsing in aanmerking komen, worden niet teruggestuurd.

Historie
In "RD voor jou" van 14 september werd de aandacht gevestigd op het feit, dat het die dag precies 440 jaar geleden was dat Johan van Oldenbarnevelt werd geboren. We lezen in dit kleine artikeltje het volgende:
„Prins Maurits was de oudste zoon van prins Willem van Oranje. De vriendschap die er was tussen prins Maurits en staatsman Van Oldenbarnevelt bekoelde later. Johan van Oldebarnevelt zocht vrede met Spanje. Dat deed hij om een einde te willen maken aan de geldverslindende oorlog.
Prins Maurits, die de ene overwinning op de andere boekte, wilde nog even doorvechten. Op bevel van prins Maurits werd Van Oldenbarnevelt gevangen genomen en later onthoofd. Honderden stonden erbij en keken ernaar...".
Zulk een oppervlakkige belichting van belangrijke historische feiten vind ik vooral voor onze jeugd zeer gevaarlijk.
Men krijgt op deze wijze wel een betere indruk van Van Oldebarnevelt dan van prins Maurits. Graag zou ik dan nu ook even deze gelegenheid willen aangrijpen om er vooral ook onze jonge mensen toe aan te sporen om de zuivere historische feiten goed te onderzoeken. Men leze de "Kerkelijke Geschiedenissen" van Jac. Trigland en "Sions Worstelingen" van Jac. Fruytier hier maar eens op na.
Juist in deze week van herdenking van het 350-jarig bestaan van onze Statenvertaling, meen ik er goed aan te doen om er toe op te wekken om de geschiedenis van die tijd eens goed te onderzoeken. Dan kan men weten waarom de vriendschap tussen prins Maurits en Johan van Oldenbarnevelt verkoelde. Allereerst omdat Johan van Oldenbarnevelt de sluiting van het Twaalfjarig Bestand doordreef, maar ook omdat hij zich schaarde aan de zijde van de tegenstanders van de rechtzinnigen en ons land op de rand van een burgeroorlog bracht. Hij is ook zomaar niet op bevel van Prins Maurits gevangen genomen en onthoofd. Door niet minder dan 24 rechters is hij ter dood veroordeeld.
We herdenken deze week dat het drievoudig snoer: God, Nederland en Oranje, nog bewaard gebleven is, hoewel diep verzondigd. Ik herhaal: het drievoudig snoer: God (Zijn Woord), Nederland (Gods Woord in de zuivere Nederlandse vertaling) en Oranje (ons vorstenhuis mag er nog zijn), hoewel ook ons Vorstenhuis het verzondigd heeft. Maar we beminnen ons vorstenhuis, ook onze geëerbiedigde vorstin, als door God over ons gesteld. Maar we beminnen ook zeker ons vorstenhuis om der vaderen wil. En daarbij vergeten we ook beslist niet wat prins Maurits voor ons land heeft betekend.

Ds. F. Mallan
Kerkstraat 87
2951 GH Alblasserdam

Historie (II)
Jammer dat de jeugd in het RD voor jouw (14 september) zo'n schraal stukje te lezen kreeg over Johan van Oldenbarnevelt. Het komt mij voor alsof prins Maurits zijn eigen eer zocht. Van Oldenbarnevelt was een remonstrant! Dat was de reden waarom de vriendschap tussen de prins en Van Oldenbarnevelt bekoelde. Het betrof de leer der waarheid!
Prins Maurits sprak in de de Staten-Generaal (februari 1617) het volgende: „Aan de strenge calvinisten heeft mijn vader, Willem van Oranje, zijn verheffing te danken gehad. Voor die godsdienst heeft mijn vader het leven verloren en die godsdienst wil ik handhaven! Waarop Van Oldenbarnevelt opvloog en vroeg aan de prins: „Geloofd gij, dat de Almachtige het ene kind geschapen heeft voor de eeuwige zaligheid en het andere voor de eeuwige verdoemenis?" enzovind voorts.
Van Oldenbarnevelt weigerde een synode te beleggen om over dit leergeschil een beslissing uit te spreken. Ten slotte sprak de prins, terwijl hij de hand aan de degen sloeg: „Met dit goede zwaard zal ik de godsdienst verdedigen die mijn vader in deze gewesten heeft ingevoerd". Na dit gesprek heeft Van Oldenbarnevelt alles op alles gezet om de prins ten val te brengen. Mede door hem zijn de waardgelders ingesteld en heulde hij met de vijanden van de prins. Om deze reden is Van Oldenbarnevelt onthoofd! Overigens was hij een goed staatsman.

J. Crum
Vossenweg 10
3941 GT Doorn

Uw (terechte) kritiek geldt niet zozeer wat er wel was geschreven, maar juist wat er niet in het artikeltje stond. Het voor ons van zoveel belang zijnde aspect van Maurits' strijd voor de gereformeerde leer is helaas door de schrijvers van het stukje niet genoemd.

Hoofdredactie RD

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 21 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

opgemerkt

Bekijk de hele uitgave van maandag 21 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken