Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

„Politie vertaalt frustratie in absurde salariseisen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Politie vertaalt frustratie in absurde salariseisen"

Demmink (Justitie): Klant is niet tevreden

4 minuten leestijd

ROTTERDAM — De politiemensen in ons land hebben een gevoel van maatschappelijke miskenning. Zij brengen deze onvrede over het gebrek aan publieke waardering voor hun werk tot uitdrukking in forse salariseisen, die de overheid niet kan honoreren. Dit stelt mr. J. Demmink als hoofd van de hoofddirectie organisatie rechtspleging en rechtshulp van het ministerie van justitie in een bundel die vanmiddag onderwerp van discussie vormde tijdens een congres over de positie van de ambtenaar in de toekomst.

„In vergelijking met werknemers in het onderwijs en de" gezondheidszorg wordt de politie goed betaald, ook gelet op het opleidingsniveau", schrijft mr. Demmink, die van 1983 tot 1988 hoofd van de directie politie was op het departement van justitie. „Het verschil met andere groepen in de kwartaire sector wordt, naarmate men verder in de politiehiërarchie stijgt, groter. Er zijn weinig ambtelijke organisaties waar men met een hbo^jpleiding vrijwel automatisch voor het 35e levensjaar salarisschaal S12 bereikt. Toch is dit voor de jonge politieofficier het geval. En ook aan de top van de verschillende politieorganisaties zijn de beloningsniveaus heel behoorlijk", aldus Demmink.

Merkwaardig
Tegelijk constateert hij dat het salarisniveau bij de politie niet heeft geleid tot een redelijke mate van tevredenheid bij de betrokkenen. „Niet alleen zijn door de politievakorganisaties de laatste tijd stevige salariseisen op tafel gelegd onder de dekmantel van een algemene functiewaardering, maar ook op het punt van de inconveniëntenregeling hebben zich merkwaardige taferelen afgespeeld", zo stelt deze topambtenaar.
Volgens mr. Demmink is het juist de vergelijking met verplegend en onderwijzend personeel die de politie behoorlijk dwars zit. „De politie heeft zich —alle betogen ten faveure van vermaatschappelijking ten spijt altijd in hoge mate uniek geacht en voelt zich in die positie miskend. De door velen die regelmatig met politiemensen in contact komen opgemerkte sterk materialistische houding vindt in die subjectief beleefde achterstelling waarschijnlijk een oorzaak", aldus Demmink in zijn betoog.

Mopperen

Hij wijst erop dat het werkpatroon van de surveillerende agent gekenmerkt wordt door periodes van grote spanning bij het afhandelen van incidenten en periodes van grote rust. „Juist deze periodes van rust bieden de politieambtenaar, die daarbij in ons land steeds in gezelschap van een collega is, alle gelegenheid zich te bezinnen op de bijzondere eisen die het zojuist afgehandelde incident ' aan hem heeft gesteld en op de in zijn ogen volstrekt onvoldoende beloning en waardering die daar tegenover staat. Iets eenvoudiger gezegd: Het is altijd hollen of stilstaan, en juist dat laatste geeft ruim gelegenheid tot stevig mopperen", zo verklaart mr. Demmink de onvrede bij de politie.
Demmink stelt vast dat de toenemende criminaliteit de roep om politie heeft doen toenemen, maar dat de waardering voor het optreden van de politie niet meegroeit. „De verklaring daarvoor is, dat weliswaar de vraag naar het produkt is toegenomen, maar de klant niet erg tevreden is over de geleverde kwaliteit", zo schrijft hij in de bundel die ter gelegenheid van het 175-jarig bestaan van het ministerie van binnenlandse zaken is samengesteld.
Mr. Demmink gelooft dat er wel reden is voor die maatschappelijke ontevredenheid over het functioneren van de politie. Hij noemt in dit kader de voortdurende daling van het ophelderingspercentage van misdrijven, bij een politiesterkte die hij als ruim voldoende kwalificeert. „De grote ombuigingen zijn aan de politie voorbijgegaan. Dat dit besef bij de politie niet sterk leeft, is wellicht verklaarbaar uit de gewenning aan jarenlange groei, die stilstand ais achteruitgang doet ervaren", zo schrijft hij.

Korpsstructuur

Demmink verklaart de in zijn ogen matige kwaliteit van het politiewerk uit de weinig bedrijfsmatige opbouw van de politiekorpsen: „De korpsen zijn topzwaar, met erg veel overhead en ondersteuning voor het primaire proces. Het aantal produktieve uren staat niet in verhouding tot het aantal betaalde uren en de methode van werken wordt vaak meer bepaald door rechtspositionele overwegingen dan door bedrijfsmatige". Hij denkt hierin verbetering aan te brengen door interne concurrentie te stimuleren, het management verder te ontwikkelen en verbetering van het opleidingsniveau.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

„Politie vertaalt frustratie in absurde salariseisen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken