Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Opiniebladeren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Opiniebladeren

4 minuten leestijd

Miljoenen kinderen, soms niet ouder dan zeven jaar, werken in Derde-Wereldlanden in fabrieken, in de landbouw en in de prostitutie. Ook in de VS plukken minderjarige Mexicaantjes voor hongerloontjes tomaten, citrusvruchten, appels en katoen. In Italië werken een half miljoen kinderen op het land, honderdvijftigduizend in de bouw en honderdduizend in de textiel. De slavernij werd in de vorige eeuw afgeschaft, maar er zijn thans meer slaafjes dan toen, zo laat De Tijd weten in een omslagartikel.

Volgende week moet de Algemene Vergadering van de VN zich uitspreken over een kinderrechtenverdrag. Hard nodig, aldus De Tijd, want vrijwel overal ter wereld worden de rechten van kinderen met voeten getreden. In India weven kinderen 12 tot 16 uur per dag tapijten. Daarmee verdienen ze, als ze geluk hebben, 90 cent per week. De kinderen zijn ondervoed en soms gebrandmerkt.

„Pakistan is dankzij de kinderarbeid de vierde tapijtexporteur ter wereld. Perzische tapijten worden er geweven door kleine meisjes. Ze zitten de hele dag op hun hurken op een smalle plank, in één houding. Hun rug wordt krom, hun onderlichaam verstijft. Als ze later nog zwanger kunnen worden, ontstaan daardoor problemen bij de bevalling. Bloedarmoede en tuberculose komen bij deze kinderen, zoals bij alle tapijtwevertjes, veelvuldig voor".
In Thailand wordt confectie voor 90 procent gemaakt door kinderen. Ook alle goedkope speeltjes, gadgets en prulletjes, waarmee hier de winkels vol liggen, worden door kinderen gemaakt. Grote Nederlandse winkelketens als C&A en De Bijenkorf kopen volgens De Tijd in bovengenoemde landen hun tapijten en confectie in.
Woordvoerders van beide concerns ontkennen dit niet, maar relativeren de feiten. Ze kopen naar hun zeggen in „bij de betere bedrijven" en proberen de arbeidsomstandigheden daar te verbeteren. 
Kinderen, vaak uit kampen in Cambodja en Vietnam, zijn verder voor 150 tot 300 gulden te koop in Thailand en Maleisië. Lost het nieuwe VN-verdrag de misstanden op? De Tijd laat deskundigen aan het woord: „Het verdrag is een heel klein stapje vooruit. Concrete gevolgen worden niet verwacht, zeker niet onmiddellijk".

Russische studenten

Verder in De Tijd een interview met drie Russische studenten die aan de Universiteit van Groningen economie studeren. Ze moeten deel gaan uitmaken van een nieuwe generatie jonge managers die de Sowjet-economie moeten gaan opkrikken. Hoe? Pavel Parfionov, een van de drie: „Ik wéét het niet. I'am a total loss. Het enige is: we moeten de juiste weg zien te vinden. Op dit moment weet ik niet hoe die weg eruit zal gaan zien. Daarom ben ik hier".

Vrij Nederland wijdt de voorpagina aan de kabinetsformatie. „Als Ruud mislukt is het afgelopen", luidt de kop van het artikel. Over Lubbers' werkwijze: „Anders dan zijn voorganger De Koning (die vooral uitblinkt in luisteren en zwijgen) geeft Lubbers het initiatief geen moment uit handen. Net als Den Uyl bestookt hij zijn gesprekspartners met eigenhandig geschreven brieven en houdt zo het Binnenhof in spanning. Ruud Lubbers, informateur, fractievoorzitter, minister-president, minister van algemene zaken, enzovoorts, enzovoorts, beheerst het terrein volledig". 
„Er kan geen misverstand over bestaan bij wie de leiding van dit land berust", aldus Vrij Nederland. Het blad wijdt verder een reportage aan de achterblijvers in de DDR. De motieven om te blijven zijn vaak de leeftijd, achterblijvende familiebetrekkingen, een eigen bedrijfje of onvoldoende geld om te vertrekken. De Dresdenaar dr. Rolf Rendsburg: „Mijn huis heb ik met eigen handen gemaakt, onze ouders en familie wonen hier, waarom zouden we dat allemaal opgeven? De laatste tijd kunnen we steeds gemakkelijker praten. De Volkspolizei heeft het in Dresden allang opgegeven. Iedereen is in de contramine en de gevangenissen zitten toch al barstensvol. Dit socialisme is failliet. Twaalf jaar lang heb ik de marxistisch-leninistische leer intensief  bestudeerd en ik kom maar tot één conclusie: Karl Marx had als eerste aan de Hongaarse grens gestaan".
In Elsevier mag ex-veiligheidsadviseur van VS-president Carter, Zbigniew Brzezinski, vertellen hoe hij tegen Grobatsjov aankijkt. Brzezinski is niet optimistisch. „Gorbatsjov heeft geprobeerd steeds sneller te lopen om de ontwikkelingen voor te blijven. Hij staat aan de rand van de afgrond en zal moeten ingrijpen wil hij het Russische rijk in stand houden. Het nationaliteitenvraagstuk dreigt het land te verscheuren. Ik sluit niet uit dat Gorbatsjov zijn toevlucht neemt tot ouderwetse onderdrukkingsmethodes door het leger, of eerder nog de KGB, de geheime dienst te activeren. Repressie is onvermijdelijk. Het is dan voorlopig afgelopen met de perestrojka".

Verder bijt Elsevier zich verder vast in de financiële handel en wandel van de Amsterdamse kinderkanker-specialist prof. dr. P. A. Voute. Het blad laat de ex-economisch directeur van het Emma-kinderziekenhuis waar Voute werkt aan het woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Opiniebladeren

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken