Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Chinese kerk haalt band met Oost-Europa aan

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Chinese kerk haalt band met Oost-Europa aan

Wereldraad: Staatskerk vertegenwoordigt protestanten

13 minuten leestijd

PRAAG - De officiële Chinese kerk stelt zich zeer broederlijk op ten opzichte van de officiële Oosteuropese kerken. Bovendien laat Zij zich, om de nodige bewegingsvrijheid te hebben, geheel controleren door de communistische regering van China. Dit bleek eind mei, toen een vierkoppige delegatie van Chinese christenen, onder leiding van bisschop K. H. Ting, Praag bezocht. Het bezoek had plaats op uitnodiging van de Oecumenische Raad van Tsjechoslowakije. Ting was in Praag als vertegenwoordiger van de (protestantse) Raad van Christenen in China (CCC).

In deze Raad werken officieel alle Chinese christenen samen, met uitzondering van de (van Rome afgescheiden) 'katholieken' en de zeer kleine orthodoxe gemeenschap. Er bestaat echter in China ook een zeer grote groep christenen die in niet-officiële huisgemeenten bijeenkomt.

 Ting was ook in 1985 al in Tsjechoslowakije geweest, ter gelegenheid van de zesde -door de politiek van het Oostblok beheerste- Praagse Christelijke Vredesconferentie. Gedurende de jaren zestig en zeventig waren er bijna geen contacten tussen Chinese christenen en de kerken in Oost-Europa. Pas het bezoek aan China in oktober 1985 van de voorzitter van de Praagse Christelijke Vredesconferentie, de Hongaarse bisschop Karoly Tóth, bracht het gesprek weer op gang.

 „Chinese vrienden"

Een Oosteuropees verslag van het 'bezoek spreekt over de delegatie als over „onze Chinese vrienden". De delegatie heeft niet alleen met vertegenwoordigers van de Oecumenische Raad, maar ook met professoren en studenten van de theologische faculteiten kunnen spreken. Dat kan uitsluitend wanneer men de regering niet tegenspreekt. Eind juni nog werden Nederlandse vredesactivisten Tsjechoslowakije uitgezet, omdat zij een conferentie over mensenrechten bezochten, georganiseerd door het dissidente Charta'77 en door een onafhankelijke groep voor vrede en democratie.

Ting ging in Praag onder andere in op de verhouding van de CCC tot de Wereldraad van Kerken. Hij noemde die verhouding „zeer goed". De Wereldraad heeft namelijk verleden jaar de CCC en de zogeheten Drie-zelf-beweging erkend als werkelijke vertegenwoordigers van het Chinese protestantisme, met uitsluiting dus van de niet-officiële en in huisgemeenten bijeenkomende Chinese christenen.

 Nog geen lid Wereldraad

 Toch treedt de CCC nog niet toe tot de Wereldraad als lid. Ting verzekerde in Praag, dat de christelijke kerken in China naar verhouding klein zijn: de vier miljoen protestanten en vier miljoen 'katholieken' vormen samen minder dan een procent van de bevolking en ze hebben het er druk mee om in de jaren na de culturele revolutie hun positie te versterken. De CCC is daarbij van mening, dat dit werk, in eigen land dus, prioriteit heeft. De CCC zegt nog niet in staat te zijn de aan een lidmaatschap verbonden plichten te vervullen.

In de tweede plaats zijn er volgens Ting binnen de CCC nog evangelische groeperingen, die met het lidmaatschap van de Wereldraad niet erg gelukkig zouden zijn. „Wij trachten binnen de CCC deze evangelicalen te helpen om tot een beter verstaan van de oecumenische beweging te komen", aldus Ting in Praag.

(Niet) samen op weg

De door de communistische overheid gestimuleerde plannen om alle protestanten te laten verenigen in één kerk, zijn nog niet uitgevoerd. Ting: De CCC houdt het midden tussen een nationale raad van kerken en een nationale verenigde kerk, die wij in de toekomst ooit hopen te krijgen. De evangelische vleugel, bijzonder de onder de naam "The little Flock" bekende groep, doet wel mee met de CCC, maar ziet het plan tot een Verenigde Kerk van China nog niet graag gerealiseerd. Daarom heeft CCC besloten in plaats van zonder deze groep verder te gaan, geen ver-' dere stappen in de richting van nationale eenheid van kerken te ondernemen.

 Behalve dan in die provincies, waar "The little Flock" niet bestaat. Zo zouden er op 19 juni in Shanghai .Inmenging voor het eerst twee mannen gewijd zijn tot (oecumenisch) "bisschop van Gods Kerk". Dat moest gebeuren door de bisschoppen van de Chinese Anglicaanse kerk en zou mede ondersteund zijn door zowel de Episcopale als de Verenigde Methodistische Kerk.

Verhouding kerk en staat

Over de verhouding van kerk en staat berichtte bisschop Ting dat er sprake is van een „waarneembare verbetering" sedert de dagen van de culturele revolutie. In 1983 heeft het Centraal Comité van de communistische Partij van China een „zeer belangrijk" document aanvaard, dat volgens Ting de huidige praktijk bepaalt.

In scherpe tegenstelling tot vroegere uitspraken over godsdienst, wordt in dit document religie niet meer beschouwd als "opium van het volk". In plaats daarvan stelt het document vast, dat mensen die zich met religie en geloof bezig houden goede burgers en goede socialisten van het moderne China kunnen zijn. Men moet hen „vertrouwen en niet discrimineren".

 Nationalisme

Toch houdt deze ruimte voor godsdienst geen principiële verandering in van de visie van de staat op de godsdienst, zo schreef Jerome Heyndrickx in een themanummer van Wereld en Zending in december 1987.

 De Chinese politiek is er sedert het begin van de jaren tachtig steeds op gericht om de christelijke kerk wel enige vrijheid te geven, maar inmenging vanuit het buitenland te voorkomen. Dat weet de Chinese overheid te bewerkstelligen, door sterke nadruk te leggen op nationalistische gevoelens. Alleen door absolute zelfstandigheid te eisen voor de Chinese kerken, speelt de communistische regering het klaar om deze kerken onder controle te houden en in te schakelen bij de verwezenlijking van haar nog altijd revolutionaire doelstelling. Zo wil nu ook de van huisuit Rooms- Katholieke Kerk —ondanks een zekere vrijheid- niets meer te maken hebben met het Vaticaan.

Een voorbeeld van de wijze waarop de Chinese overheid te werk gaat, is de houding ten aanzien van priesterseminaries. In oktober 1982 kon wel een eerste seminarie voor priesterstudenten geopend worden voor de niet langer aan de leiband van Rome lopende Chinese 'katholieke' kerk. De 91-jarige bisschop Louis Zhang Jiashu, primaat van de onafhankelijke Chinese kerk, zei bij de inwijding, dat de seminaries en kloosters in China vroeger door buitenlandse machten werden gemanipuleerd en ten dienste stonden van de belangen van het kapitalisme.

Tegenover deze wel zeer kennelijk door het communisme beheerste 'vrijheid' sloot echter in oktober 1986 de regering een seminarie van Rome trouw gebleven geestelijken. Daarbij werden twee priesters en ruim.veertig studenten gevangen genomen

Inmenging

De communistische regering mengt zich tevens in het dagelijkse leven van mensen die bij de officiële kerk behoren. In mei 1983 liet de (patriottische) 'katholieke' kerk van China een bevelschrift uitgaan, waarin aan geestelijken wordt verboden kinderen te dopen, die de leeftijd van 18 jaar nog niet hebben bereikt. De jeugd die tot de kerk wil toetreden, moet dat doen „bij het volle verstand".

 En in april 1985 stond bisschop Li Panshi het gebruik van voorbehoedsmiddelen voor gezinsplanning toe. Dat komt overeen met de wensen van de overheid, maar het gaat dwars tegen de koers van het Vaticaan in. Meer dan twee kinderen levert in China niet alleen hoon van de buren en van de partij op, maar kost ook negatieve kinderbijslag. Li Panshi wees overigens wel abortus af.

Een nieuwe bisschop van de 'katholieke' kerk heeft in november 1981 met de hand op de Bijbel gezworen dat hij de richting van de communistische partij en de Chinese regering zal volgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 11 juli 1988

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Chinese kerk haalt band met Oost-Europa aan

Bekijk de hele uitgave van maandag 11 juli 1988

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken