Bekijk het origineel

NAVORDERINGSBELEID

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

NAVORDERINGSBELEID

3 minuten leestijd

<br />

Voortaan moeten alle financiële instellingen in ons land elk jaar aan de fiscus een overzicht verstrekken van de rentebetalingen aan hun rekeninghouders. Daarmee zijn de mogelijkheden voor de belastingplichtigen om op dit punt de wet te ontduiken een stuk kleiner geworden, hopelijk zelfs geheel uitgebannen. Een verschil tussen de opgave op het aangifteformulier en die van de bank wordt door de inspectie meteen gesignaleerd.

In het verleden werd met rente-inkomsten op grote schaal geknoeid, zo heeft een onderzoek enkele jaren geleden aangetoond. Er bestond gewoon te weinig controle. De belastingdienst vroeg slechts mondjesmaat informatie op bij de banken. Daarmee was er feitelijk sprake van een ongelijke behandeling. De goedwillende burger moest een deel van zijn rente aan de schatkist afdragen, terwijl iemand die het niet zo nauw nam met de belastingmoraal, buiten schot bleef.

De nieuwe praktijk, waarbij de financiële instellingen verplicht zijn ongevraagd volledige opening van zaken te geven aan de fiscus, mogen we daarom zonder meer aanmerken als een verbetering. Zij schept een meer gelijkwaardige situatie voor alle belastingplichtigen. De aanpak van minister Ruding en staatssecretaris Koning op dit terrein verdient alle lof. Ondanks tegenstribbelen van de bankwereld hebben zij voet bij stuk gehouden en een goede regeling tot stand gebracht.

Er dienen zich wel overgangsproblemen aan. Zo kost de vormgeving van het navorderingsbeleid, de vraag in hoeverre de verzwegen rente over de achterliggende jaren boven water gehaald moet worden, de nodige hoofdbrekens. Deze kwestie is al maandenlang onderwerp van gesprek tussen de bewindslieden van financiën en de Tweede Kamer. Afgelopen donderdag vond er opnieuw een gedachtenwisseling plaats over deze zaak.

Een volledige naheffing, eventueel verhoogd met een boete, zou het rechtvaardigst zijn. In principe valt een soepele benadering van degenen die bij hun jaarlijkse aangifte opzettelijk onjuiste informatie hebben verstrekt, en die we dus kunnen aanduiden als fraudeurs, niet te billijken. De een of andere vorm van kwijtschelding is gewoon onredelijk ten opzichte van de mensen die hun rente-ontvangsten altijd correct hebben opgegeven.

Rechtvaardigheid botst hier echter met doelmatigheid. Een onbeperkt navorderingsbeleid valt namelijk niet te realiseren. Dat zou een enorme hoeveelheid werk meebrengen voorde belastingdienst, bestaande uit onder andere het onderzoeken van dossiers, het aanschrijven van betrokkenen en het opvragen van gegevens bij de banken. Zij beschikt gewoon over te weinig personeel voor een dergelijke klus. Volgens Ruding zou het streven naar volledigheid wel eens kunnen leiden tot het mislukken van de nieuwe opzet met betrekking tot de rente-inkomsten.

Het stellen van prioriteiten en het betrachten van enige clementie is dus helaas onvermijdelijk. Tegen die achtergrond worden alleen 1986,1985 en 1984 bij een eventuele navordering betrokken en behoeven de mensen die niet al te grote bedragen hebben verzwegen en van hun foute opgave(n) vrijwillig mededeling doen aan de fiscus, niets te vrezen. De nadruk bij de opsporing van de fraude op dit gebied komt, naar onze mening terecht, te liggen op de gevallen waarin het gaat om grote bedragen.

Het geheel blijft een onbevredigende aanpak en zal bij de goedwillende belastingbetaler ongetwijfeld ongenoegen oproepen. Gezien de beperkte capaciteit zit er echter niét meer in. Bovendien moeten we bedenken dat dit probleem zich alleen voordoet in de overgangsfase. We zijn op weg naar een beter en doeltreffender systeem ten aanzien van de belastingheffing over rente. Dat is het belangrijkst. En voorts betekent een gebrekkig navorderingsbeleid altijd nog een vooruitgang ten opzichte van het verleden, toen de ontduikingsmogelijkheden wel erg groot waren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 januari 1988

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

NAVORDERINGSBELEID

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 januari 1988

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken