Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

opgemerkt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

opgemerkt

5 minuten leestijd

Deze rubriek is bedoeld om te reageren op de redactionele inhoud van het RD. Alle inzendingen (maximaal 30 regels) moeten voorzien zijn van naam en adres van de schrijver en van de titel van deze rubriek. Plaatsing van ingezonden stukken betekent niet dat de hoofdredactie met de inhoud daarvan instemt. Ingezonden brieven die vanwege hun lengte of inhoud, of vanwege ruimtegebrek niet voor plaatsing in aanmerking komen, worden niet teruggestuurd.

Troonrede
In de Troonrede is gesproken over de nog steeds te hoge werkloosheid, die de volledige aandacht vraagt. Werkloosheidsbestrijding is een goede zaak. Ook zal in het nieuwe parlementaire jaar, zo belooft minister Korthals Altes van justitie, al het mogelijke gedaan worden om de misdaad en terreur te bestrijden, die zulke verschrikkelijke vormen hebben aangenomen, zodat de goedwillende burger (zelfs invaliden en jeugd op weg naar school of club) op straat niet veilig meer is. De gehele Troonrede belooft heel wat, maar helaas, het is alles op het materiële vlak.

Geen enkel woord over de geestelijke vervuiling en onrustbarende goddeloosheid in ons land. In ons staatsbestel, in de pers, radio en tv, mag alles wat een groot deel van ons volk op principieel vlak nog heilig is, bespottelijk gemaakt worden. Ook vloeken op de beeldbuis mag allemaal maar straffeloos doorgaan.
In de Troonrede ook geen enkel woord over de moord op het ongeboren leven. In 1986 zijn 40.000 kinderen in de moederschoot vermoord en 20.000 moorden gepleegd als euthanasie op de oudere 'niet meer meetellende mensen' die een 'zachte dood' krijgen. De abortus-provocatus wordt zelfs door de AWBZ, dus door de gemeenschap, betaald.

In de oorlogsjaren offerden vele mensen hun leven op om medemensen te redden uit de naziklauwen, in de concentratiekampen. In dit zelfde Nederland worden nu, sinds in 1980 de abortuswet is aanvaard, duizenden kinderen in de moederschoot uiteengerukt in de moordklinieken. Holocaust op het ongeboren en hulpbehoevende leven. Het gebod "Gij zult niet doden" wordt als ouderwets en uit de tijd overboord gezet en in plaats van de Staat maakt de straat de dienst uit.
Waar gaan we in Nederland naar toe, als normen die in onze voorgeschiedenis nog heilig waren, nu achteloos overboord gaan? De Koningin besloot de Troonrede met de bede dat God het nieuwe parlementaire jaar met Zijn zegen wilde bekronen. Hoe kan men bidden om Gods hulp als op grote schaal kinderen en oude mensen worden vermoord?

H. Lokers
Lagewipstraat 9
4761 EA Zevenbergen

Rome (II)
Mag ik even inhaken op het RD-commentaar van 29 september? Het RD houdt van een duidelijke stellingname en dat is goed. Toch wilde ik graag iets opmerken over een passage in bedoeld commentaar. We lezen daarin onder andere: „Kortom, het roomse gevaar waar vroeger over gesproken werd, bestaat nauwelijks meer".
Ik begrijp deze uitspraak wel, en voor zover het daarin gaat over dwang en geweld, ja, dan is er momenteel geen sprake van een geloofsvervolging of inquisitorisch onderzoek, het roomse gevaar van vroeger.
Doch er is ook nu een rooms gevaar. En dat gevaar huist in het protestantisme zelf. Het protestantisme laat het afweten, het romanisme komt nu niet van buitenaf met dwang en geweld over ons, maar het is bezig te infiltreren! Kent men nog het centrale dogma van het "sola fide?" In de 'Nieuwe Vertaling' ziet men op Filippenzen 3:9 „door het geloof" vervangen door „op grond van het geloof". Een kardinale misvatting. En dan het heiligingsbegrip, Genesis 17:1, waar „oprecht" is vervangen door „onberispelijk" (dit komt óók voor in "Tekst voor tekst"). In dit verband gaat het dus over die allergewichtigste zaken van de rechtvaardiging en de heiliging!

Dat roomse gevaar komt nu bij ons zelf vandaan! Dr. E. Böhl schreef reeds in 1890 een boek "tot redding van het protestantse kardinaaldogma", en denk ook eens aan het werk van Fredéric Hoffet onder de titel "Politique Romaine en Demission des Protestants" ("Roomse politiek en afgang bij de protestanten"), een werk verschenen in 1962 te Parijs.
Bovendien leert ons de historie dat 'Rome' en 'Vrijheid' elkaar uitsluiten. Het roomse systeem is en blijft, in principe, een dwangsysteem, een wilssysteem, dat geen plaats kan laten op de duur voor het geloofsleven.

Ds. A. Van der Kooij
Waaloord 81
3448 BH Woerden

Voorwaarden
In het RD-commentaar van 26 september jongstleden wordt een lans gebroken voor de 'algehele' gemeenschap van goederen als wettelijk stelsel. Deze stellingname wordt onderbouwd door er op te wijzen dat „vanuit de christelijke visie op het huwelijk het voor de hand ligt dat in het huwelijk ook sprake is van een economische eenheid".

Echter, bij een tweede huwelijk of wanneer er tussen de beide huwelijkspartners een groot verschil is in vermogenspositie, blijkt de christelijke visie wat zakelijker te worden ingekleurd: „Door in dergelijke gevallen huwelijksvoorwaarden op te stellen kan men duidelijk maken dat de minvermogende partner het huwelijk niet uit financiële motieven is aangegaan" (alsof dat het belangrijkste is!).

Het vorenstaande geeft mij aanleiding het volgende op te merken:
Ten eerste. De argumentatie in het commentaar is (vanuit principieel oogpunt bezien) weing consistent.
Ten tweede. Het komt me voor dat de keuze voor de algehele gemeenschap van goederen (met al haar juridische consequenties) te veel is ingegeven door de Nederlandse traditie op dit gebied.

Ten derde. Een verdere doordenking van deze problematiek lijkt mij zeer gewenst. Mij kwam ter ore dat in sommige kerkgenootschappen de kerkelijke bevestiging van het huwelijk wordt geweigerd wanneer bekend is dat de aspirant-echtgenoten een overeenkomst van huwelijksvoorwaarden zijn aangegaan.

Mr. A. Dangremond
Nijverheidstraat 1
7511 JM Enschede

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 3 oktober 1987

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

opgemerkt

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 3 oktober 1987

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken