Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Van overlegtafel naar het slagveld?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Van overlegtafel naar het slagveld?

Vrees voor aanval Rode Khmer na mislukken Cambodja-conferentie

4 minuten leestijd

DEN HAAG — Na een maand moeizaam onderhandelen is de topconferentie in Parijs over Cambodja deze week uitgelopen op een complete mislukking. Alle pogingen van gastheer Frankrijk ten spijt, wilden de strijdende partijen uiteindelijk geen van alle water bij de wijn doen om een politieke oplossing te bereiken voor het al jaren slepende conflict. Nogal wat waarnemers vrezen dat de strijd zich nu helemaal zal verplaatsen van de onderhandelingstafel naar het slagveld en dat de gehate Rode Khmer dan zijn slag zal slaan.

Vraag is wel of de Rode Khmer in staat is zijn wil op te leggen in Cambodja zoals in de periode tussen april 1975 en januari 1979. Niemand gelooft verklaringen dat de communisten hun oude ideëen overboord hebben gezet, het kapitalisme aanvaarden, Sihanouk als leider accepteren en de uitslag van voorgenomen verkiezingen zullen eerbiedigen. Als Hun Sens onderminister van buitenlandse zaken Dith Munty gelijk krijgt, zou dat betekenen dat de Rode Khmer genoegen neemt met zijn uitschakeling. Dith voorspelde onlangs dat zijn regering bij verkiezingen 80 procent van de stemmen zou krijgen en de Rode Khmer geen enkele.
Met een geschatte sterkte van zo'n 30.000 tot 45.000 door de wol geverfde strijders, die door China zijn uitgerust met modern wapentuig zoals, bazooka's en mortieren, is de Rode Khmer veruit de sterkste van de drie verzetsbewegingen geweest.

De verzetslegertjes ivan prins Sihanouk en oudpremier Son Sann (die de derde verzetsfactie van de Witte Khmer aanvoert) zijn veel kleiner: zij tellen respectievelijk zo'n 20.000 en 10.000 strijders. Hun bewapening laat daarbij te wensen over, al heeft Washington pas!nog met het idee gespeeld de twee groeperingen van wapens te voorzien om ze te verleiden zich te los te maken van de Rode Khmer.

Toch zwakker

Vanuit vluchtelingenkampen langs de grens tussen Thailand en Cambodja voerden de communistische rebellen meest bliksemaanvallen uit in het land. De bevolking klaagt vooral over de mijnen die de Rode Khmer 's nachts overal en nergens achterlaat, waardoor dagelijks burgers verminkin-' gen oplopen; mensen zonder arm of been horen bij het straatbeeld in Cambodja. Deskundigen hebben echter het idee dat de communistische groepering, die achter de schermen nog steeds wordt geleid door Pol Pot (hoewel voor de buitenwacht Khieu Samphan de leider is), de laatste tijd toch zwakker is geworden. Er zijn volgens hen aanwijzingen dat er verwarring is ontstaan onder de aanhang van de Rode Khmer over de nieuwe, politieke koers die de leiders hebben uitgestippeld.

Moreel en discipline van de geharde strijders zouden daardoor te denken geven: sommigen van hen zouden zich schuldig hebben gemaakt aan overvallen op Thaise burgers en daardoor de tot nog toe goede verhouding met de Thaise regering op het spel hebben gezet. Een eenheid leed daarnaast onlangs een nederlaag tegen een gecombineerde Vietnamees-Cambodjaanse troepenmacht bij gevechten langs de Cambodjaans-Thaise grens.

Factor China

Onduidelijk is of China zijn belofte zal nakomen en de steun aan de Rode Khmer stopzetten na het vertrek van de Vietnamezen. Hier en daar wordt getwijfeld aan de oprechtheid van de. Chinezen na de val van partijleider Zhao Ziyang in de nasleep van het bloedbad in Peking op 3 en 4 juni. Zhao Ziyang leek bereid de Rode Khmer te laten vallen. Óf de conservatieve kliek die het nu in Peking voor het zeggen heeft dat ook wil, is nog maar de vraag. Minister van buitenlandse zaken Qian Qichen suggereerde begin augustus dat CWT' na het voorbeeld van andere, landen wil volgen als die hun wapensteun aan de Cambodjaanse partijen beëindigen.

Een Vietnamese woordvoerder zei gisteren in Parijs dat zijn land ondanks het echec in Parijs zich conform de afspraken volledig zal terugtrekken uit het land. De internationale gemeenschap een nieuwe volkerenmoord moeten voorkomen, zo zei hij, verwijzend naar eventuele pogingen van de Rode Khmer het verloren terrein te heroveren. Vietnam, zo voegde hij eraan toe, wil ook dat „internationale groeperingen" —een formulering die nu ineens de Verenigde Naties niet meer lijkt uit te sluiten— toezicht houden op de terugtrekking van de laatste Vietnamese militairen.

Vietnam echt weg?

Aan de bereidheid van de Vietnamezen om hun biezen te pakken en de Cambodjanen verder zelf hun boontjes te laten doppen/twijfelt eigenlijk niemand meer. De Vietnamezen staan zelf met de rug tegen de muur, omdat Moskou, Hanoi's belangrijkste geldschieter, niet langer wil opdraaien voor de tekorten op de Vietnamese begroting. Vorige week liet de Vietnamese minister van buitenlandse zaken, Nguyen Co Thach, echter de waarschuwing horen dat de Vietnamese troepen zouden terugkeren als de Cambodjaanse regering daarom zou vragen. Hij reageerde daarmee op uitlatingen van generaal Tie Banh, Cambodja's minister van defensie, dat de Vietnamese militairen wellicht nodig zullen zijn als de Rode Khmer een bedreiging vormt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Van overlegtafel naar het slagveld?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 augustus 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken