Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Twee te veel

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Twee te veel

Commentaar

4 minuten leestijd

Het COC beschuldigde deze week de Amsterdamse bloedbank van discriminatie. De bloedbank vraagt van donoren een schriftelijke verklaring, dat zij niet behoren tot een groep met een verhoogd risico op aids. Dit komt volgens het COC neer op het invullen van een "nlet-homoverkiaring" en dat heet discriminerend. Nieuwe feiten echter stellen de beschuldiging van het de homo-belangen propagerende COC als leugen aan de kaak. De "niet-homoverklaring" is juist een noodzakelijke voorzorgsmaatregel.

In 1985 kwam namelijk een test beschikbaar, die uitwijst of donorbloed is besmet met het aidsvirus. Nu blijkt deze test niet voor 100 procent waterdicht te zijn. Twee patiënten kregen na een bloedtransfusie toch aids. Het is mogelijk dat het inderdaad om niet meer dan twee verwoeste levens gaat. De vraag ligt echter voor de hand of een besmetting in alle gevallen de publiciteit haalt. Maar zelfs als het om niet meer dan twee mensen gaat, dan nog zijn dat er twee te veel.

Vrijwel op hetzelfde ogenblik dat deze besmetting bekend werd, ging Cell Safe, de eerste Nederlandse commerciële bloedbank, falliet. Particulieren konden daar hun eigen bloed laten invriezen, zodat zij bij transfusie niet aangewezen zouden zijn op dat van een ander. Volgens de Federatie van Nederlandse Rode Kruis Bloedbanken maakte Cell Safe misbruik van de huidige angst voor aids. Nu voeren wij geen pleidooi voor een commerciële bloedbank. Het Rode Kruis beweerde echter, dat het geen enkele zin heeft om eigen bloed te laten invriezen, omdat er na invoering van de aidstest vrijwel geen risico van besmetting met aids meer zou bestaan. Wij zijn —nu er twee mensen door transfusie met aids besmet zijn— zo vrij om op deze bewering van het Rode Kruis het etiket "ongegrond optimisme" te plakken.

Het probleem voor de bloedbanken is, dat gedurende enkele maanden na de besmetting met aids, het virus nog niet aantoonbaar is. Het is te hopen dat de medische wetenschap het juiste inzicht mag ontvangen om in deze lacune te voorzien. Zij moet daar hard aan werken. Andere middelen —zoals de vraag of de aankomende bloeddonor bij de risicogroep behoort— kunnen stellig helpen het risico te verkleinen.

Het wordt bovendien hoog tijd, dat wij in Nederland de voortdurend volgehouden discussie over discriminatie van die "arme homo's" nu eindelijk eens beëindigen. De Evangelische Kerk in Duitsland (EKD) heeft in haar hedenmiddag uitgegeven verklaring over "groter seksueel verantwoordelijkheidgevoel" een opmerking gemaakt, die de discussie over discriminatie een heel andere richting zou kunnen geven. Die opmerking is, dat aids-patiënten de plicht hebben om gezonde mensen te beschermen. En de verklaring van de EKD verbindt daaraan de conclusie dat ie-, ï der die zich „waarschijnlijk" met het aids-virus besmet weet, om ethische redenen verplicht is mee te werken aan een test, ook al Is dat wettelijk niet verplicht. Dat is andere taal dan die van het COC!

 Vanuit deze gezichtshoek is ook de aanzienlijke "onderrapportage" van aids-patiënten door artsen, zoals deze in de achterliggende dagen aan het licht kwam, een kwalijke zaak. Als mensen uit de risico-groep de plicht hebben gezonde mensen te beschermen, dan geldt dit des te meer de arts die bij iemand aids constateert. Al bestaat er dan geen officiële registratieplicht.

De EKD verklaarde zich ondertussen wel tegen het isolement van aids-patiënten. Onwillekeurig gaan de gedachten dan terug naar de oudtestamentische, volstrekte afzondering van melaatsen. De Heere Jezus Christus, van wie geprofeteerd werd dat „de straf die ons de vrede aanbrengt" op Hem was, heeft dat isolement doorbroken. Hij was met innerlijke ontferming bewogen, al wist Hij de oorzaak. Hij bemoeide zich met hen naar lichaam en ziel. Wij mogen er ons in ons gedrag aan spiegelen.

Franssen, lid van de Tweede Kamer voor de VVD, heeft naar aanleiding van het bericht over de "onderrapportage" vragen gesteld aan staatssecretaris Dees. Franssen vraagt of Dees bereid is de vrijwillige aidsregistratie om te zetten in een verplichte registratie. Wij zien met bijzondere belangstelling uit naar Dees' antwoord

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 juli 1988

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Twee te veel

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 juli 1988

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken