Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De 83-jarige verzamelaar van oude gereedschappen Scheer in Stolwijk

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De 83-jarige verzamelaar van oude gereedschappen Scheer in Stolwijk

5 minuten leestijd

STOLWIJK - Wie bij verzamelaar J. C. Scheer (83) in Stolwijk op bezoek gaat, krijgt een les geschiedenis zoals vrijwel op geen enkele school wordt gegeven. Zijn 'bovenkamerbezit' is in tweeërlei opzicht groot Van elk onderdeel uit zijn verzameling weet de krasse baas nog wat te vertellen ook. Steeds meer wordt de bijzondere collectie oude gereedschappen of een gedeelte ervan gevraagd voor exposities.

Scheer had al van te voren gewaarschuwd: „Ik zal je wel laten raden wat de werkstukken voorstellen en je zult zien: je zit er negen van de tien keer naast". Hij laat een houten plankje zien met daarin een uitgeholde open ruimte, waar een thermometer in schijnt te passen. Wat is dat? Voorzichtig laat ik het woord thermometer vallen. Toch geen produkt van alleen de laatste jaren. „Mis, dat is één!", lacht Scheer triomfantelijk. Het blijkt een hulp voor Jan Soldaat. Deze paste de te poetsen knoop van zijn uniform in het ronde bolletje, schoof die voorzichtig in de gleuf van het plankje en kon naar hartelust poetsen zonder dat zijn uniform daar vuil van werd.

Even later heeft Scheer zo iets als een muziekdoosje in z'n handen. Ik weet het dit keer zeker: draai maar aan het warteltje en de tonen zullen klinken Opnieuw ernaast! Het blijkt pas als de oude "Stolleker" het doosje opent. Aan beide kanten in het doosje bevinden zich tot rolletjes gedraaide leren riempjes, waarlangs een scheermesje van de barbier werd geslepen. Draaien aan het warteltje aan de buitenkant en de "mini-slijpmachine" komt in beweging. „Kleine dorpsbewoners vonden dingen uit die direct waren toe te passen in hun dagelijkse werk", aldus Scheer.

Rommelmarkten

De Stolwijker wil graag vertellen hoe hij er toe gekomen is een dergelijke verzameling aan te leggen „In 1962 ben ik gestopt met m'n veehoudersbedrijf. 
Op de huiszolder en de schuurzolder lag wel het een en ander en daar ben ik mee begonnen. In Stolwijk is dat zo bekend geworden dat als de mensen iets ouds hebben wat ze weg willen doen, dan vragen ze aan mij of ik er wat aan heb. Eigenlijk verzamel ik niet meer hoor, want ja, ik heb zat!".

Scheer heeft gereedschap verzameld door boedelverkopen en rommelmarkten af te gaan. „Op het laatst weet je wel wat waarde heeft en wat niet. Op rommelmarkten moet je uitkijken, hoor. Soms loop ik gewoon door als ik iets waardevols ztó'j&jftongdafttótet-terag: Ik ben ook nog een beetje koopman, zie je. Ze moeten niet zien dat je er al te happig op ben". De oude bakker op Stolwijk werd ziek, de wagenmaker ook. Ze kwamen zelf vragen of hij hun oude spullen wilde komen ophalen. „Ze wisten dat het goed bewaard wordt".

Scheer gaat met zijn spullen naar tentoonstellingen zoals de fokveedag in Hoornaar, de Goveka in Gouda en Hagrada in Haastrecht. Verhuren doet hij het niet. „'t Is al mooi als je het kan laten zien". Sommige gereedschapsstukken uit Scheers verzameling stammen uit de zeventiende eeuw. Er zijn gereedschappen bij die erg oud zijn, maar in andere vorm toch steeds gebruikt worden. Een kaasvat is nu van teakhout. Voor die tijd, in 1800 is 't van zink geweest en voor die tijd werd het uit een wilgestam uitgehold. En dat staat hier alle drie". Als dat allemaal op de zolder van de boerderij lag, moet dat een oude boerderij zijn geweest. „Ja, van 1636. Ik ben nooit verhuisd, m'n vader is nooit verhuisd, die z'n vader nooit en zo komt 't dat er zo veel lag. Juist met verhuizingen wordt er altijd een hoop weggegooid. Neem nu dat kerkbankje", vertelt Scheer, „vrouwen hadden een stoof, mannen een kerkbankje. Die twee letters J. S. zijn waarschijnlijk van m'n grootvader en hij heeft 't waarschijnlijk nog zelfgemaakt ook". 

„Rare tijd"

Scheer laat een koperen ketel zien. „Die moet honderden jaren oud zijn. Ik bracht hem als schooljongen bij m'n vader in het hooiland voor koffie om bij z'n brood op te drinken. Daarom was zo'n ketel plat, dan kon hij in het gras staan". Op Scheer z'n bovenkamer staat het inderdaad vol met gereedschappen, warvan je de herkomst verkeerd raadt. Niemand zou toch ooit hebben gedacht dat een half verbrand vierkant plankje met een' uitgeholde ronde uitsparing erin werd gebruikt bij het beschuitbakken. Wie wist dat de bakker de hele bol erin legde en dan met een mes de bol in tweeën sneed, en dat daarom onze beschuiten nog altijd een bolle en een scherpe kant hebben? De oude Stolwijker kan 't vertellen: „Bis betekent twee. Daarom horen we ook eigenlijk te zeggen bis-schuit".


Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

De 83-jarige verzamelaar van oude gereedschappen Scheer in Stolwijk

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken