Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Nederlandse amfetamine zaait dood en verderf in West-Europa

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Nederlandse amfetamine zaait dood en verderf in West-Europa

Export van slopend stimulerend middel verloopt vrijwel ongehinderd

9 minuten leestijd

Nederlandse amfetamine vernietigt sinds de jaren zestig mensenlevens in Zweden. Dat land telt meer dan tienduizend verslaafden aan deze hard drug. Het stimulerendmiddel sloopt hun lichaam, leidt tot zinsbegoochelingen en uiteindelijk soms tot zelfmoord. In West-Europa is ons land de belangrijkste bron van amfetamine. Eenreportage in twee delen toont de nauwelijks gehinderde export van een produkt met onaanvaardbare risico's voor de volksgezondheid.

De drugsellende beslaat twee wanden. Vanaf honderden foto's staren mannen en vrouwen vreugdeloos het vertrek in. De doden zijn van de muur verwijderd en opgeborgen in een kastlade. „Zij was pas zeventien", zegt inspecteur Hans Strindlund bij het fotootje van een knap blond meisje. Een moment kijkt hij het portret met medelijden in de ogen. Dan legt hij het onwillig in de lade.

De Zweedse politieman heeft de diepten van de verslaving tot zijn werkterrein. In het centrum van Stockholm vervolgt hij aan het ho^fd van een kleine eenheid rechercheurs de straathandel in drugs. Hardnekkig weerstaat het illegale bedrijf de onafgebroken, maar evenzeer uitzichtloze bestrijding.

Het kwaad woekert in de stadsparken. Gecamoufleerd door ranzige junkkleding en uitgerust met video- en taperecorders observeert het drugsteam van inspecteur Strindlund de handelspraktijken. De bestrijders werken in het besef dat de. handel zich niet laat uitroeien, maar uitwaaiert naar andere plaatsen. „Ons idee achter de acties is dat kinderen niet openbaar worden verleid tot drugsgebruik", zegt de politie-inspecteur. „Wij maken het de handelaars moeilijk. Het mag niet zo zijn dat je even gemakkelijk drugs kunt kopen als een ijsje".

De drugsinfectie van Zweden betreft vooral het stimulerend middel amfetamine. Volgens overheidsschattingen zijn meer dan tienduizend Zweden verslaafd aan deze drug. Op straat hoort Strindlund van gebruikers en dealers over de herkomst van de amfetamine. Bij arrestaties treft zijn team telefoonnummers aan van buitenlandse leveranciers. In hun hoofdkwartier bevestigen de drugsbestrijders Margareta Eklund en Bengt Wahlberg de verklaring van hun collega in het centrum. „Wekelijks, bijna dagelijks krijgen wij informatie waaruit blijkt dat de drugs afkomstig zijn uit uw land".

Onderschat


In een recent, vertrouwelijk bulletin voor politie en Justitie stelt de Centrale Recherche Informatiedienst in Den Haag dat ons land het belangrijkste produktieland van amfetamine in Europa is. „In 1988 is wederom gebleken dat Nederland hèt bronland van amfetamine is", waarschuwt de Verdovende Middelen Centrale van de CRI. Coördinator A. A. C. Kops van deze drugsafdeling vermoedt dat in drie tot vier Nederlandse laboratoria voortdurend amfetaminen voor de Scandinavische markt worden bereid, waar de grote winsten te behalen zijn.

Eén kilo amfetamine kost in Nederland 6000 gulden en brengt in Zweden in de groothandel ongeveer 40.000 gulden op. Op straat verkopen dealers een gram amfetamine voor 300 kronen, ongeveer 100 gulden.

De Nederlandse samenleving heeft in het algemeen geen oog voor de even illei gale als schadelijke export van amfetamine. Voor velen is amfetamine een onbekende stof. Het aantal gebruikers is in vergelijking met verslaafden aan andere hard drugs nihil. Voor zover men al bekend is met het pepmiddel wordt het veelal beschouwd als een stof die minder gevaarlijk is dan heroïne en cocaïne. Zonder dit onderscheid plaatste de wetgever amfetamine met heroïne en cocaine in de Opiumwet op lijst 1, een verzameling drugs met onaanvaardbare risico's voor de volksgezondheid.

Amfetamine wordt onderschat. De stimulerende werking neemt het weliswaar op tegen vermoeidheid en spanningen, maar takelt tegelijkertijd het lichaam af. Aan de horizon van de verslaafden wachten zinsbegoochelingen, evenwichtsstoornissen en ongecontroleerde bewegingen, gevolgd door agressief, bizar en zinloos gedrag, vervolgingswaanzin en ten slotte in de diepte van hun vervallen bestaan soms neigingen tot zelfmoord. Agressief geworden door het gebruik van amfetamine schopte en sloeg een man vorige maand in Gouda een driejarig jongetje dood.
Een ex-gebruiker herinnert zich fantastische gevoelens en overvloedige hoeveelheden energie.
Pas in een later stadium ervoer hij de slopende werking van het stimulerend middel. Nadat zijn lichamelijke reserves waren uitgeput en ook zijn hart dreigde te bezwijken keerde de inmiddels tandeloze man de speed de rug toe.

Roofbouw

„Amfetamine pleegt roofbouw op je lichaam. Al je reserves worden aangesproken en uitgeput. Een speedfreak herken je aan diens grijze teint, holle ogen, slechte tanden en nerveus gedrag", zegt Ruud Schalken, afkomstig uit Limburg. Hij woonde in Heerlen, destijds het Mekka van speedgebruikers. Dat was zo'n twintig jaar geleden, nog voordat heroïne en cocaïne ons land bereikten. Hasj en amfetamine waren zeer begeerde drugs. ïn de heuvels van Limburg werd voor de sociaal zwakke generatie van de mijnsluitingen pep bereid.

De kinderen van werkloze mijnarbeiders snoven, slikten en spoten amfetamine in de spelonken en krochten van Heerlen. Met speed verdreef Schalken het gevoel van matheid dat hasj teweegbracht. Het maakte hem uiteindelijk rusteloos, angstig, en psychotisch. Hij leefde uitgeput en eenzaam. Later onderdrukte hij de peppsychose met heroine. Het zou tot vorig jaar duren voordat Schalken in het evangelisch centrum De Hoop te Dordrecht de drugs ontwende.

Met de introductie van heroïne verkozen amfetaminegebruikers en masse een honeymoon met dit verdovend middel. In de scene had pep geen standing meer. Amfetamine is tegenwoordig in ons land een drug voor behoeftige verslaafden, die zich geen cocaïne kunnen veroorloven.

In Zweden beheerst het stimulerend middel de nationale drugsmarkt. „Mijn land kent een diepgewortelde amfetaminecultuur", zegt Tommy Lindström, hoofd van de landelijke criminele inlichtingen- en recherchedienst. „Sinds het begin van de jaren zestig vernietigt amfetamine Zweedse mensenlevens. Er groeide in korte tijd een grote markt voor speed. Heroïne en cocaïne hebben nooit de populariteit van amfetamine bereikt".
Heroïne bracht Zweden een plaag van drugsprostitutie, inbraken in auto's en woningen en winkeldiefstallen. Amfetamine veroorzaakte grotere misdaden. Het pepmiddel dient onder meer ter afwisseling van alcohol in criminele kringen, waar de drugs worden gefinancierd met gewapende overvallen. Als gevolg van gecombineerde amfetamine- en alcoholconsumptie maakte Zweden kennis met agressieve uitwassen van buiten zinnen geraakte gebruikers. Amfetamine zet hen ook aan tot seksuele uitspattingen.

Delg alle drugs uit. Met deze last van regering en parlement is de Zweedse politie de strijd tegen drugs aangegaan. Enkele honderden politiemensen vervolgen de drugshandel. Zij observeren dag en nacht verdachten, tappen telefoons af, horen informanten, onderzoeken tips en analyseren met behulp van computersystemen alle verkregen informatie over import en distributie. Opsporing en berechting kenmerken zich door onverdraagzaamheid voor de drugsinfectie. Onderscheid tussen hard en softdrugs laat de wet niet toe. Voor de rechtbank eisen officieren van Justitie minimaal tien jaar gevangenisstraf tegen drugsverdachten. Het maximum is zestien jaar.
In weerwil van deze straffe aanpak woekert het kwaad voort. De politie kent d,e handelaren, die op hun beurt weten dat de drugsbestrijders hen kennen. Recherchechef Lindström over de resultaten van de drugsbestrijding: „Het is een handel waar veel te verdienen is. Genoeg om door te gaan. De top omgeeft zich met luxe en permitteert zich boten, appartementen, villa's, zomerhuizen en een wagenpark met kostbare voertuigen. De amfetamine wordt geïmporteerd door bekende criminelen. Velen hebben al eens in de gevangenis gezeten. Het zijn steeds dezelfden. Arrestaties beïnvloeden de markt hoogstens enkele dagen. Er zijn schattingen dat wij 5 tot 10 procent in beslag nemen".

Hechte connectie

De drugsconnectie met Nederland is hecht. Tot voor enkele jaren was bijna alle amfetamine afkomstig uit ons land. Inmiddels ontdekte de Zweedse politie ook amfetaminelijnen met Polen. Nadat in 1987 nog maar 10 procent van de in beslag genomen drugs uit Polen kwam, is dit aandeel vorig jaar gestegen tot ongeveer 25 procent. Producenten en exporteurs in Nederland domineerden de aanvoer met ruim 70 procent. Hun handel kent een lange historie.
Zo bevatten de Zweedse politiedossiers een kroniek van Karl (Kalle) Reinhard P., twintig jaar geleden een ongekroonde pepkoning. Deze ongewenste, West-Duitse vreemdeling gebruikte sportvliegtuigjes om vanaf het Limburgse vliegveld Beek op grote schaal amfetamine naar Zweden te smokkelen. Hij verbleef met zijn Zweedse vrouw en dochter illegaal in Nederland, waar hij in 1972 in Nuth werd opgepakt.
Na zijn uitlevering veroordeelde een Zweedse rechter hem tot acht jaar naar de gevangenis. De pepkoning ontsnapte en dook opnieuw in, Limburg op, waar hij in 1977 voor de tweede keer wegens illegaal verblijf werd aangehouden. Maandenlang vocht hij tegen uitlevering, maar uiteindelijk.bracht de politie hem in een speciaal gecharterd vliegtuig naar de gevangenis in Stockholm. P. kwam in 1979 vrij en vestigde zich in het stroomgebied van de Eifel.
Ruim een jaar later arresteerde de Duitse politie hem op verzoek van hun collega's in Rotterdam, die hadden vastgesteld dat P. achter de schermen een amfetaminelaboratorium exploiteerde. De pepkoning stojid terecht in Aken, waar hij in 1981 na een eis van zeven en een half jaar werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf. Volgens de criminele inlichtingendienst in Limburg leidt P. sindsdien een teruggetrokken bestaan.

Vertekend beeld

De Nederlandse politie is al jaren bekend met de drugsproduktie in ons land. In 1981 vermoedde de CRI dat Nederland sterk bij de amfetaminehandel was betrokken. Ook in het buitenland zouden Nederlanders amfetamine-laboratoria leiden. Inbeslaggenomen partijen amfetamine gaven volgens de dienst in
1984 een zwakke afspiegeling en een vertekend beeld van wat werkelijk gaande was op de markt.
De Zweedse inlichtingendossiers en computerbestanden staan bol van gegevens over Nederlandse drugslijnen en amfetaminelaboratoria. De stukjes van de drugspuzzle worden gevormd door in het oog gelopen handelscontacten, en verdenkingen tegen Nederlandse producenten, exporteurs en koeriers. Uit vergelijkingen van amfetamine-monsters bleek dat elke amfetaminefabriek zijn eigen kenmerken heeft. Het wetenschappelijk onderzoek van het Zweedse gerechtelijk laboratorium betekende een waardevolle aanvulling bij de opsporing van producenten en handelaars. De drugbestrijders gebruiken de sporen als een 'vingerafdruk' om verbanden tussen afzonderlijke organisaties aan te tonen. Met behulp van deze vergelijkende analyses stellen zij verder het aantal laboratoria en hun produktiecapaciteit vast.

Laagste prioriteit

Al twintig jaar bonst de Zweedse politie in Nederland op de deur met verzoeken om assistentie. Voor de ontmanteling van de illegale laboratoria en het afsnijden van handelslijnen is het land afhankelijk van Nederlandse inspanningen. Twee drugsagenten op de Zweedse ambassade in Den Haag houden rijksen gemeentepolitie doorlopend op de hoogte van de wendingen in de amfetaminestroom.

Veel drugsinformatie is uitgewisseld. Met behulp van de analyses van amfetaminemonsters moesten in Nederland producenten worden opgespoord en uitgeschakeld. Dat gebeurt slechts een enkele keer. De Zweedse informatie is zeker niet onvolledig, oordeelt de Verdovende Middelen Centrale van de CRI. „Maar bij de bestrijding van hard drugs geniet de internationale handel in amfetamine in de praktijk een van de laagste prioriteiten".

 

0Het vervolg over de Nederlandse 

export van amfetamine verschijnt 

volgende week.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 23 Pagina's

Nederlandse amfetamine zaait dood en verderf in West-Europa

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 23 Pagina's

PDF Bekijken