Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

„Eens kochten we een leerboek dat zwart zag van de noten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Eens kochten we een leerboek dat zwart zag van de noten"

Wiepkje en Janke Bron geslaagd voor examen Kerkorgel-A

4 minuten leestijd

DROGEHAM - Tuurlijk, ze zijn er erg blij mee. Maar hoog van de toren blazen doen ze beslist niet. „Andere jongens en meisjes van onze leeftijd kunnen ook erg goed spelen of zelfs nog beter", zeggen ze bescheiden. Wiepkje en Janke Bron uit het Friese Drogeham zijn onlangs geslaagd voor het examen Kerkorgel-A. Een hele prestatie, gezien hun leeftijd: Wiepkje is 15, Janke 14.

In de knusse huiskamer neemt de Continent-500 een grote plaats in. Naast het orgel ligt een flinke verzameling orgelboeken, variërend van Worp tot César Franck. „Ruim zes jaar geleden kregen we de eerste orgellessen van meneer Damstra", vertelt Wiepkje. „Damstra wilde toen graag les gaan geven op het orgel van de reformatorische school in Drachten. Wij hadden een klein orgeltje. Daarom meldden we ons meteen bij hem aan".

„Alle begin is moeilijk. Dat geldt ook voor het volgen van orgelles", zegt Janke. „Gelukkig heeft moeder ons de eerste tijd goed achter de broek gezeten. „Heb je al gespeeld?", vroeg ze. dan. We kwamen snel door de eerste zes leerboeken heen. Van lieverlee kregen we er aardigheid in. Het ging steeds beter en op een gegeven moment kropen we uit onszelf achter het orgel". „Damstra schreef in een van onze eerste orgelboeken: „Veel oefenen is de weg naar het succes"", zegt Wiepkje. „En da's helemaal waar!" concluderen de zussen achteraf.

Glans

Moeder Bron: „Je kunt het best zo jong mogelijk beginnen met orgelles. Hoe jonger, hoe beter. Je moet gewoon beginnen. Kijk nooit achterin het boek, want dan zinkt de moed je in de schoenen". Wiepkje: „Eens kochten we een leerboek dat zwart zag van de noten. Het zag er heel ingewikkeld uit. Ik vroeg in de winkel nog of ik het ruilen mocht als zou blijken dat het 't verkeerde boek was". „Maar het was het verkeerde niet", zegt Janke. „En de lessen vielen reuze mee. Die lijken vaak moeilijker dan ze zijn. Je komt er vanzelf doorheen".

Na de elementaire lessen van Damstra zijn de zussen naar de muziekschool "De Wildsang" in Buitenpost gegaan. Daar kregen ze les van mevrouw Van Telgen. Enkele weken geleden deden ze examen voor het diploma Kerkorgel-A. Beiden slaagden met glans. Op de di-, ploma's van Janke en Wiepkje 1 prijken prachtige cijfers. Ze* willen nu verder leren voor Kerkorgel-B.

„De theorie voor A was wel pittig hoor", zegt Janke. Wiepkje: „Je moest ook werkstukken maken, bij voorbeeld over Handel en Bach. Dat moest naast je dagelijkse portie huiswerk gebeuren". Beiden zitten op de mavo van de reformatorische scholengemeenschap Pieter Zandt te Kampen; Wiepkje hoopt volgend jaar examen te doen.

Dorre zaak

Sinds hun elfde spelen de zusjes 's zondags om de beurt op het orgel van de vrije evanWiepkje en Janke: „Jan Zwart spelen we erg graag" gelisatie in Twijzelerheide, waar preken worden gelezen van schrijvers als Floor en Smytegelt. „Ze spelen alleen Worp. Dat is eenvoudig en stichtelijk", zegt moeder Bron. „Ik hou niet zo van concerten voor en tijdens de dienst. Daar kom je tenslotte niet voor, als hef goed is". Kerkmuziek wordt door veel jongeren als een dorre zaak gezien. Velen luisteren liever naar Radio 3. Wat vinden jullie van popmuziek?
Janke: „Daar vind ik niks aan. Nee, dat hoeft voor mij niet".

Wiepkje: „Popmuziek is van de wereld. Ze kan nooit Gods eer bedoelen. Bach schreef onder al zijn werken: „Soli Deo Gloria, alleen God de eer". We hebben ergens op zolder een klein radiootje. Nee, naar Radio 3 luisteren we nooit".

Moeder Bron: „Orgelmuziek is huiselijker. Wij zingen vaak met elkaar. Iemand kan soms een psalm opgeven waar je hart in verklaard mag liggen. Want de inhoud van een psalm is natuurlijk veel belangrijker dan de muzikale omlijsting ervan".
Het kerkmuzikale kamp wordt vaak opgesplitst in twee partijen: aanhangers van Jan Zwart en Feike Asma, èn mensen die meer spelen vanuit de lijn van het conservatorium. Welk kamp trekt jullie het meest aan?
Wiepkje: „Jan Zwart spelen we erg graag. Zijn muziek ligt goed in het gehoor".

„Die van Willem ook", meent Janke. „'Een vaste burcht' is heel mooi. En Psalm 25 niet te vergeten".

Wiepkje: „Persoonlijk hou ik ook erg van oud-Engelse muziek. Die is meer nostalgisch".
Bach wordt door velen gezien als de allergrootste. Vinden jullie dat ook?
Wiepkje: „Ja, Werken van Bach spelen wij vaak".
Janke: „De werken van Handel minder".
Toch schijnt Bach voor velen zware kost te zijn.
„Tot nog toe vinden wij zijn werken geen zware kost. Het is wel zo dat Bach enorm veel stukken heeft gecomponeerd. Van zijn werk hebben wij de helft nog niet in huis. Het is heel goed mogelijk dat wij alleen nog maar de makkelijkste stukken hebben geleerd".

Wanneer komt jullie eerste elpee uit?
Janke: „Ik denk van nooit. Wij blijven amateurtjes, nietwaar Wiepkje?" 
Wiepkje: „Orgelspelen is en blijft voor ons een hobby".


Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 11 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

„Eens kochten we een leerboek dat zwart zag van de noten

Bekijk de hele uitgave van maandag 11 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken