Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

OP REIS VOOR GROTE BROER

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

OP REIS VOOR GROTE BROER

4 minuten leestijd

Angola's president, José Eduardo dos Santos, toert dezer dagen langs Parijs, Rome en Lissabon. Zo op het eerste gezicht de volgende in een rij van radicale Derde-Wereldleiders die, snakkend naar westerse kredieten en technologische impulsen, gemakshalve even hun marxistisch credo en nauwe betrekkingen met de Sowjet-Unie 'vergeten' als gast van verfoeilijke kapitalistische onderdrukkers.

Er steekt echter meer achter deze Europese bezoekjes van Dos Santos. Al weer twaalf jaar wordt de communistische heerschappij van zijn MPLA (Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola) hardnekkig en bepaald niet zonder succes bestreden door Jonas Savimbi's Unita (Unie voor Totale Onafhankelijkheid van Angola). Tja, dan zitje niet lekker in het zadel.
Zeker niet nu de trip van Moskou's Angolese beschermeling min of meer samenvalt met de mislukking van het zo druk besproken grote zomeroffensief van de MPLA tegen de Unita-bolwerken in het zuidoosten van het land. In oktober begint het traditionele regenseizoen weer, met zijn immobiliserende uitwerking op het krijgsgebeuren. Opnieuw een kans voorbij voor Dos Santos om af te rekenen met Savimbi. Opnieuw gaven de door gedienstige Antonovs (Russische vrachtvliegtuigen) opgebouwde enorme wapenarsenalen in zuidelijke bases van de MPLA als Menongue en Cuito Cuanavale, Loeanda niet de overhand op Savimbi's troepenmacht.
Integendeel. De Unita deelde onlangs rake klappen uit aan tien regeringsbrigades en hun Cubaanse helpers bij Mavinga.
De vraag ligt voor de hand waarom het door duizenden Oosteuropese adviseurs en meer dan 40.000 Cubaanse manschappen gesteunde Angolese MPLA-regIme tot nu toe geen korte metten heeft kunnen maken met de Unita.

Insiders van de Angolese burgeroorlog weten wel beter. Dos Santos was er de afgelopen maanden helemaal niet happig op Savimbi aan te vallen! De militaire balans slaat niet meer in zijn voordeel door sinds het bezoek van de Unita-leider aan Washington van januari '86. Savimbi's Amerikaanse trip loonde. Het Congres kwam ruim over de brug. De Unita kreeg voor 15 miljoen dollar aan wapenhulp toegezegd voor '86 en voor dit jaar beloopt deze steun zelfs 45 miljoen dollar.

Deze injecties misten hun uitwerking niet in de Angolese burgeroorlog. Vooral niet na de introductie van de effectieve Stinger-luchtdoelraketten vanaf mei "86. Afghaanse taferelen op Afrikaans grondgebied! De MIG's en gevechtsheli's van Moskou's prominente zwarte bondgenoot veranderden van gretige prooidieren in angstige schietschijven.
De schrik zit er bij MPLA-piloten inmiddels zodanig in, dat zij bij een recent vijf uur durend treffen van hun infanterie-collega's met Savimbi's krijgsmakkers, dringende verzoeken om lluchtbijstandewoon negeerden!

Nu hij niet meer heer en meester is in de lucht en sinds Savimbi zo'n vier maanden geleden zulke geduchte wapens als de TOW-anti-tankraketten kreeg aangeleverd, wordt ook de Angolese bodem steeds warmer onder Dos Santos' voeten.
Zo'n verschuiving in de militaire balans laat natuurlijk het moreel van Loeanda's (hulp)troepen niet onaangetast. Uit-tientallen interviews met gedeserteerde dan wel gevangengenomen MPLA-militairen alsmede Cubaanse 'internationalisten', rijst het beeld op van een bar slecht opererende strijdmacht.
Wat voor motivatie valt er trouwens nog te verwachten van via nachtelijke razzia's gerekruteerde Angolese burgers, die na een minimale training slecht gevoed en bewapend hun leven riskeren aan een vreemd front? Nee, dan kijk je wel uit voor rechtstreekse confrontaties met de Unita. Een houding die overigens ook steeds aanstekelijker schijnt te gaan werken op Dos Santos' officieren.
Loeanda staat er, kortom, belabberd voor ondanks een gigantisch numeriek overwicht op Jamba, Savimbi's hoofdstad. Kijken we naar het hele strategische plaatje van zuidelijk Afrika, dan valt het militaire en revolutionaire falen van de Sowjets en hun plaatselijke bondgenoten op. Neem bij voorbeeld naast Angola het marxistische Mozambique, waar de burgeroorlog ook onverminderd voortwoedt, of de tot op heden weinig succesvolle ontwrichtingspogingen van het ANC In Zuid-Afrika.

Maar Moskou en zijn stromannen zijn niet voor één gat te vangen. Slaagt het militaire offensief niet, dan starten ze de propagandamachine. In ruil voor fraai klinkende beloften van binnenlandse communistische hervormingen, worden de Amerikaanse publieke opinie en de Westeuropese regeringen tot verraad jegens antimarxistische verzetsbewegingen aangezet.
Wat Dos Santos waarschijnlijk dus vooral langs Parijs, Rome en Lissabon voert. Is de boodschap van zijn Grote Broer: „Wij MPLA'ers zijn geen stromannen van het Kremlin. Zodra Savimbi ophoudt met oorlogvoeren en de Zuidafrikanen uit buurland Namibië verdwijnen, sturen wij de Cubanen terug naar hun eiland. Doen jullie nu ook eens je best om Washington dat aan het verstand te brengen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

OP REIS VOOR GROTE BROER

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 september 1987

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken