Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Swapo preekt voor even de passie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Swapo preekt voor even de passie

13 minuten leestijd

WINDHOEK - Toen de Indiase generaal Dewan PremChand eind vorige week als hoofd van de VN-vredesmacht voor Namibië in Windiioek arriveerde, werd hij niet alleen opgewacht door een groot aantal militaire en burgerautoriteiten. Duizenden sympathisanten van de Swapo waren op de been om de generaal onmiddellijk een voorproefje te geven van de dominerende rol die de terreurbeweging zichzelf heeft toegedacht.

Kenners van het land zeggen onomwonden dat de Swapo de voorgenomen verkiezingen glansrijk gaat winnen en zelfs de vereiste twee derde meerderheid zal halen. Anderen twijfelen daaraan. De twee derde meerderheid is nodig voor het vormen van een regering van een onafhankelijk Namibië.

Swapo-Ieider Sam Nujoma zelf twijfelt er geenszins aan of hij de macht in handen krijgt. Lukt het niet via de verkiezingen, dan lukt het wel door geweld. Zijn redenering is eigenlijjc heel eenvoudig: De Swapo heeft twintig jaar als enige organisatie tegen de Zuidafrikaanse bezetting gevochten en daarom is het logisch dat zij straks de dienst gaat uitmaken.

Nujoma heeft tot voor kort steeds gezegd dat hij de guerrilla zal voortzetten als de Swapo de verkiezingen verliest, een typisch marxistische tactiek om de kiezers (die de Swapo niet ondersteunen, maar wèl de oorlog moe zijn) te dwingen hun stem toch op de Swapo uit te brengen. Op dit moment zijn heel wat Namibische burgers liever rood dan dood.

Typerend

Het is trouwens tj^Derend voor een Afrikaanse 'bevrijdingsbeweging', die gedwongen wordt deel te nemen aan de democratie, om vlak voor de verkiezingen alle intimidatie achterwege te laten en zich voor te doen als de meest democratische partij die ooit heeft bestaan. Zo ook de Swapo: Sam Nujoma preekt voor wie het maar wil horen, de

===================================

1 Samenstelling van bevolking
Ovambo                      500.000

Kavango                       95.000 

Herero                          76.000

Damara                        76.000

blank                            76.000

Nama                            49.000

kleurling                        42.000

Oostcaprivl                    39.000

Bosjesmannen               30.000 

Rehoboth-Baster            25.000

Tswara                            7.000

anderen                         13.000

Totaal:                       1.028.000

========================================

 passie. Het vervelende is dat de Namibiërs bij dit alles niet op hun kippen passen.

De bevolking telt naar schatting anderhalf miljoen zielen. Namibië kent elf verschillende bevolkingsgroepen en meer dan twintig verschillende politieke partijen. Men zou kunnen zeggen dat die verdeeldheid moedwillig is aangewakkerd door de Zuidafrikaanse regering, onder het motto: Verdeel en heers. Men zou met evenveel recht kunnen beweren dat de Zuidafrikaanse regering erkent dat er van een homogene bevolking geen sprake is en van een eenheidsstaat met één regering dus geen sprake kan zijn.

Het is immers een feit dat de Ovambo's in het noorden geen enkele overeenkomst vertonen met de Rehoboth-Basters ten zuiden van Windhoek, die op hun beurt niets hebben uit te staan met de Bosjesmannen of de Damara's, terwijl de blanken onderling slechts hun huidskleur gemeen hebben omdat zij een mengelmoes vormen van Afrikaners, Engelsen en Duitsers. Ga er maar aanstaan. De samenstelling van de Namibische bevolking is zo mogelijk nog ingewikkelder dan die van Zuid-Afrika zelf.

Scepter

Daarom heeft Pretoria enkele jaren geleden bepaald dat elke bevolkingsgroep op het tweede regeringsvlak een eigen overheid dient te krijgen. De nationale regering moest een afspiegeling zijn van de totale bevolking. Het laatste woord had echter de Zuidafrikaanse regering via haar vertegenwoordiger in Windhoek, de zogeheten administrateur-generaal.

Zes van de grootste partijen namen op deze manier zitting in het "Tintenpalast" in Windhoek, de officiële regeringszetel. Vier van deze partijen zijn voorstanders van een multi-raciale regering, waarbij het tweede regeringsvlak, de plaatselijke groepsoverheden, dient te worden afgeschaft. Maar twee van de regeringspartijen hebben dit altijd weten te blokkeren.

Deze twee dwarsliggers zijn de blanke Nationale Partij van Zuidwest-Afrika en de Vrije Democratische Partij van de Rehoboth-Basters. Beide partijen eisen dat Namibië wordt opgedeeld in onafhankelijke staten, thuislanden, waar elke groep vrijelijk de scepter zwaait. Zij willen een apartheidsbeleid.

De Swapo spreekt daarentegen over een eenheidsstaat en negeert willens en wetens de verscheidenheid van de Namibische bevolking, zoals een marxistische partij betaamt. (Overigens lijkt het erop dat wat dit punt betreft, Sam Nujoma geen kennis draagt van hetgeen er zich op dit moment op het vlak van ontluikend nationalisme in de verschillende Sowjetrepublieken afspeelt). De Swapo is de partij van het volk, sterker nog: de Swapo is het volk van Namibië, zo staat geschreven in de partij beginselen.

Strafkampen

In de praktijk is het echter zo, dat de Swapo een typische Ovambo-partij is. Geen enkele nietOvambo heeft een positie van betekenis in de partij hiërarchie. Slechts een enkele blanke mag opklimmen in het Swapo-kader, maar dat moet ten koste van de Ovambo's gaan.

Wie tegen de dominante rol van de Ovambo's protesteert, krijgt te maken met de harde partijdiscipline. De Swapo bezit in Angola ettelijke strafkampen waar dissidenten worden opgesloten. Om aan die opsluiting een legaal tintje te geven, worden deze mensen gedoodverfd als Zuidafrikaanse spionnen.

Dit heeft het bijkomende voordeel dat zulke mensen zonder risico gemarteld en vermoord kunnen worden. Zuidafrikanen zijn in Afrika immers vogelvrij. Er zijn honderden gevallen bekend van dissidente Swapo-leden die niet tot de Ovambo's behoorden en zogenaamd als spionnen zijn geëxecuteerd. Hun namen zijn verschaft aan de Verenigde Naties, die zich echter nimmer het lot van deze ongelukkigen hebben aangetrokken.

De Swapo, zo is algemeen bekend, wordt door de VN beschouwd als de enige wettige vertegenwoordiger van het Namibische volk, een positie die de Swapo straks bij de stembussen (die door VN-soldaten bewaakt zullen worden) grote voordelen zal brengen.

Zuid-Afrika had gehoopt dat met het instellen van een multi-raciale en multi-etnische regering, vier jaar geleden, de verschillende poHtieke partijen naar elkaar toe zouden groeien, om uiteindelijk een goed tegenwicht voor de Swapo te vormen.

Kop in het zand

Het mocht niet zo zijn. Er zijn wat allianties ontstaan, er zijn over en weer toezeggingen tot samenwerking gedaan, het is soms gelukt twee of drie partijtjes aaneen te smeden, maar het zou sterk overdreven zijn om te zeggen dat de Swapo straks bij de stembus wordt geconfronteerd met een hechte oppositie.

Integendeel, het is net alsof veel Namibische politici de kop in het ruimschoots voorhanden zand hebben gestoken om maar niet te hoeven letten op de grote aanhang van de Swapo. Sam Nujoma kraait op het moment alleen maar mooie woorden en slogans. Van alle communistische retoriek waarvan hij zich altijd vrijelijk heeft bediend, is nauwelijks meer iets te horen.

Nationalisering van de industrie? Nou, daar denkt de Swapo heus niet aan. Zult u een parlementaire oppositie toestaan, mijnheer Nujoma? Wis en waarachtig, want ik geloof in de democratie, zegt de man zonder te blozen, ook al heeft hij alle democratische pogingen in zijn eigen partij om het partijbestuur te wijzigen, bloedig onderdrukt. Een eenpartijstaat voor Namibië? Geenszins, zegt Nujoma, die in het verleden altijd heeft beweerd dat deze staatsvorm voor Afrika de beste is.

In 1976 had de Swapo alvast een grondwet voor een onafhankelijk Namibië opgesteld. Daarin staat het heel duidelijk: „Alle vormen Mariental : Spoorweg 300 van kapitalistische overheersing dienen te verdwijnen, terwijl de imperialistische staatsvorm in Namibië van de ene dag op de andere dient te veranderen in een „echte socialistische democratie"". Die grondwet is nooit gewijzigd.

Radicale jongeren

Ergens, verborgen tussen allerlei andere berichten, verscheen onlangs het nieuws dat Sam Nujoma een leger van 4000 jonge radicalen heeft klaarstaan om de Namibische kiezer straks „van advies te dienen". Deze jongeren zijn op de beruchte indoctrinatie-instituten van Cuba's dictator Fidel Castro klaargestoomd voor de politieke rol die zij straks in Namibië moeten spelen.

Deze jongeren zijn volkomen geradicaliseerde marxisten, die van jongsaf aan in de communistische leer zijn grootgebracht. De Swapo heeft er de laatste veertien jaar een gewoonte van gemaakt om hele scholen uit het noorden van Namibië naar Angola te ontvoeren. De slechtere leerlingen werden bij de strijdkrachten ingelijfd. De pienteren werden overgebracht naar Cuba.

In juli, als de verkiezingscampagne van start gaat, zullen deze jongeren op de Namibische bevolking worden losgelaten. De Swapo maakt een uitstekend georganiseerde indruk, vooral in vergelijking met het gestuntel van de andere partijen van Namibië. Swapo's verkiezingsboodschap is simpel: De macht aan het volk en Namibië is van ons!

De vraag is niet welke partij de verkiezingen gaat winnen. Het is alleen nog de vraag of de Swapo erin slaagt een twee derde meerderheid in de constitutionele vergadering te behalen. Slaagt de Swapo daar niet in, dan rijst er een andere, grote vraag: Wie houdt de Swapo tegen, wanneer de beweging naar de macht grijpt? De VN zullen het gezien de partijdigheid van die organisatie niet doen. Maar Zuid-Afrika ook niet. Pretoria is dolblij dat het geldverslindende Namibische avontuur ten einde loopt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 maart 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Swapo preekt voor even de passie

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 maart 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken