Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Eigen rechter 'spelen'

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Eigen rechter 'spelen'

4 minuten leestijd

Vijf mensen die verantwoordelijk geacht worden voor het mishandelen en vernederen van een homoseksuele man zijn door de Haagse rechtbank veroordeeld tot betaling van een bedrag van circa 80.000 gulden. Na de mishandeling —in 1983— is de man ergens naakt langs de kant van de weg neergezet. Niemand mag ons ervan verdenken dat wij homoseksualiteit goedkeuren. Het in praktijk brengen ervan Is zonde. Maar de ene burger mag de andere niet zomaar zonder enige vorm van proces mishandelen. Als leder eigen rechter gaat spelen, dan wordt het een chaos in ons land. 

Eigen rechter spelen is geen mens vreemd. Binnen.de gereformeerde gezindte heerst een vrij sterk rechtsbesef. Dat hangt wellicht samen met de prediking. Juist als wij dan zien dat —zo zegt de Bijbel dat immers— „de waarheid struikelt op de straten", jeuken onze handen om het kwaad op eigen houtje de baas te worden. Deze of gene misdadiger — „Ze moesten hem dit of dat doen", zeggen wij dan.
Meestal gaat het ons dan echter niet meer om het heil van de samenleving en van de kwaaddoener, ons 'slachtoffer'. Wraakgevoelens, hoogmoed of sadisme spelen vaak een grotere rol dan een absoluut rechtvaardige vergelding waarvan God ons spreekt in Zijn Woord.
Het recht en de bescherming van de individuele mens moeten gehandhaafd worden, maar door bevoegde instanties. Het is dan ook goed dat enkele jaren geleden de drie initiatiefnemers strafrechtelijk vervolgd zijn. In 1985 spande de mishandelde man echter ook nog een civiele procedure aan, waarvan de uitspraak gisteren openbaar werd. In die uitspraak is ook de caféhouder betrokken in wiens bedrijf een deel van de mishandeling heeft plaatsgehad. Ook hij moet zijn deel van de schadevergoeding betalen.
De caféhouder wordt verweten dat hij niets heeft gedaan om het slachtoffer te helpen. Hij heeft zelfs niet de politie opgebeld. Hij wordt in het vonnis zelfs voor alle gebeurtenissen verantwoordelijk gesteld, ook voor de dingen die buiten zijn café plaats hadden.
Nu de caféhouder smartengeld moet betalen voor mishandeling en vernedering waarvan hij zelf slechts gedeeltelijk getuige was, waaraan hij zelf ook niet persoonlijk deelnam, rijst wel de vraag: Waar ligt de grens van mogelijke medeverantwoordelijkheid?
Het lijkt erop dat die grens mede afhankelijk is van de maatschappelijke geaccepteerdheid van een zaak als homoseksualiteit. Zou de caféhouder ook medeverantwoordelijk gesteld zijn als de mishandeling en vernedering niet een homoseksueel betroffen had, maar een christen die zijn medemensen aansprak met het oog op drank en vloeken? 
Dat is zeer de vraag. Want voor zover de raadsman van het slachtoffer wist, is het voor het eerst dat een uitbater van een horecagelegenheid aansprakelijk is gesteld omdat hij niets tegen de misdadige handelingen heeft ondernomen.
Het lijkt erop dat de vraag of iets vernederend is, mede bepaald wordt door de 'maatstaf van de publieke opinie. Homoseksuelen maken zo veel kabaal in onze samenleving, dat het lijkt of zij de dienst uitmaken. Zo kan het gebeuren dat een predikant bang is om homoseksuelen die zichzelf (tegen de afspraak in) toegang verschaffen tot de avondmaalstafel, een strobreed in de weg te leggen.

Anderzijds kan het gebeuren dat 'ouderwetse' ouders vernederd worden als een minderjarig kind van huls wegloopt en zich met hulp van door de overheid gesubsidieerde instellingen aan hun ouderlijk opzicht onttrekt. Dat zo'n kind in een milieu terechtkomt waar homoseksualiteit en een vrije moraal hoog staan aangeschreven, dat het in het oog van de ouders geestelijk mishandeld wordt, schijnt niet erg te zijn. Van smartengeld voor de ouders Is geen sprake.
Homoseksuelen vechten zo voor hun rechten, dat wij moeten denken dat mensen die deze zonde afkeuren, hen inderdaad vernederen. Daar ligt echter het begin niet. In het licht van Gods Woord vernedert een zondaar zichzelf. Anderen voltooien zijn vernedering slechts.
Helaas heeft dat Woord het niet meer voor het zeggen als maatstaf voor onze rechtspraak. Dan zouden ook praktiserende homoseksuelen onder het oordeel vallen. Een rechtbank die zich verzet tegen het eigen rechter spelen, maar die niet bij machte is zich te houden aan het Woord, speelt in feite ook zelf eigen rechter. Was het maar spel... Het leven is geen spelletje. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 23 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Eigen rechter 'spelen'

Bekijk de hele uitgave van woensdag 23 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken