Bekijk het origineel

Zmdafrikaanse zomervakantie voltrekt zich in sfeer van harmonie en goodwill

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zmdafrikaanse zomervakantie voltrekt zich in sfeer van harmonie en goodwill

Pretoria's toeristenindustrie floreert dank zij gedevalueerde rand

6 minuten leestijd

DURBAN — Blank en zwart vermaken zich hier in een zwembad nadat lokale autoriteiten deze maand besloten op twee na alle stranden in deze stad voor gemengd publiek open te stellen. De integratie van de stranden verliep de afgelopen vakantie vrijwel rimpelloos.

In Zuid-Afrika valt de zomervakantie in december/januari. Dan trekken honderdduizenden vakantiegangers door het land. Begin december zoeken ze hun vakantiebestemming op. En aangezien het reizen buitenslands voor de meeste Zuidafrikanen gewoon te duur is geworden (het betaalmiddel, de rand, heeft de laatste jaren veel aan waarde ingeboet), doet de plaatselijke toeristenindustrie tegenwoordig goede zaken.

Al maanden van tevoren zijn de hotels langs de kust volgeboekt. Een zomerhuisje in een van de talrijke badplaatsen is vanaf oktober niet meer te krijgen en eigenaars van caravans hebben er de grootste moeite mee om een staanplaats te bemachtigen als zij niet tijdig hebben besproken. In december is inderdaad sprake van een binnenlandse volksverhuizing, waarbij vooral de inwoners van Transvaal, de dichtstbevolkte provincie van Zuid-Afrika, zich massaal verplaatsen, veelal richting kust. De stranden van de Kaap en Natal zijn vol, hoewel het nog steeds mogelijk is-om ergens ver weg van de mensenmassa's, een.stil plaatsje aan de kust op te zoeken.

Dit jaar zijn voor hat eerst de meeste stranden van Zuid-Afrika voor alle rassen opengesteld. Dit heeft slechts in een paar gevallen geleid tot wrijvingen, waarbij echter meer sprake was van een JATERDAG 9 JANUAR11988 botsing tussen opgeschoten jongelui dan van een zwart-blanke politieke confrontatie. De ongeregeldheden haalden de krant, omdat het om incidenten ging. De integratie van Zuid-Afrika's stranden is juist vrijwel rimpelloos verlopen.

Onvergetelijk

In de nu -jammer genoeg-r afgelopen zomervakantie kozen wij dit jaar voor een autoreis door Zuid-Afrika, met als eindbestemming de Kaapse badplaats Hermanns, zo'n 80 kilometer ten zuidoosten van Kaapstad. De reis voerde van Johannesburg eerst naar Mmabatho, de hoofdstad van het thuisland Bophuthatswana, en vervolgens via Vi-yburg naar Kimberley en vandaar, langs de grote autoweg naar Kaapstad, via Beaufort-West en Worcester naar Hermanns, een afstand van in totaal 2000 kilometer, geheel over geasfalteerde wegen en door steeds wisselende landschappen.

De allesoverheersende indruk van deze onvergetelijke reis was, dat dit land een aaneenschakeling van rijkgeschakeerd natuurschoon is, met zoveel facetten en zoveel verschillende volkeren, dat je met recht kunt zeggen dat ZuidAfrika een wereld in het klein is.

Eindeloze variatie

Het landschap in West-Transvaal, Bophuthatswana en het noorden van de Kaap varieert van heuvelachtig tot volkomen vlakke gebieden, waar vruchtbare landerijen zich aan beide kanten van de eindeloos lange weg uitstrekken. Boerderijen van 20.000 hectare en meer zijn hier de norm, waardoor je slechts om de zoveel kilometer een huis tegenkomt.

Kom je voorbij Kimberley, dan dient zich weer een totaal ander landschap aan, dor, heet en stoffig. Je bent dan beland in de Karroo, een Hottentottenwoord dat hard en onvruchtbaar betekent. Deze schijnbaar verlaten en troosteloze leegte beslaat een oppervlak van bijna 400.000 vierkante kilometer (bijna 13 keer Nederland). Het landschap wordt gekenmerkt door "koppies" (kleine glooiende heuvels), dor uitziende lage struiken en zwerfstenen. Hoogspanningsmasten verraden de aanwezig-, heid van de mens.

Schepping

Maar rijdende door de Karroo raak je opnieuw onder de indruk van Gods schepping, die je opnieuw doet beseffen dat de mens eigenlijk maar heel nietig is in dit grote geheel. Een ander besef dringt zich ook op: door dit barre landschap zijn de vorige eeuw duizenden mensen met ossewagens naar het noorden getrokken, letterlijk tastend door het onbekende en naar het onbekende. Toch is de Karroo niet zo verlaten als je in eerste instantie vermoedt. Want tussen al die lage, stoffige struikjes lopen duizenden schapen en geiten rond, geharde dieren, die in dit gebied goed gedijen. Lamsvlees uit de Karroo is in heel Zuid-Afrika een gewilde delicatesse.

Geen onlusten
In totaal hebben wij in veertien dagen tijd bijna 5000 kilometer afgelegd. Uren achtereen reden wij met gemiddeld 120 kilometer per uur door Kaap, Vrystaat en Transvaal. En nimmer hebben wij iets gezien of gemerkt van onlusten.

Bezoekers uit Nederland vragen bij hun aankomst op het vliegveld bij Johannesburg steevast of het wel veilig is om door Zuid-Afrika te reizen. Ook slaken zij zonder uitzondering kreten van verbazing dat zwart en blank „gewoon door elkaar lopen". De persberichten in de Nederiandse media scheppen de indruk dat blank dagelijks bezig is zwart te onderdrukken en te discrimineren. Dit levert absurde vooroordelen tegen ZuidAfrika op. Een reis door dit land weerlegt deze verkeerde indrukken onmiddellijk. Is dit misschien de reden van het feit dat de anti-apartheidsbeweging het reizen naar Zuid-Afrika ontraadt?

Ontspannen

Wij hebben niets anders dan volstrekt ontspannen verhoudingen tussen de rassen meegemaakt, zonder een zweem van wederzijdse vijandigheid. Integendeel, er heerste overal waar wij kwamen een sfeer van goodwill en verdraagzaamheid. In het onafhankelijke thuisland Bophuthatswana is de kwestie van iemands huidskleur volkomen vergeten. Treft men in Johannesburg nog weleens ongepaste onderdanigheid van zwarte zijde aan, in Bophuthatswana is daarvan niets meer te merken. Huidskleur is geen factor in het dagelijks leven, hetgeen bij de bezoeker uit Johannesburg dikwijls als bevrijdend overkomt. Hetzelfde kan worden gezegd van de situatie in de Kaapproviricie, waar men naast de blanken, mensen van gemengde afkomst vindt, de kleurlingen, die met de blanken hun taal, het Afrikaans, gemeen hebben.

Vooroordelen

In de Kaap vindt nien niets terug van de krampachtigheid in de onderlinge betrekkingen die,' volgens krantenberichten uit Nederland, het dagelijks leven in Zuid-Afrika zou beheersen.

Een Nederlandse toerist die vol vooroordelen hier naar toe kwam, zei mij aan het einde van zijn reis dat volgens hem de verhoudingen tussen blank en zwart in Zuid-Afrika vaak beter zijn dan tussen Nederlanders en Turken of Marokkanen. Deze zelfde kennis verhaalde van een ervaring in Amsterdam. Hij wilde met een zwarte Zuidafrikaanse vriend een gelegenheid binnenstappen. De portier weigerde het tweetal toegang te verlenen, waarop onze kennis hem probeerde bij te brengen dat het wel „erg zuur" was om een zwarte Zuidafrikaan in een Nederlandse gelegenheid wegens zijn huidskleur te discrimineren. Het antwoord van de portier luidde: „O sorry meneer, ik dacht dat uw vriend Surinamer was!"

Nogmaals, deze kennis was buitengewoon aangenaam verrast over wat hij in Zuid-Afrika had gezien en meegemaakt en hij is als een warm pleitbezorger naar Nederland teruggekeerd.

Familiebezoeken

De maand december is traditioneel ook de periode waarin ouders en andere familieleden van immigranten ZuidAfrika bezoeken. Ik heb er tientallen ontmoet, en er was er niet één die zich schamper over dit land heeft uitgelaten. Men is het erover eens dat het beeld van Zuid-Afrika dat op de televisie en in de krant verschijnt, in alle opzichten afwijkt van de werkelijkhei'd. Een reis zoals wij in december hebben gemaakt, bevestigt weer eens dat men voorzichtig moet zijn voor het op afstand vellen van een oordeel over Zuid-Afrika. Het is anders.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 januari 1988

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Zmdafrikaanse zomervakantie voltrekt zich in sfeer van harmonie en goodwill

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 januari 1988

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken