Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Oliebollen eten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Oliebollen eten

6 minuten leestijd

Marnix heeft het druk. Steeds mag hij de boodschappen die mama pakt in het wagentje aoen. En hij bekijkt de boodschappen ook nog goed. Hij ziet koffie, suiker, melk en nog veel meer.

„Wat is dit, mama, is dit voor pannekoeken?" vraagt hij opeens. Mama lacht. Ze zegt: „Bijna goed geraden, Marnix. Het is voor oliebollen".

Oliebollen? Wat zijn dat voor dingen ? Marnix wordt nieuwsgierig. „Wacht maar", zegt mama. „Vanmiddag zul je ze wel zien en proeven. Dan weet jij wat oliebollen zijn". Vanmiddag? O, dat is leuk. 's Middags zit hij op een stoel naar mama te kijken. Mama maakt beslag van melk, meel, rozijnen en eieren. Wat gek zeg, het beslag staat in een emmer bij de kachel. Er komt een doek overheen. Waarom moet dat? Mama vertelt dat het beslag gaat rijzen bij de warme kachel. Marnix mag na een hele poos kijken of het beslag al gegroeid is. O ja, kijk uit! Het beslag zit tegen de doek aan. „Mama, kom vlug kijken, het beslag is stout", zegt Marnix.

Daar komt mama. Ze heeft een grote lepel bij zich, daar roert ze mee in de emmer. Plof, het beslag zakt in elkaar.

Marnix vindt het maar raar. Eerst moet het beslag groeien en dan ploft het weer in elkaar. Mama zegt dat de oliebollen zo nog lekkerder worden. Zij doet olie in een grote pan. Die olie wordt heel, héél heet. Voorzichtig gooit mama met twee lepels een beetje beslag in de olie. Marnix wil kijken wat er met het beslag gebeurt. Maar dat kan niet, dat is veel te gevaarlijk! Daar komen Okko en Hermen ook in de keuken. Zij willen ook graag kijken... en natuurlijk proeven!

Als de eerste oliebollen op de schaal liggen, wil iedereen er meteen een opeten. Dat mag, ze mogen ook nog een tweede. Maar dan is het afgelopen... „Vooruit, naar de schuur, het is hier veel te gevaarlijk met zulke ondeugende boeven erbij", zegt mama.

Okko, Hermen en Marnix trekken hun overalls aan. En ze gaan naar de schuur. Okko heeft een bakje in zijn handen. In dat bakje zitten drie oliebollen. Die zijn voor papa. Dat bakje verstoppen ze bij een raam. Dan lopen ze naar papa. Ze vertellen dat mama aan het oliebollen bakken is. „Ik weet het", zegt papa. „Mama bakt oliebollen omdat het oudejaarsdag is. Morgen begint het nieuwe jaar". Hermen vraagt: „Mogen we straks veel oliebollen eten?" „Ja", zegt papa. „Bij het koffiedrinken straks en morgen weer, morgen heel veel". „Ha, fijn", roept Okko. „Er moet iedere dag een nieuw jaar komen. Dan krijgen we iedere dag oliebollen, lekker".

„Ja, lekker is het wel", zegt papa. „Maar wat zullen we dan gauw oud zijn zeg, als er iedere dag alweer een nieuw jaar komt". „We hebben oliebollen voor papa meegenomen", vertelt Hermen, „maar wij hebben ze lekker verstopt. Papa moet ze zelf opzoeken".

Nou, dat wil papa wel. Hij steekt zijn neus in de lucht en snuift heel diep. Waar zijn de oliebollen? Het duurt niet lang voordat papa de oliebollen vindt, want Okko en Hermen roepen steeds „héét, héét", als papa dichterbij komt. Okko, Hermen en Marnix kijken een beetje jaloers als papa de oliebollen opeet! Maar dat is echt niet nodig. Zij krijgen straks nog veel meer.

Eindelijk is het avond geworden. Okko ligt op bed. En Marnix. En Hermen ook. Iedereen heeft oliebollen gehad. Genoeg oliebollen. Maar wat is dat nu?

Hermen, wat is er? Wat wil je, Hermen? Jij moet toch slapen? Kijk, Hermen gaat zo maar uit zijn bed. Hij loopt op zijn tenen naar de deur. Hij staat stil... Hij luistert... Hoort hij papa en mama? Nee, het is stil. Papa en mama zijn in de kamer.

Piep... piep... stilletjes doet Hermen de deur open. Hij sluipt zachtjes naar de keuken. In de keuken doet hij de kelderdeur open. Ja kijk...! Daar staat een grote schaal. En in die schaal? Daar liggen oliebollen. Mmm... lekker. Hermen steekt zijn hand uit en... O, o, wat ondeugend! Hij pakt... één... twee... drie... vier oliebollen! Die neemt hij mee naar zijn slaapkamer, stiekem!

Als hij weer in zijn bed ligt, eet hij ze op. Alle vier! Wat is zijn maag nu vol. Vol met oliebollen. Hermen draait zich nu op zijn buik. Hij wil slapen. Maar... het slapen wil niet. Hij blijft maar steeds wakker. Dat komt omdat zijn buik zo raar doet. Het is net alsof zijn maag steeds draait. Oei, oei, wat doet zijn maag raar. Hermen gaat rechtop in zijn bed zitten. O wee, o wee. Hermen moet opeens overgeven! Overgeven in bed. Bah... bah, wat vies.

Wat voelt hij zich ziek. Hij huilt en hij roept: „Mama, mama!". Bah, zijn pyjama is vies en zijn

Dan wordt het weer donker. En stil. Hermen probeert te slapen. Maar het lukt alwéér niet. Doet zijn buik nog zeer? O nee, dat niet, dat helemaal niet.

Maar Hermen moet steeds denken. Denken aan de oliebollen die hij gepakt heeft. Dat was stout. Dat weet hij wel. Mama denkt dat hij lief is. maar hij is niet lief, hij is stout! Daarom kan hij niet slapen. Daarom huilt hij. Hij huilt steeds harder.

Mama hoort het opeens. Ze schrikt ervan. Heeft Hermen voor de tweede keer overgegeven? Vlug loopt ze naar Hermens slaapkamer. Ze vraagt: „Wat is er Hermen?" Hermen huilt, hij zegt: „Ik... ben... stout... geweest!" „Stout geweest? Wat dan?" „Ik heb oliebollen gepakt", zegt Hermen, „vier oliebollen".

„Oooh", zegt mama. „Oooh, nu begrijp ik het. En daarom moest jij overgeven, ooh!" Nu kijkt ze niet vriendelijk meer. Nu kijkt ze boos. dekbed is vies. Weer roept hij: „Mama!"

Hermen ziet het. Hij zegt: „Ik vind het zo erg, ik doe het niet weer, mama. Ik wil niet meer stout zijn".

Daar komt mama. Zij schrikt erg. Ze zegt: „Och, arme Hermen. Heb je te veel oliebollen gehad? Arme kerel. Ik zal je direct helpen". Snel roept ze papa. Samen helpen ze Hermen. Hermen wordt gewassen. Hij krijgt een schone pyjama en een schoon dekbed. „Zo", zeggen papa en mama. „Ga je nu weer slapen, lieve Hermen?" En ze geven hem een dikke kus.

„Gelukkig", zegt mama. „Daar ben ik blij om. Want stiekem oliebollen pakken is eigenlijk stelen. Dan ben je nu weer mijn lieve jongen. Kun je nu weer lekker slapen?"

„Ja", zegt Hermen, „nu wel". En hij geeft mama een kus. Hij kruipt diep weg, diep onder zijn dekbed. Alleen z'n haar kun je nog zien. Welterusten Hermen.

lomgpm\

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 december 1988

Reformatorisch Dagblad | 58 Pagina's

Oliebollen eten

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 december 1988

Reformatorisch Dagblad | 58 Pagina's

PDF Bekijken