Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Woestijnen dreigen weer te verdorren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Woestijnen dreigen weer te verdorren

Groei landbouw leidt tot uitputting ondergrondse watervoorraden

5 minuten leestijd

RIAAD - De Arabische-Golfstaten zullen de komende tien jaar gevaarlijke watertekorten hebben. De dunbevolkte staatjes hebben hun olierijkdom gebruikt om de woestijnen te plaveien met schitterende nieuwe steden en om duizenden hectares zand in weelderig groen bouwland te veranderen. Ze krijgen nu de rekening gepresenteerd in de vorm van watergebrek.

Saoedi-Arabië heeft de grootste problemen met water, vooral door de explosieve groei van het landbouwareaal. Daarmee is deze bloeiende woestijnstaat het slachtoffer van zijn eigen succes. De groei van de landbouw is een ongeëvenaard staaltje van ontwikkeling van deze schaarsbevolkte maar rijke woestijn.
In de afgelopen tien jaar heeft Riaad zich tot een belangrijke graanexporteur ontwikkeld. Naar verwachting zal in 1989 3 miljoen ton graan worden geproduceerd. Het land zelf gebruikt maar 800.000 ton per jaar. Op het gebied van groente en melkprodukten voorziet Saoedi-Arabië bijna geheel in de eigen behoeften.

Opdrogen

Maar nu drogen de ondiepe bronnen op die jarenlang water hebben geleverd. De boeren moeten steeds dieper boren. De kwaliteit van het water is bovendien zo slecht, dat corrosie de levensduur van de moderne irrigatiemiddelen halveert. En het water dat uit de fossiele ondergrondse voorraden wordt opgepompt, moet eerst gereinigd en gekoeld worden voordat het bruikbaar is voor de landbouw. Dat verhoogt de kosten aanmerkelijk.
De landbouw neemt 89 procent van het totale watergebruik van 20 miljard kubieke meter per jaar voor zijn rekening. Het huishoudelijk gebruik is niet meer dan 5 procent, terwijl de industrie nog minder nodig heeft. Ongeveer 88 procent van al het water dat Saoedi-Arabië gebruikt, komt uit de fossiele reservoirs. Door de grote vlucht die de landbouw heeft genomen wordt meer water aan deze fossiele bronnen onttrokken dan de natuur kan aanvullen.
Door over te gaan op irrigatie met druppelaars en sproeiers wordt al veel water bespaard vergeleken met de vroegere methode van irrigatie door het land te overstromen. Door de snelle groei van het areaal is die besparing echter al lang teniet gedaan.
In 1980 werd de ondergrondse watermassa op 337,5 miljard kubieke meter geschat. Uit kleinere en moeilijker te bereiken reservoirs kan ook nog 160 miljard kuub worden gehaald. Geologen achten het uiterst onwaarschijnlijk dat nog andere grote bronnen worden gevonden.

Optimistisch

Westerse geologen waarschuwen dat de ondergrondse watervoorraden beginnen op te raken, en dat de consumptie snel en drastisch moet afnemen. Als dat niet gebeurt, zal een miljoen hectare bouwland met graan 'en veevoer geheel verdrogen. „De gevolgen voor het huidige water- en landbouwbeleid kunnen ernstig zijn. De landbouw zoals die nu bestaat zal sterven", zegt een buitenlands rapport dat in Saoedi-Arabië is verschenen. Volgens dat rapport zal het land reeds in 1999 droog staan. In het gunstigste geval is er nog water tot het jaar 2006.

Bahrein

Maar niet alleen Saoedi-Arabië loopt gevaar. Het eilandje Bahrein, even buiten de Saoedische kust, is er ook ernstig aan toe. De 360.000 bewoners van Bahrein gebruiken momenteel per dag 267 miljoen liter water. In het jaar 2000 zal de behoefte tot 387 miljoen liter per dag zijn gestegen. Omdat er nu al tekorten zijn, mag in sommige delen van het eiland in de nacht,geen water meer worden gebruikt. Ambtenaren zeggen dat het ge- 5 bruik van grondwater onaanvaardbaar is toegenomen.
Bahrein krijgt zijn water voornamelijk uit dezelfde fossiele bron waaruit ook de Saoedi's hun dorst lessen. Eind 1989 (drie en een half jaar later dan gepland) komt het door Saoedie-Arabië gefinancierde bedrijf Al-Doer klaar, dat dagelijks 45 miljoen liter gaat leveren. Hierdoor neemt de totale waterproduktie niet toe, want uit de fossiele bron zal nu dagelijks 45 miljoen liter minder worden gepompt.

Ontzilten
Intussen doet Bahrein ook onderzoek naar de financiële haalbaarheid van twee nieuwe ontzfitingsbedrijven van elk 133 miljoen dollar. De bedrijven, die aan de noordwestkust bij Muharrgq en bij Budaiya moeten komen, hebben elk een capaciteit van 60 miljoen liter per dag. Een besluit zal pas in oktober worden genomen, omdat Bahrein nu geen geld heeft. Zelfs als in oktober het groene licht voor de bouw wordt gegeven, kunnen de Bahreini's geen zoet water van deze bedrijven drinken voor 1993.
De zes Arabische-Golfstaten kampen allemaal met deze problemen, en hebben uiteraard gelijksoortige oplossingen. Overal worden bedrijven voor de ontzilting van zeewater gebouwd. Deze maand kreeg het Nederlandse Delft Hydraulic een deel van de Nedeco-groep van consultants! opdracht van Oman om studie te doen naar de gevolgen voor het milieu van een nieuw te bouwen bedrijf voor ontzilting. Bahrein, Koeweit, Oman Saoedi-arabie, de Verenigde Arabische Emiraten en Qatar gebruiken samen 60 procent van al het op de wereld ontzilte zeewater.
Ontzilting is helaas een proces dat het water voor de landbouw veel te duur maakt. Een econoom heeft uitgerekend dat het water dat nodig is voor de produktie van een ton graan ongeveer 3500 dollar zou kosten.
Een ander nadeel van afhankelijkheid van onziltingsbedrijven is de kwetsbaarheid van de toevoer. In de Golfoorlog stuurde Iran saboteurs naar petrochemische bedrijven in de Arabische-Golfstaten. In oorlogstijd kan de verwoesting van een paar van deze waterbedrijven een eind aan het léven in de groenende woestijnen maken.

Import zoet water

Veel goedkoper dan zeewater ontzilten is het importeren van zoet water. Koeweit heeft onlangs met Irak afgesproken dat het water uit de Shatt alArab zal krijgen door middel van een 160 kilometer lange pijpleiding. Turkije is ook bezig de Golfstaten te interesseren voor een 'vredespijp' vanuit Turkije via Syrië en Irak naar de Golfstaten. De prijs van zulk water mag lager zijn, maar de toevoer van dit Turkse water door duizenden kilometers militair kwetsbare pijp maakt de economie van de Golfstaten nog veel afhankelijker van vreedzame omstandigheden dan de ontziltingsinstallaties.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 30 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Woestijnen dreigen weer te verdorren

Bekijk de hele uitgave van woensdag 30 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken