Bekijk het origineel

AFRIKA NU

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

AFRIKA NU

5 minuten leestijd

De actie Afrika Nu heet een „televisie- en radio-actie". Een deel van de gereformeerde gezindte wordt door het feit dat de actie sterk door de moderne media gestempeld is tot op zekere hoogte buiten spel gezet. Zij die op welke wijze dan ook bij de actie betrokken zijn of er achter staan, moeten dan ook niet boos zijn als kerken of organisaties die in meer of mindere mate in de gereformeerde gezindte wortelen en het vertrouwen van deze bevolkingsgroep genieten, eigen acties (blijven) voeren.
Bovendien, er zijn nu eenmaal mensen die zich niet herkennen in de vier oorspronkelijke deelnemers aan Afrika Nu: de SOH, het Rode Kruis, Mensen in Nood en Novib. Dat is niet slechts hun goed recht, maar in sommige gevallen ook begrijpelijk. Het feit dat ze zich niet herkennen is ook niet weg te poetsen met een beroep op de geweldige nood in Afrika.
Het deel van de gereformeerde gezindte Immers, dat in een „televisie- en radio-actie" min of meer buiten spel staat, voelt zich niet helemaal vertegenwoordigd in de vier oorspronkelijke participanten, voelde zich zelfs niet vertegenwoordigd toen de evangelische hulpverleningsorganisatie Tear Fund -tegen de zin van de eerste vier- toetrad tot Afrika Nu.
Afrika Nu heeft een mooie (voorlopige) opbrengst: 17 miljoen gulden. Naast de hoop dat de besteding via de bewuste organisaties werkelijk doelmatig en zinvol zal verlopen, blijft de vraag naar de neveneffecten. Heeft Nederland alleen maar anders gegeven of ook werkelijk méér gegeven? Wordt Afrika geholpen ten koste van -om maar een paar landen te noemen- Roemenië of Bangladesh, of naast die landen? Heeft Nederland de 17 miljoen gulden alleen maar in een andere 'collectebus' gestopt of heeft Nederland 17 miljoen extra gegeven? Op die vraag zal pas na verloop van tijd een antwoord te geven zijn.
De berichten over de besteding van het geld zijn inmiddels niet altijd helder. De Eritrese 'opstandelingen' vechten tegen de marxistische regering van Ethiopië. De 'opstandelingen' zijn bereid hulporganisaties in het door hen beheerste gebied toe te laten met voedsel voor de slachtoffers van de honger. Dat wil zeggen, de 'opstandelingen' zijn bereid deze organisatie toe te laten vanuit de gebieden die in handen van de regering zijn. Met enige opluchting scheen de Britse hulpdeskundige Lionel Cliffe in Londen van deze kwestie melding te maken.
Het is echter zeer de vraag wat belangrijker is: de bereidheid van de Eritrese 'opstandelingen' of de medewerking van de marxistische Ethiopische regering. De bereidheid van de Eritreërs kan nog zo groot zijn, als het atheïstische regime weigert om de Organisaties de kans te geven tot hulpverlening, wachten de 'opstandelingen' tevergeefs. De Ethiopische regering bestaat beslist niet uit humane beoefenaars van liefdadigheid. Zal zij de 'opstandelingen' niet liever doodhongeren? !

Het is te hopen dat de enigszins naïef aandoende woorden van, Cliffe niet model staan voor de effectiviteit van de grootscheepse hulpactie die zojuist (voorlopig) afgerond werd. Ook bij de vorige actie, Eén voor Afrika, eind 1984, bemoeilijkten de politieke omstandigheden -en vooral de marxistische machthebers- niet zelden doeltreffende hulp. In dit opzicht kunnen wij nooit voorzichtig genoeg zijn.
Afrika is echter groter dan Ethiopië. De honger strekt zich uit over de lengte en de breedte van dat wereldddeel. Ook over landen waar het marxisme niet de eerst viool speelt: Burkina Faso, Mali, Soedan, Tsjaad en andere gebieden. Reden genoeg om de marxisten of andere machthebers niet uitsluitend als de grote boosdoeners te beschouwen.
Bijna 4000 jaar geleden trokken Jozefs broers naar Egypte om koren te kopen en dat was niet de eerste hongersnood in de wereldgeschiedenis. Dat Adam zich voortaan in het zweet zou moeten werken voor brood -voedsel en onderhoud- was ronduit straf vanwege de zonde en geen goddelijke oneeriijkheid of onrecht.
Tegelijk geldt echter dat niemand bij voorbaat uitgesloten is van het hongerprobleem. Honger hoeft niet altijd te wijzen op bijzondere zonden. Juist de gelovige aartsvaders moesten vanwege de honger uitwijken: Abram en Jakob naar Egypte, Izak tot de koning van de Filistijnen. Wel heeft God hen bewaard voor de hongerdood. Hun brood werd hen gegeven, hun wateren waren gewis. Dat zei de profeet Jesaja niet van de hardnekkige of verstokte zondaren. Niettemin is het onze roeping om wel te doen aan alle mensen.
De actie van eind 1984 en begin 1985 bracht 82 miljoen op aan particuliere giften. Dat is heel wat meer dan de 17 miljoen van Afrika Nu tot op heden. Toch mogen wij blij zijn met dat grote bedrag, dan nog wel zal groeien en waar ook nog eens een slordige 20 miljoen bijgelegd wordt door de Nederlandse overheid.
Het zal echter een groot voorrecht zijn om te weten of dit geld straks ook doelmatig besteed wordt. Voorzover we dat althans werkelijk aan de weet kunnen komen. Over de besteding zijn bij de vorige actie later nogal wat vragen gerezen. Het is de verantwoordelijkheid van de participanten om hieromtrent de nodige garanties te bieden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 23 december 1987

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

AFRIKA NU

Bekijk de hele uitgave van woensdag 23 december 1987

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken