Bekijk het origineel

Delftse kinderen vol verhalen over bezoek aan Hongaars kindertehuis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Delftse kinderen vol verhalen over bezoek aan Hongaars kindertehuis

In Örbottyan schillen ze met de hand voor 200 personen aardappels...

5 minuten leestijd

DELFT - Het zal je maar gebeuren: straten vegen, auto's wassen, kaarten verkopen en als beloning een reis naar... Hongarije. TIen kinderen uit Delft beleefden het. Of ze veel te vertellen hebben? Nou en of. „Jongens, we praten tot kwart over twaalf, want we hebben dictee en topo...". Dat ging niet door, maar stof tot praten hadden ze genoeg daar in Delft.

De kinderen van de Delftse reformatorische basisscholen Wilhelmus van Nassouwe en Maarten Luther hebben geld bij elkaar gebracht voor een reformatorisch kindertehuis in Örbottyan, een plaats in Hongarije. De tien kinderen die het meeste geld opgehaald hadden, mochten op uitnodiging van de Stichting Hulp Oost-Europa het doel van de actie bezoeken. De gelukkigen waren Daniël (10 jaar). Cornel (10 jaar). Maarten- (9 jaar). Sjaak (12 jaar). Marleen (9 jaar), Sylvia (11 jaar), Francien (12 jaar), Leon (11 jaar). Leen (10 jaar) en Marielle (10 jaar).

Klusjes

Delft is vast een blinkend, schoon stadje geworden. De kinderen van de twee reformatorische basisscholen zijn ijverig bezig geweest: straten werden geveegd, auto's gewassen, de vaat werd gedaan en allerlei andere klusjes werden geklaard. Dat deden ze niet voor niets. Voor wat hoort wat tenslotte. Maar het verdfende geld gebruikten de kinderen niet om hun zakgeld aan te vullen. Nee, door middel van dat geld wordt een stukje naastenliefde betoond. Er werd ook een sponsorloop georganiseerd. Anderen waren druk met de verkoop van kaarten. En dat allemaal voor het kindertehuis in Örbottyan.

Marleen: „We hebben er dia's van gezien. Het zag er heel slecht uit". Volgens Leen is de meester een paar keer in Hongarije geweest. Maar niet bij het kindertehuis. „Maar", zegt Leon, „ds. De Reuver is er wel geweest".

Vrijdag voor Pinksteren was het zover. Tien Delftse kinderen en vier volwassenen (de directeur T.'van Nieuwkoop van de Wilhelmus van Nassouweschool en zijn vrouw, en de ouders van Sjaak en Maarten van der Sar) stapten in een camper en een busje. Een aanhangwagen zat vol speelgoed, bestemd voor de gehandicapte kinderen in het kindertehuis. De reis duurde twee dagen. Erdliget was de tijdelijke verblijfplaats.

Spelletjes

De Hollandse kinderen zijn op Hongaarse scholen wezen kijken. De plaatselijke, Hongaarse predikant (hij spreekt redelijk Nederlands) was hun vertaler. „Het was voor het eerst dat deze dominee op de school mocht komen waar zijn eigen kinderen op zitten. Daar was aan de overheid toestemming voor gevraagd", vertelt mevrouw Van der Sar. De scholen in Hongarije zijn allemaal openbaar. Godsdienstles krijgen de kinderen niet. Het komt voor dat kinderen van christenen geplaagd worden. Vooral de kinderen van de dominee. Maar dat wordt de laatste tijd gelukkig wat minder.

Op de Hongaarse scholen wordt als taal alleen Russisch gegeven. Het Engels en Duits dat sommige kinderen (een beetje) kunnen spreken, hebben ze thuis geleerd. Cornel: „Toch hebben we samen spelletjes gedaan. Dat was juist zo leuk: spelletjes verzinnen waar je niet bij hoeft te praten". Marielle kon met sommige kinderen een beetje Engels praten. Ze vertelt ook over het concert dat de Hongaarse kinderen voor hen gaven. „Ze zijn daar allemaal heel muzikaal".

Vriendjes

Hebben ze ook vriendjes en vriendinnetjes gekregen in Hongarije? Sommige kinderen beginnen te grinniken en kijken naar Svlvia. die een kleur krijgt. „Sylvia heeft een vriendje, hoe heet-ie ook alweer...", roept iemand. Tja, Hongaarse namen onthoud je nu eenmaal moeilijker dan Nederlandse. Toch hebben sommigen wat Hongaarse woordjes geleerd. „Kussemen" betekent „dank u wel", „igen" is „ja" en „nem" is „nee".

Francien vertelt dat ze schrijft met een Hongaars kind. „In het Duits. Mijn buurvrouw vertaalt de brieven".

Sommige Hongaarse kinderen zagen er „een beetje ouderwets" uit, anderen heel modern. „Er was er zelfs een met collegeschoenen", zegt Maarten. „We kregen van de kinde

's Avonds is de groep in Boedapest wezen kijken. Marielle: „Dat was heel mooi. Alles was verlicht". „We hebben ook het vrijheidsbeeld gezien", vertelt Francien. „Dat hebben de Russen er neergezet". „Ja, de Russen hebben de Hongaren bevrijd. Maar ze zijn vergeten weg te gaan", mompelt Sjaak.

Kindertehuis

's Woensdags hebben de kinderen het kindertehuis bezocht. Daar werd symbolisch een bedrag van ruim 13.000 gulden overhandigd. Ook brachten ze dekens, levensmiddelen en speelgoed. Maarten: „De kinderen waren er heel blij mee. En de directrice ook". De directrice is een heel lieve mevrouw. „Een echte moederfiguur", zegt mevrouw Van der Sar. Ze vertelt ook van een meisje dat een pop pakte, die ze tegen zich aan drukte. „Het was heel ontroerend".

In het tehuis wonen 170 lichttot zwaargehandicapte kinderen. Het gebouw ziet er heel slecht uit. Er staan wel twintig bedden tegen elkaar geschoven op een klein zaaltje. De wc"s zijn er zo slecht, dat de Hollandse bezoekers ze niet eens mochten zien. De mensen vinden het heel erg dat de sanitaire voorzieningen zo slecht zijn. Er zijn relatief maar weinig verzorgers in het tehuis. Ze werken van 's morgens vroej tot 's avonds laat, voor maai 200 gulden per maand. Mevrouw Van der Sar vertelt dal daar helemaal geleefd wordl vanuit de Bijbel. „Er wordt gelezen en geleerd uit de Bijbel, Iemand zong toen wij er waren uit volle borst Psalm 42. Er waren er die vertelden waarom ze belijdenis deden. Het maakte echt een heel diepe indruk op ons".

Boven de bedden van de gehandicapte kinderen hangen nu kleurige mobilen uit Nederland. „Die hebben we op school voor hen gemaakt", vertelt Sylvia.

Keuken

In de keuken van het kinder tehuis ziet het er wel even an ders uit dan in een moderne Hollandse keukens. Leen: „Ie dere dag moeten ze daar me de hand voor tweehonderd per sonen aardappels schillen er brood snijden...!" Dat is eer hele klus. Daarom is het de be doeling dat er in Nederlanc voor het opgehaalde geld goedt keukenapparatuur gekoch wordt, die dan naar Hongarije gebracht wordt. Daar zullen ze in het kindertehuis heel dankbaar voor zijn. Enneh... als ji soms eens moppert omdat je thuis de afwas moet doen. denk dan maar aan dat tehuis ir Hongarije. Daar hebben ze eer vaat van tweehonderd personen...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 12 juni 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Delftse kinderen vol verhalen over bezoek aan Hongaars kindertehuis

Bekijk de hele uitgave van maandag 12 juni 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken