Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Voordelige ruil

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Voordelige ruil

4 minuten leestijd

Hij neemt het eerste weg, om het tweede te stellen. Hebreen 10:9b

De schrijver van de Hebreënbrief wijst op het verband tussen de oudtestamentische offers en het ene offer van Christus. Jezus' komen in de wereld had te maken met de oudtestamentische ceremoniën. Hij kwam ze vervuilen. Slachtoffer en offerande op zichzelf genomen konden de zonde niet wegnemen. Dit vermocht alleen het offer van Christus. Daarop ziende schrijft de apostel: „Toen sprak Ik: Zie, Ik kom, om Uw wil te doen, o God!" Hieruit trekt de apostel daarna de volgende conclusie: „Hij neemt het eerste weg, om het tweede te stellen". Wat heeft de Heere met de komst van Christus weggenomen? God heeft de oude, joodse offers, instellingen en ceremoniën weggenomen.

Zolang Christus niet gekomen was, hadden deze grote waarde. Zij waren heenwijzend, maar ook onderwijzend. Zij wezen naar de Messias, Die komen zou. Zij onderwezen de Israëlieten aangaande de grote bijbelse leer van verzoening door plaatsbekleding. Denk slechts aan de offers op de Grote Verzoendag.

Met de komst van Christus heeft God dit allemaal weggenomen. Het is overbodig geworden. Zolang de werkelijkheid er niet was, had de schaduw een functie. Maar nu Christus, de Werkelijkheid van alle schaduwen, is gekomen, is het voorbeeld niet meer nodig. De schaduwen vormen nu zelfs een gevaar. Zij zouden het hart van de nieuwtestamentische christen aftrekken van de werkelijkheid, zo die in Christus is. Het formalisme zou erdoor bevordefd worden. Er zou gemakkelijk een gedachte kunnen ontstaan dat er naast Christus nog iets tot onze zaligheid nodig is. Daarom nam de Heere het eerste weg, om het tweede te stellen. Het is een gezegende ruil. Aaron werd vervangen door Christus. Vele offers werden verwisseld voor het ene offer van Christus.

Zo doet de Heere meer. Het aardse paradijs is weggenomen door de zonde, maar de Heere geeft een nieuw en hemels Paradijs in Jezus Christus. Het eerste verbond wordt verbroken en een nieuw en beter verbond komt ervoor in de plaats. De eerste Adam brengt dood en verdoemenis over alle mensen, maar de tweede Adam, Jezus Christus, brengt leven en zaligheid tot al de Zijnen.

Ook in de bekering van een zondaar neemt de Heere het eerste weg om het tweede te stellen. Onze eigen gerechtigheid wordt in de weg van overtuiging weggenomen, maar de gerechtigheid van Christus komt en/oor in de plaats. Onze valse vrede wordt verdreven, maar de vrede met God door het bloed van Christus komt ervoor in de plaats. Onze lege, ijdele vreugde wordt verstoord, maar de ware blijdschap in God door Christus Jezus komt ervoor in de plaats.

In de bevinding van Gods kinderen neemt de Heere het eerste weg, om het tweede te stellen. In het begin der bekering steunt men zo op een levend gebed, een hartelijk bewenen van de zonde en een gevoelen van Gods goedertierenheid.

De Heere neemt dit weg, om er een leven des geloofs voor in de plaats te stellen. Maar hoe vervult de vrees dan het hart. Wanneer men niet meer zo ernstig bidden kan en de troost en verlichting die men vond in het hartelijk bewenen van de zonde weggenomen wordt, vrezen we dat alles weggenomen is.

De Heere neemt het leven uit de vroegere bevindingen weg. De gedachte dat we bekeerd zijn, verlaat ons en er komt de bange worsteling of God wel ooit een werk in ons begonnen is. Wanneer Gods rechtvaardigheid begint te eisen staan we met lege handen en kan alles wat we tot hiertoe beleefden ons niet meer helpen. 
Maar God doet er iets beters voor in de plaats te geven en ons te leren dat Jezus alleen onze gerechtigheld is. Het schijnt soms alsof de Heere alles wegneemt en er niets overblijft. Maar Hij stelt er altijd het tweede voor in de plaats. Hij ontkracht ons in onszelf, opdat de kracht van Christus in ons wone.
Hij doodt onze wettische heiligmaking, opdat we de evangelische heiligmaking in geloof en ootmoed zouden leren kennen. Hij neemt het steunen op het gevoel weg om ons te leren vanuit een "nochtans" des geloofs te leven. Het is altijd een gezegende ruil. En eens zal de Heere het geloof wegnemen en er het aanschouwen voor in de plaats geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Voordelige ruil

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 september 1989

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken