Bekijk het origineel

Haïti volledig verstomd na moorden en branden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Haïti volledig verstomd na moorden en branden

wL Zelfs het kabaal van dieselmotoren van de oude stadsbusjes lijkt minder

4 minuten leestijd

PORT-AU-PRINCE - Haïti likt zijn wonden. Maandag, een dag na "zwarte zondag" toen de verkiezingen in het land werden afgelast vanwege moordpartijen en brandstichtingen, was het stil in de hoofdstad Port-au"Prince. De meeste winkels zijn 'gesloten en er zijn aanzienlijk minder mensen op straat dan normaal. Door de stad patrouilleren hier en daar kleine groepen militairen. Zelfs het kabaal van dieselmotoren van de oude stadsbusjes, de "taptap's", lijkt minder.

„Haïti huilt, meneer". Een oude man zit op de hoek van de straat te midden van grote hopen straatvuil. „Het lijkt alsof dit land vervloekt is". De reacties op straat zijn algemeen die van afschuw en verslagenheid. De hoop om na dertig jaar weer aan vrije verkiezingen te kunnen deelnemen, is hardhandig en grof aan flarden geschoten.

Leden van de Tontons Macoutes, het beruchte geheime leger van expresident Duvalier, sloegen genadeloos toe. Het leger stond erbij en keek ernaar. De laatste cijfers: alleen al in Port-au-Prince 29 doden en tachtig gewonden. Buiten de hoofdstad zijn er eveneens veel doden gevallen, maar hoeveel is nog onbekend.

Intimidatie

In de Rue Vaillant, aan de rand van Port-au-Prince, is het druk. Haïtianen, buitenlandse waarnemers en journalisten komen kijken naar de resten van de „Ecole Argentine Belgarde", waar een bende gewapende mannen zondag een waar bloedbad aanrichtte.

Ondanks de grote belangstelling is het stil. Fluisterend en voortdurend slikkend, bekijken de mensen plassen opgedroogd bloed, verbrijzelde ramen, kapotgeschoten meubilair en de overhoop gehaalde bibliotheek. Een paar kleine jongens hebben op de grond liggende lege kogelhulzen verzameld en proberen deze nu te verkopen als aandenken. „Un souvenir sacré", een heilig souvenir.

In het park voor het Holiday Inn Hotel, waar het merendeel van de buitenlandse pers is gehuisvest, zit een groep jonge Haïtianen te praten. Stil, soms even emotioneel opvlammend. Het "creole", de inheemse taal van Haïti, klinkt meestal opgewekt. Deze keer niet. „Zal het volk in opstand komen"? „Nee, de bevolking heeft nu al genoeg bloed gezien. Intimidatie, meneer. Het leger zal zeker schieten en anders de Macoutes wel". „Misschien later... waar zijn de leiders?"

Machtig leger
Niemand weet waar de vier kandidaten zijn die naar verwachting een belangrijke rol zouden spelen bij de verkiezingen. Sylvio Claude, Louis Dejoie, Gérard Gourge en Mare Bazin houden zich gedeisd. Bazin laat via de radio weten dat de bevolking „paraat" moet blijven en Claude deed, eveneens via de radio, een beroep op de Verenigde Naties of de Organisatie van Amerikaanse Staten te interveniëren en toezicht te houden op verkiezingen.

De leiders van de onafhankelijke kiesraad (CEP) zijn gevlucht naar enkele buitenlandse ambassades. Ze vrezen represailles van het leger. De CEP heeft het leger ervan beschuldigd samen te werken met de Tontons Macoutes. Het leger op zijn beurt beschuldigde de CEP van „verraad" aan het volk.

Het leger heeft inmiddels alle macht in het land aan zich getrokken en aangekondigd een nieuwe kiesraad te zullen vormen, die beter kan samenwerken met de militaire interim-regering onder leiding van luitenant-generaal Henri Namphy. De generaal is behalve president ook opperbevelhebber van het leger en kwam aan de macht na de vlucht van president Jean-Claude Duvalier in februari 1986.

Geselecteerde president

Namphy heeft steeds zijn bedenkingen geuit over het houden van verkiezingen. „Het volk is er nog niet aan toe", zo zei hij begin dit jaar. Maar onder druk uit zowel binnenals buitenland ging het leger akkoord met verkiezingen. Daarop probeerde Namphy in juli dit jaar per decreet de organisatie van de verkiezingen naar zich toe te halen. Maar de kiesraad, gesteund door een breed front van protesterende en demonstrerende groeperingen, wist dat te verhinderen.

Na "zwarte zondag" heeft het leger alsnog zijn zin. Er komt een kiesraad met mensen die vermoedelijk zorgvuldig zullen worden geselecteerd op hun gedweeheid. Wat er van de verkiezingen terecht zal komen is nog onduidelijk; of er nog animo onder de bevolking is, evenmin. Officieel heeft Namphy gezegd dat er volgens plan een nieuwe president zal worden geïnstalleerd in febtuari 1988, precies twee jaar nadat president-voor-hetleven Jean-Claude Duvalier naar Frankrijk vluchtte.

Aan tafel in het hotel zit een groep buitenlandse journalisten. Een Haïtiaanse collega sluit aan. Wat denkt hij, komen er nog verkiezingen? Zijn antwoord klinkt, in het Engels met een zwaar creools accent, uiterst cynisch: „We will not have an elected president but we will have a selected president". (Wij zullen geen gekozen, maar een geselecteerde president krijgen).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 december 1987

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Haïti volledig verstomd na moorden en branden

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 december 1987

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken