Bekijk het origineel

Zorgen om vader

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zorgen om vader

6 minuten leestijd

Kijk eens wie daar zitten? Op de bank! Vijf kindertjes. Zo keurig en stil. Weet je hoe het komt dat ze zo netjes zijn? Moeder heeft hen gewassen. Ze hebben een schone pyjama aan. En ze ruiken zo lekker. Heerlijk. Hun bolle wangetjes blinken. Zo heeft moeder ze schoongepoetst.

Ze hebben geproest en gespetterd. Fijn hoor. Ze gaan graag in bad. Vooral deze dag, als het vrijdag is. Want dan... dan is het altijd zo gezellig. Dan komt vader weer thuis. Vader is altijd een hele week weg. Als het maandagmorgen is, gaat hij naar de haven. Naar een van de vele vissersboten. Dan gaat vader varen. Ver weg. Op de grote zee. Dan gaan ze proberen vis te vangen. Vader niet alleen hoor. Nee, er gaan nóg een heleboel vaders mee.

Maar op vrijdag, dan komt vader thuis. Dan brengt hij vaak wat vis mee. En op zaterdag bakt moeder de vis in een grote koekepan. Dan ruikt het zo lekker. Heerlijk! O, dan smullen ze. De vader en de moeder èn de vijf kinderen. De vijf broertjes. Ze willen later ook visser worden. Allemaal. Net als vader. Of dat ook gebeuren zal? Ze weten het niet. Ze zijn nu nog zo klein. De Heere alleen weet het.

Ze gaan allemaal naar de basisschool. Op school is het wel fijn hoor... Maar op vrijdag zijn ze niet zo met gedachten bij de les. Dan denken ze alvast aan de zayV terdag, als vader de hele dag thuis is. Ze gaan wel eens samen wandelen of iets anders doen.

En op zondag is vader er óók nog een hele dag. Dan gaan ze met z'n allen naar de kerk. Dan doet moeder haar mooiste kleren aan en de zondagse muts op. Dan is ze zo'n mooie moeder!

En in haar tas heeft ze een Bijbeltje met een zilveren slotje. Prachtig hoor. Om de beurt mogen ze naast moeder zitten. Dan mogen ze de psalmen opzoeken die ze moeten zingen. Dan lezen ze mee in moeders Bijbeltje. Nou, dat is fijn hoor.

En nu is het weer vrijdagavond. Al die schoongewassen Urker jongetjes zitten op de bank. Het lijkt wel of hun wangetjes niet meer zo blinken als daarnet. Ze kijken niet meer zo vrolijk. Hoe zou dat komen?

Moeder zit niet meer in de stoel bij het raam. Ze loopt steeds heen en weer. De lamp is al aan. De gordijnen zijn al dicht. Dat zou wel gezellig zijn als... Ja... als vader in die andere stoel zou zitten. De stoel in de hoek naast de kachel. De stoel waar vaders pantoffels onder staan en waar vaders kussen in ligt. Een kussen met zijn kotter. Zijn boot. Maar de pantoffels staan nog onder de stoel. Het kussen ligt nog in de stoel. Net als door de week, als vader op zee is.

Ja, maar nü is het vrijdag.avond. En anders zit vader in die Door M. Verhage-Nijsse stoel. Dan heeft hij zijn pantoffels aan. Dan vertelt hij van de reis op zee. Hoeveel vis ze gevangen hebben. Van de zon die zo mooi onderging. En hoe ze met z'n allen gezongen hebben, op het wijde water.

Soms, als vader niet te moe is, zingt hij ook thuis, in de kamer. In zijn eigen stoel. En dat klinkt zo E.WÏHE» mooi. Dan lijkt het wel of ze allemaal op het schip zitten. Dan lijkt het wel of ze allemaal meevaren op het wijde water.

En als vader dan uitgezongen is, stopt hij de broertjes een voor een in bed. „In je kooi", zegt vader dan. Net of ze nóg op het schip zijn... O, dat is zo fijn. Dan mogen ze hun avondgebedje opzeggen bij vader.

Maar nu horen ze geen verhalen, geen zingen. Nee, vader is nog steeds niet thuis. Ze hebben allang gegeten. In de keuken suddert op een zacht vuurtje de zuurkool met worst. De afwas is al gedaan. Behalve het bord van vader. Dat staat nog schoon op tafel te wachten.

Waar blijft vader toch? Ze denken allemaal aan vader. Allemaal zijn ze ongerust. Wat is er gebeurd? Zou het schip nog op het water zijn, of... Ze weten het niet.

Moeder kan niet gaan kijken. Ze wil haar vijf jongens niet alleen thuis laten. Maar ze weet ook niet wat ze ervan moet denken. Ze kijkt eens buiten. Maar de straat is leeg. Geen vader! O vader, waar ben je toch?

De vijf broertjes durven bijna niet te praten. Ze hebben geen zin om te lezen of een spelletje te doen. Naar bed willen ze ook niet. Op vrijdagavond naar bed, zonder vader. Dat kan toch niet?

Moeder schuift de gordijnen opzij en kijkt nog eens de straat in. De lantaarns branden al lang. Het is nu al helemaal donker buiten. En nóg is vader niet thuis.

Moeder pakt haar breiwerk en gaat in haar stoel bij het raam zitten. Maar ze kan niet breien. Haar handen beven. Ze kan het niet goed zien. In haar ogen blinken tranen. O, moeder is zo ongerust. Wat zou er met vader zijn? Ze durft bijna niet verder te denken. En toch... Het kan. Ook vader kan sterven. Ook moeder, ook de kinderen. En dan? Als ze geen nieuw hart hebben? Moeder sluit zomaar even de ogen, ze smeekt de Heere om vader toch thuis te brengen. „O God, maar als uw wil anders is, dan..."

Dan zingt moeder: „Rijke zee, waarvan de vissers dromen Jij schenkt het brood aan man en vrouw en kind Wrede zee, je hebt zoveel genomen In jouw schoot rust menig trouwe vriend".

Moeder zingt niet meer alleen. Alle vijf broertjes zingen mee. Eerst zachter, dan harder. Even is het net of vader er is. Of vader ze vraagt om te zingen. En dan... Bij de laatste regel... Dromen ze of... Een stem, een zware stem... Een bekende stem. Vader! Vader. Hij zingt de laatste regel mee. Zijn stem eindigt met een snik. Tranen vullen zijn ogen.

„O, moeder, kinderen. Menig trouwe vrind. Mij, mij heeft de Heere nog willen sparen èn de anderen".

Stil luisteren moeder en de vijf broertjes. Vader en moeder gaan samen naar boven. Samen stoppen ze hun jongens onder. O, wat een wonder, de Heere heeft vader tóch nog thuisgebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 november 1987

Reformatorisch Dagblad | 30 Pagina's

Zorgen om vader

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 november 1987

Reformatorisch Dagblad | 30 Pagina's

PDF Bekijken