Bekijk het origineel

Steden willen geld voor langdurig werklozen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Steden willen geld voor langdurig werklozen

Vier 'groten' vragen 350 miljoen voor banenplan

3 minuten leestijd

DEN HAAG — De vier grote steden willen van het Rijk 350 miljoen gulden per jaar om een werkgelegenheidsfonds op te richten dat 23.300 langdurig werklozeh aan een baan zou moeten helpen. Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag hebben zich in grote lijnen opgesteld achter een rapport dat het organisatiebureau Bakkenist, Spits en Co in hun opdracht heeft gemaakt. Het rapport is gisteren aangeboden aan de commissie voor sociale zaken en werkgelegenheid van de Tweede Kamer.

De aanbeveling in het rapport om tot een werkgelegenheidsfonds te komen wordt door de steden een prak tisch uitvoerbare weg genoemd om de langdurige werkloosheid in de vier steden massaal aan te pakken. In de periode 1982-1988 is de werkloosheid in de grote steden verdubbeld, terwijl zij in heel Nederland met 5 procent steeg. Het fonds zou in 1990 van start moeten gaan.
De nieuwe banen mogen bestaande werkgelegenheid en concurrentieverhoudingen niet in gevaar brengen. Het rapport noemt als voorbeelden van nieuwe functies stadswacht, hulpconciërge, expeditiemedewerker, maaltijdverstrekker en milieumedewerker.
Met het huidige pakket maatregelen lukt het volgens het rapport onvoldoende om op grote schaal passende arbeid voor langdurig werklozen te scheppen. Dat komt omdat er onvoldoende functies zijn die bij de mogelijkheden van langdurig werklozen passen en omdat de organisaties die banen scheppen niet volledig worden gesubsidieerd. Bovendien laten de huidige maatregelen het niet toe om werklozen langer dan een jaar werkervaring op te laten doen. Voor langdurig werklozen is dat te kort, stelt het rapport vast.

Overeenkomsten

Met de 350 miljoen gulden per jaar kan volgens Bakkenist, Spits en Co de helft van het aantal langdurig werklozen in de vier grote steden aan een baan worden geholpen. Het geld moet worden gebruikt om organisaties te subsidiëren die banen scheppen voor mensen die meer dan drie

De organisaties moeten arbeidsovereenkomsten met langdurig werklozen scheppen. Die overeenkomsten, waarin net als in andere arbeidsovereenkomsten rechten en plichten staan, moeten een looptijd van twee tot vijf jaar hebben. Valt het werk onder een cao dan ontvangt de werkloze het cao-loon. Is geen cao van toepassing dan dient het minimumloon te worden betaald, aldus het rapport.

Beheer
In navolging van de CommissieMontijn met haar rapport "Grote Steden, Grote Kansen" stelt het rapport voor de gelden te laten beheren door werkgelegenheidsfondsen. Elk van die fondsen in de grote steden moet een eigen bestuur krijgen, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de gemeente en van werkgevers en werknemers. 
Die fondsen moeten verantwoording afleggen aan een centraal fonds dat ook de middelen over de lokale fondsen verdeelt. Succesvolle projecten en fondsen moeten meer geld ontvangen dan minder, succesvolle, zo beveelt Bakkenist, Spits en Co aan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 4 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Steden willen geld voor langdurig werklozen

Bekijk de hele uitgave van woensdag 4 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken