Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Afgeluisterd

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Afgeluisterd

2 minuten leestijd

Hamoncourt

Volgens Teldec, de maatschappij waarvoor de leider van Concentus Musicus Wien sinds 25 jaar opnames maakt, is 1989 uitgeroepen tot Harnoncourt-jaar. Ter gelegenheid van dit jubileum worden maar liefst 21 cd's uitgebracht, waarop een aantal topics uit het Harnoncourtarchief is verzameld. Nu heeft het de 'priester van het authentiek musiceren' nooit ontbfoken . aan zowel bewondering als verguizing. Wat het laatste betreft, je hoorde nog wel eens beweren dat zijn wijze van werken meer berustte op bezieling dan op accuratesse. Het zij zo. Vriend en vijand zullen het erover eens zijn dat zonder Hamoncourt de muziek uit de barok anders geklonken zou hebben dan heden het geval is. Hij was een van de eersten, een pionier, en hij is er in geslaagd jarenlang aan de top te blijven. Dat bewijst eens te meer welk een bijzonder musicus hij is. Elke starre orthodoxie is hem vreemd. Steeds weer weet hij te verrassen met nieuwe projecten of een andere aanpak.

Een van zijn grootste ondernemingen was de uitgave van alle Bachcantates samen met Gustav Leonhardt, met het gevolg dat veel vergeten schoonheid opnieuw onder de aandacht van het publiek werd gebracht. De genoemde jubileumuitgave bevat ook enkele opmerkelijke stukken, zoals de Concentus Musico Instrumentalis van J. Fux, een stuk dat men doorgaans alleen van naam kent. Maar ook de Vierjaargetijden van Vivaldi ontbreken niet. Overbekend en wat overdreven populair, naar mijn smaak, want zulke meesterwerken zijn deze vier vioolconcertjes nu ook weer niet. Vivaldi was een begaafd en kundig veelschrijver, die het nogal eens zocht in het buitenissige in plaats van het inhoudelijke.

De opvatting die Hamoncourt over deze muziek had, deed aan dat buitenissige alle recht. Alles is anders in deze opname: onverwachte accenten, tempowisselingen en grote dynamische tegenstellingen. Een barokke uitvoering in de ware zin des woords. Eerlijk gezegd heb ik er geboeid naar geluisterd. Het gekwinkeleer van de vogels, het baantje glijden op het ijs en de beneveling door de wijn konden nauwelijks suggestiever worden getypeerd.

De grootheid van Hamoncourt bestaat onder andere hierin dat hij erin slaagt rationele elementen in de muziek op muzikale wijze te vertalen. Deze opname, waarbij nog twee andere concertjes zijn gevoegd, bewijst dit zonneklaar.

N.a.v. "Antonio Vivaldi", Die vier Jahreszeiten; Concentus Musicus Wien/ Nikolaus Harnoncourt; Teldec 8.24985 XH 243 005-2         

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Afgeluisterd

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 oktober 1989

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken