Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Goud-connectie Moskou met Pretoria

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Goud-connectie Moskou met Pretoria

Op een na grootste goudproducent werkt met verouderde technieken

4 minuten leestijd

MOSKOU - Na Zuid-Afrika is de Sowjet-Unie de grootste producent van goud ter wereld. Cijfers over de omvang van de goudproduktie, de export en de waarde van de produktie blijven nog altijd versluierd in een waas van geheimzinnigheid. Volgens ingewijden werkt Moskou ook nauw samen met Zuid-Afrika om het beleid op de internationale goudmarkt op elkaar af te stemmen. Officieel wordt dit echter ontkend. Geheimzinnigheid alom dus.

Zelfs A. V. Anikin, medewerker van het Moskouse Instituut voor de Wereldeconomie en Internationale Betrekkingen (IMEMO), die onderzoek heeft gedaan naar de goudwinning in de SowjetUnie, zegt dat ook hij, ondanks zijn hoge positie, noch van het ministerie voor de winning van edele metalen, noch van het ministerie van financiën harde cijfers heeft kunnen lospeuteren. Volgens hem echter zitten Westerse schattingen hieromtrent niet ver naast de waarheid.

Volgens die schattingen, die ook de regeringskrant Izwestija aanhoudt, bedraagt de jaarlijkse produktie van goud tussen de 250 en 350 ton (Zuid-Afrika ongeveer 650 ton). Hiervan wordt ongeveer 200 ton op de internationale markt verkocht, tegen een prijs die de laatste jaren schommelde rond de 400 tot 450 dollar per troy ounce (31,1 gram). Anikin merkt daarbij op dat het Russische goud een bovengemiddelde graad van zuiverheid bezit; 99,99 procent in plaats van de standaard 99,5 procent.

Voorraad

De centrale goudvoorraad in de Sowjet-Unie is volgens uitlatingen eind vorig jaar van de vice-minister van financiën „een van de grootste ter wereld". Westerse schattingen houden het op een hoeveeldheid van tussen de 1400 en 2000 ton. De verkoop van goud op de internationale markt is voor de Sowjet-Unie een lucratieve zaak. Volgens A. V. Anikin wordt het goud tegen relatief geringe kosten gedolven, verhoudingsgewijs veel goedkoper dan in andere landen. Bovendien bezit het land nog over enorme nieuwe voorraden in Siberië. Hiertegenover staat het feit dat geen enkele delfstof in de afgelopen jaren zo snel in waarde is gestegen. In twintig jaar tijd is de prijs twaalf- tot dertienmaal gestegen. Zelfs de groeiende concurrentie van landen als Canada en Australië heeft tot nog toe weinig effect gehad op die gunstige prijsontwikkeling. 

Bovendien bestaat er volgens ingewijden een nauwe afstemming achter de schermen tussen Zuid-Afrika en de Sowjet-Unie teneinde elkaar op de internationale goudmarkt niet in de wielen te rijden. Dit om een mogelijke prijsval door te groot aanbod te voorkomen. Weliswaar ontkennen beide landen het bestaan van samenwerking, maar hoge Zuidafrikaanse en Russische functionarissen betrokken bij de goudwinning zijn gesignaleerd tijdens incognito-bezoeken aan eikaars landen.

Kwakkelen

Behalve op verkoopgebied bestaat er ook overleg op mijnbouwkundig gebied, over de technische aspecten van goudwinning. Met de verkoop van goud betaalt de Sowjet-Unie een groot deel van haar importen. Vooral nu het kwakkelen blijft met de prijzen van olie en gas en de economische problemen snel groter worden, wint goud als exportartikel snel aan gewicht.

Hoewel het goud relatief goedkoop kan worden gedolven, is in de laatste jaren zware kritiek losgebarsten op het ministerie voor edele metalen. De kosten van de goudwinning en de produktie kunnen volgens vele mijnbouwdeskundigen sterk worden teruggedrongen. De' kritiek is dat het ministerie nog nauwelijks werkt aan de invoering vaii nieuwe produktietechnieken en alleen de gemakkelijk winbare, rijke ertsaders afstroopt. Soms wel twee derde van het gedolven erts gaat bovendien ongebruikt de afvalberg op.

In de door het ministerie verlaten mijnen en in de afvalbergen proberen goudzoekerscollectieveh vervolgens nog de kruimels op te scharrelen. Dat zij met hun simpele hulpmiddelen toch nog aanzienlijke hoeveelheden goud weten te vinden spreekt zeker niet voor de grote mijnbouwbedrif ven.

Vindplaatsen

Goud wordt op tal van plaatsen aangetroffen in de Sowjet-Unie: in de Oeral, in Kazachstan (Karaganda, Dzjezkazgan en bij het Balchasjméer) en in Siberië (Magadan, Jakoetië en langs de Amoer). Overal wordt nog gewerkt met verouderde technieken. De krant "Sotsialistitsjeskaja Indoestrija" en geleerden van het geologische instituut in het Siberische Tsjita pleiten echter voor snel invoeren van de modernste westerse technieken, met name de methode van het chemisch uitlogen.

Bij de winning van uranium wordt die methode al met veel succes toegepast. Dank zij de uitloogmethode dalen de'kosten van de winning wel twee tot vijf keer, worden verliezen tot een absolute minimum beperkt en dalen de kapitaalsinvesteringen ook enorm. Tot nu toe onrendabel geachte vindplaatsen kunnen met succes in exploitatie gebracht worden en zelfs oude 'afvalbergen' kunnen met goede resultaten nog eens doorgezocht worden. De produktie van edele metalen, ook van nikkel, mangaan en molybdeen, stagneert of daalt in de laatste jaren zelfs iets. De introductie vaii moderne technieken moet de winning ervan flink vergroten. De Sowjet-Unie heeft dringend behoefte aan goed in de markt liggende exportprodukten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Goud-connectie Moskou met Pretoria

Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken