Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Verkoop van beleid

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Verkoop van beleid

Commentaar

3 minuten leestijd

Het onderwijsbeleid van minister Deetman werd de afgelopen zes jaren gekenmerkt door twee speerpunten. Het ene speerpunt is vernieuwing van het onderwijs, zowel qua inhoud als structuur, en verandering van de relatie tussen departement en school. Daarbij legde deze bewindsman terecht veel nadruk op de noodzaak van het vastleggen van deze vernieuwing en verandering in wet- en regelgeving.

Het andere speerpunt is het meedoen van onderwijs in de noodzakelijke bezuinigingen om de uit de hand gelopen overheidsuitgaven weer beheersbaar te maken. Loyaal en royaal heeft Deetman als lid van de twee kabinetten-Lubbers zijn aandeel geleverd. Daarbij kwam soms iets naar buiten van zijn strijd in het kabinet om onderwijs zoveel mogelijk te ontzien.

Ingewijden roemen om het hardst, voorzover ze niet verplicht zijn om uit het oogpunt van belangenbehartiging anders te praten, de daadkracht van deze bewindsman. Zelfs wordt in de wandelgangen erkend dat Deetman wel degelijk over een visie op onderwijs beschikt. De door hem getroffen bezuinigingen konden regelmatig rekenen op steun van de coalitiefracties in de Tweede kamer.

Maar hoe komt het dan toch dat deze minister als de impopulairste bewindsman van het kabinet te boek staat? Hoe komt het dat de beeldvorming van hem en zijn beleid en daarmee tegelijk van het onderwijs en de werkers in het onderwijs zo slecht is? Komt dat omdat er alleen maar kwaadwillende journalisten zijn, die pertinent weigeren ook maar iets goeds over deze bewindsman te schrijven of te zeggen?

Dat laatste is een al te simpele voorstelling van zaken. Het probleem is in hoofdzaak te herleiden tot de slechte manier waarop het onderwijsbeleid wordt verkocht. Terecht werd gisteren in het kamerdebat over de onderwijsbegroting 1989 daar aandacht aan besteed. In feite deugt er niet veel van de voorlichting op het ministerie van onderwijs.

Er is onvoldoende aandacht voor de presentatie van de beleids- of bezuinigingsvoorstellen. Onvoldoende is en wordt gereageerd op de soms ontoelaatbare manier waarop onderwijsbonden en studenten de minister bekladden. De bewindslieden laten zich keer op keer 'inpakken' door bonden en actiegroepen. De VVD'er Franssen citeerde gisteren met instemming zijn CDA-collega Van der Camp, dat de verkoop van het beleid de zwakke schakel is in de activiteiten van het ministerie. De voorlichting loopt achter de feiten aan of is niet terzake. Deze kritiek mag minister Deetman zich best aantrekken.

Het is eigenlijk tragisch dat de minister op deze manier, door een gebrekkige voorlichting, het slachtoffer wordt van z'n eigen beleid. Want door de slechte beeldvorming verspeelt de bewindsman zijn gezag, niet alleen in het land maar ook in het parlement. Een gevolg daarvan is weer dat zijn voorstellen extra kritisch worden bekeken.

Als alles goed gaat heeft Deetman nog twee jaar voor de boeg als minister van onderwijs. Die zou hij moeten benutten om zijn beleid, uiteraard binnen ethische grenzen, beter te verkopen. Dat is niet alleen goed voor z'n eigen beeldvorming. Dat is ook en bovenal goed voor het totale onderwijsveld. Want ook het imago van de school en van de leerkracht leed in de achterliggende jaren onder de slechte verkoop van het onderwijsbeleid.

Mogelijk komt er dan nog eens een tijd waarin de samenleving weer de juiste waardering opbrengt voor het onderwijs. Een tijd waarin minister Deetman wordt gekarakteriseerd als een hardwerkende minister van onderwijs, wiens beleid getuigt van visie, maar die overigens ook niet'schroomt om pijnlijke maatregelen te treffen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 14 december 1988

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Verkoop van beleid

Bekijk de hele uitgave van woensdag 14 december 1988

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken